‹ bpt6k96035213Chapitre 34 sur 36 · TA · texte numérisé non relu

TA

SAINT YVES

Ut bonus fons rivulis, Fundit aquas singulis In salutem populis,

Et vitæ præconera.

Àdhærendo studiis, Consortes ingeniis, Præcedens scientiis

Perfectus refulsit.

Pauperum pupillorum.

Causas et orphanorura, Gratis et miserorum Advocatus dnxit.

Post hæc officialia Fuit bonis et malis Ità gratus quod talis Nunquam fuit visus.

Exhibens justitiam Cuilibet propriam,

Sedando diseordiam Rixis tollit usus.

Post hæc factus presbyter , Curatus } viriliter Parochianis iter Docuit salutis.

ÉTUDE SUR SA VIE ET SON TEMPS

N. -B . — Cette hymne est plutôt une suite d'antiennes rimëes pour les premières vêpres de Vofjice de la Translation. Nous la donnons cependant pour montrer qu'elle est conforme au plan que nous avons suivi pour la vie de saint Yves. Elle se trouve dans le bréviaire du P. ü. de Tréguier et les Monuments originaux de M. de la Borderie.

Yvo quis tibi débitas Sufficit laudes solvere, Qui ad vitam ressuscitas ViUe privatos munere.

Yvo tu flammis impcras Qbsessos a dæmoniis Mirabiliter 1 iberas, l uis sanclis sufïVagiis.

Yvo cæcos illuminas Glaudis gressum restituis, Rixas et bella terminas Pacem firmas et statu is.

Yvo tu curas corpora A quibusvis languoribus, Tranquiüa reddis æquora Scdatis tempes tatibus.

Ai « __

Te poscentes humiliter, Et astas in pericuüs Tuosjuvans salubriter.

Yvo ad tuos famulos Quos mundi premunt aspera, Pios convertens oculos Nos a tôt malis libéra.

Laus honor et imperium Sit Trinitati deicè,

Qui cœli magisterium Yvoni dat mirificè. Amen.

Laus resonet hymnidica In auribus fidelium,

Ut vis Yvonis cœlica Nobis præstet subsidtum.

Concordia angeiica Et beatorum omnium Laudc gaudet gratificâ Propter Yvonis præmium.

Ex patriâ britannica Yvo exorium liiium

ÉTUDE SUR SA VIE ET SON TEMPS

lu vitâ béatifie A l'ossidet cœli solium.

Potestas apostolica démentis sexti brachium, Canonisât aulhenticâ Yvonem ex vