Ν -- AE

νι » - # La ΄͵ LL -Ὁ-

μαθηταῖς ἐπιφοιτήσαντος. καὶ νὺν ἡμῖν ὁ πολὺς ai μέγας ᾿ὐὐθύμιος,

᾽ ΄ \ ὦ À 2 N ὃ , ΄ 2 εὐλο LAS AT AO ἥ VEZ00 ὠηφορος y ἄσχαλος TOUXTILOC, GIOT OV FL) ἢ > té ? ἵ 3)

# ΠΣ ἢ , τ " LETHLO (ζεται ULLVOLS ες ὑμνῶν TAOUTEUTO(ILEVOC μονᾶγὼν ομοις Ξ ᾽ i οὶ ἱ ἵ i 221 ( : >

2, τρεῖς χαὶ δεχάτης P. EDP — 01 τ Πρήν ἢ P.— 6. τό : τῷ Ρ. τὸ ἀναλῦσαι --- εἶναι, Phil. 1,2 6 LP : ὅ correction de Rte — 9. πρὸ : πρὸς P. — 12. διωρατικώτατος P. — προ ὀλεπτικότατος L. — 18. πόθῳ τοῦ χαὶ : μετὰ τοὺς P. — 20. ἀποχομίζουσι P. --- 21. αὐθωρῶν L. — 25. τῇ om P.— 94, θεσσαλονιχαίων L. --- 28. πραχταίων P. — 31-32. πάντων τῶν ἀγαθῶν LP : πάντων ἀγαθῶν Kurtz.

SE On (ER

SUN = ἐξ ἀποχαθαίρει τὰ πάθη τοῦ σώματος, ψυχὴ δὲ πρεσδεύει βελτιοῦσθαι ἡμῶν τῆς ψυχῆς τὰ χινήματα.

39. — Ἡυῖν μὲν ἐπὶ τοσοῦτον ἀποχρώντως τόδε σοι προσανα- , LS Ἴ ΄ A NS « - ἢ 2 » 5" 2 ΚΤ A τέθειται τὸ épuuviov σὺ δὲ ἡμᾶς ἐποπτεύοις ἀνωθεν, ὦ θεία καὶ ἱερὰ ΄ \ ε , Là - - A : ’ χεφαλή, χαὶ ὡς ἀμέσως τανῦν προσομιλῶν θεῷ χαὶ βλέπειν τοῦ- (a ’ 7 - - Ὁ EU τον σὺν ἀγγέλοις χαταξιούμενος μέμνησο Βασιλείου τοῦ σοῦ, ἐχεῖνο εὸν ἀντιδοῦναι ἡμῖν ἐξαιτούμενος, ὃ ai ἐν τῷ βίῳ περιὼν πολλάκις εὸν & ἡμῖν ἐξαιτούμενος, ὃ χαὶ ἐν τῷ βίῳ περιὼν πολλάχις ὑπὲρ ἡμῶν χαθικέτευσας, ἀξίως ἡμᾶς τῆς χλήσεως χαὶ τοῦ ἐπαγγέλματος πολιτεύεσθαι. ὁρᾷς τὸ ἐπισφαλὲς τοῦ ἀξιώματος χαὶ ὡς μεγάλων ἐγκλημάτων αἴτιον τοῖς ἀμελήσασιν᾽ ἐπάρηξαν ἁμῖν περιτραπῆναι ; \ » ΄ δέ NS r + ΄ 4 Ὁ χινδυνεύουσι: πολλὰ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη καὶ ταῦτα πατρός, ᾧ τὸ ἀνύειν ὑπὸ θεοῦ πολλαχόσε προχατεπήγγελτα!ι. ἔχεις nes ὑπὲρ ἁμαρτωλῶν τὴν θεοτόχον συνιχετεύουσαν᾽ συναγωνιεῖταί σοι καὶ € - - - πα t \ 2 44 ε ὁ τῆς παλαιᾶς χαὶ χαινῆς μεσίτης ὡς τὴν μετάνοιαν χηρύξας, ὑπὲρ Ν , , , \ ε ᾽ » 5 2 À διορθώσεως ἀνθρώπου τὴν ἱκεσίαν προσάγοντι" ἀποδέξετα: χαὶ θεὸς αὐτὸς τὸ τῆς προθέσεως εὖ ᾿συμπάθητον, ὁ ὁ πάντας θέλων σωθῆνα: χαὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν" μόνον αὐτὸς εἰς ἱκεσίαν τὴν παρρησίαν ἔπιτάχυνον" προσλαδοῦ ΠΕΈέτρον, Avde οέαν TOY roc GUUT PE ecbeuτὴν ἀποχλήρωσχι' ἔχεις ἀφορμὰς εὐπορίστους τὰς ἰσχυούσας αὐτοὺς

2. ἱερῶν LP : ἱερᾷ Kurtz. — 3. γυναίων : γυναιχῶν Ρ. --- 6. τῆς Ψυχῆς ἡμῶν Ρ.

— 7. ἀποχρόντως Ρ. — 8. ἐποπτεύεις Ρ. — 9. τῷ θεῷ P. — 13. ὁρᾶν Ρ. — 14. αἴτιον : αἴτησιν P. --- ἐπαρρήγησον LP. Le verbe étant ἐπαοήγω et non ἐπαρηγέω, l’impératif est ἐπάρηξον, non ἐπαρήγησον. Si l’auteur n'a pas commis cette faute, il a peut-être écrit : ἐπάρηγε σὺ. Kurtz. — 15. πολλὰ — évepyouuévn, Jac. 5,16, — 30, πάντας — ἐλθεῖν, 1 Tim. 2,4. — 93. ἀποκληρῶσαι LP; cet infinitif ne va pas ici; il faut un impératif, donc ἀποχλήρωσαι — impér. moyen. Kurtz. — 94. ἀρρωγόν L. — 28. τεταγμένοις LP : τεταγμένοι corr. Kurtz, qui reconnait d’ailleurs que τεταγμένοις peut Se soutenir.

1 ΠΟ l'emploi de ὑπεδέχθην dans le sens du moyen ὑπεδεξάμην.

AKOAOYOIA

TOY OSIOY EYOYMIOY

ΤΟΥ NEOY

ΜΗΝῚ OKTOBPIQ IE’.

᾿Αχολουθία τοῦ Evfuyiou τοῦ νέου συντεθεῖσα mupa τοῦ ἁγίου ασιλείου ἀρχιεπισχόπου Θεσσαλονίκης μαθητοῦ

TT: Δ “ “ὃ ξ, Τὴν στενὴν τρίοον ὥδευσας ἀχυμάντως τοῦ πνεύματος A εν LA 5 πρὸς ζωὴν ἄγουσαν περαιούμιενος" τῶν ἀσκητῶν γὰρ σὺ γέγονας καύχημα, Εὐθύμιε, καρτερῶς χαταθαλὼν -- ὃ ΄ x » Ν 10 τῶν δαιμόνων τὰ ἔνεδρα.

?. L’hirmus indiqué est Ἰ᾿αὐτόμελον στιχηρόν de saint Georges (23 avril).

κατοικίαν προτρέπων dE ὃν ἱκέτευε ᾿ ENS ᾿ 95 ἐκ φθορᾶς χαὶ κινδύνων λυτρωθῆναι τοὺς ἐν πίστει. ἐκτελοῦντας

Ὑμνῳδίαν χαὶ αἴνεσιν 80 τῷ Χριστῷ προσενήνοχας χαθεχάστην, πάτερ, ἐν τῇ ἐρήμῳ γωρῶν, μόνῳ θεῷ ἀναθέμενος ψυχὴν χαὶ διάνοιαν" 35 ὡς μέγας Moïse εἰς τὰ ὕδατα ἔδυσας" ὅθεν ἔτριψας τὸν ἀόρατον ὄφιν χαὶ ἐγένου 40 χαθαρώτατον δοχεῖον

. , 45 LIU πραότητος, 24, ἱχέτει. — 24-28. Ces quatre incises sont empruntées textuellement à lhir-

us : ὡς γενναῖον ἐν μάρτυσι. — 36. Ex. 14,22. — 40. καθαρότατον.

ἢ , “Ν, τοὺς φοιτητάς σου διδάγμασιν ἐνθέοις ἐκόσμιησας, τὸ δοθέν σοι ἐχ θεοῦ CS 4 , σὺ ἐπηύξησας τάλαντον 50 χαὶ ἐφαίδρυνοαις τὴν σὴν ποίμνην ἐν ἔργοις ῃ ΄ > Nr καὶ θαυμάτων ἐπιδείξει"

Τοῖς ἀσχητιχοῖς ἀγῶσι σεαυτὸν χατεχόσμνησας σύσκχηνος τοῦ παλαιοῦ Eÿbuy.ou ὡς ὁμότροπος χαὶ συνώνυμος 60 τούτου γενόμενος, , ΄ , [4 Εὐθύμιε ἀοίδιμε" “ n , ‘ 7. 5 τὴν γὰρ ἐκείνου ζηλώσας ἔνθεον πολιτείαν, ; ᾿ ἡ ΤΩΣ δ ἐν σπηλαίοις καὶ ὄρεσι διαιτώμενος, ts, , .»

70 διὸ αἰτοῦμεν, ὄμόρισον χαὶ ἡμῖν ἵ μ ψυχικὴν σωτηρίαν, ; 1h # χαὶ χινδύνων ἀπάλλαξον \ ΄ Ἢ =: , La πάσης ἄλλης δεινῆς περιστάσεως 75 τοὺς ἐν πίστει τελοῦντας τὸ ἱερόν σου μνημόσυνον.

᾿ Ψ» e TOY σε δοζάσαντα, OGLE.

19. Matth. 24,15 sq. — 97. χαταχοσμήσας cod. : xatex6ounsac corr. Kurtz.

Hebr. 11,38. — 66. I Cor. 9,24.

RS es τὸ θεῖον ἐν ἑχυτῷ,

79. Le theotokion indiqué est celui que l’on chante aux vépres du samedi, dans la période du 4 ton. Cf. Octoechos (Rome, 1886), p. 54; Christ, p. 118. — 80. προκείμενον, entendez le προχείμενον τῆς ἡμέρας, verset scripturaire qui se dit immédiatement avant la lecture d’une lecon et qui varie avec les jours de la semaine: on trouve ces versets réunis dans l’Horologion (Rome, 1876), p. 102. — 82-81. Cf. 3 Reg. 1,40. — 83. ἔλθω cod. : ἴλθως corr. Kurtz. — 85. ἐνδιέτημα. — 87. CI. Is. 35,1.

111. δεικνυὼν, peut-être faut-il lire δειχνύς. — 112-113. Cf. Joan. 14,23. — 117:

» x 1 Ἐπ , \ ἔνθεν χαὶ θαυμάτων τὴν χάριν πλουσίως ἐχτήσατο, ὃ ΄ € ὃ » Dre.

ὦ θαύματος ἐχστατιχοῦ χαὶ πράγματος ἐχπληχτικοῦ;, Ὁ ε A A - LA ὅτι ὑλιχὸς ὧν τῇ φύσει »ν # - LA τ " ἴσος γέγονε τοῖς αὕλοις ἀγγέλοις.

a ST 21 z ἄλλ᾽, ὦ πάτερ χράτιστε, ᾿ 1 A Eu Li Ε ς ΤΟ ΄ ἐν δόξῃ χαὶ τιμῇ ὧν χατηγλαϊσμιένος, πρέσθευε τυχεῖν καὶ ἡμᾶς τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν

A - LI ‘ * Τὸν τὴς εὐθυμίας φερώνυμον \ Ὁ τς ᾽ 12 LA χαὶ τοῦ μεγάλου Edfuyiou συνώνυμον δεῦτε μοναστῶν Ἄθω χαὶ χορεῖαι ἀξίως εὐφημήσωμεν" ΠῚ ᾿ D Ν ἂν , ἐν σπηλαίοις γὰρ χαὶ ὄρεσι διαιτώμενος τῷ θεῷ εὐηρέστησε \ Ὁ » 3 - > Τρ , καὶ νῦν ἐν οὐρανοῖς αὐλιζόμενος τῷ τρισηλίῳ φωτὶ παρίσταται χαὶ παρρησίγ δυσωπεῖ ὑπὲρ τῶν πίστει. χαὶ πόθῳ τελούντων

τοῦ τῆς ἐνθέου εὐθυμίας ἐπωνύμου σεύάσμιον χοίψτησιν" οὗτος γὰρ ὁ θαυμάσιος » - 4 04272 ἀρετῶν χάριτι χαταγλαϊζόμενος, ὡς στῦλος οὐρανομιήχης τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐχχλησίας δείχνυται, \ , Ju \ χαὶ ἀγγέλοις καθομοιωθεὶς * -- 1 τὶ LU , χαι τὴς δόξης αὐτῶν συμιμετεχ ων πρεσύεύει ὑπὲρ ἡμῶν

; : MÉTAES Οντως ὑψοποιὸν ἀρετῶν, δὲ \ \ Ὁ ΄ φωτοειδὲς καὶ καθαρὸν περιυόλαιον χιτῶνά τε εὐφροσύνης περισληθεὶς νοητῶς ἐν Ya τῶν πραέων νῦν γηθόμενος ἐχλάμπεις, Εὐθύμις, θεικαῖς ταῖς λαμπρότησι “ τὰς παρατάζξεις » ” #4 τῶν ἀγγέλων θεώμενος, τὸ τρισήλιον σέλας περιπολεύοντας"

[4 Pay ὅθεν σε μακαρίζομεν

151. οὐρανομήχυς. --- 157. Ec thcotokion fait partie des stichères anastasimes du 4° ton; cf. Octoechos, éd. rom., p. 90. — 159. L'hirmus χαίροις ἀσχητιχῶν est l'adréuerov de St Sabas (5 décembre); cf. Christ, 74. — 164. CF. Ps. 36 (37), 1H;

Matth. 5,4.

Enr χαὶ μέγα ἔλεος.

Ἢ Loriy. > Τίμιος ἐναντίον χυρίου 6 θάνατος.

Χχίροις, ὁ χάριν θείαν λαδὼν 180 μῦρον ἐχολύζειν, θεομιάχαρ Εὐθύμιε, χαὶ πάντας εὐωδιζζων ταῖς ἡδυπνόοις ὀσμαῖς τῶν θαυμάτων, μάχαρ, τῶν ἐνθέων cou χαὶ νῦν, θεοδόξαστε, 185 τοὺς πιστῶς GE γεραίροντας σὺν τῷ συνθρόνῳ Ἰωσὴφ τῷ θεόφρον!

Loriy.>> Μαχάριος ἀνὴρ 6 pobobmevos τὸν χύριον.

x ONE / τρυφὴν HAL δόξαν χενήν,

178. Le verset (στίχος) est emprunté au Ps. 115 (116), 15; il est commun à la plupart des fêtes de saints. — I86. συμφρόνῳ cod., barbarisme provenant sans doute d’une confusion avec συνθρόνῳ. — 188. ἐμυρίσατε cod. — 197. Ps. 11] (112), 1.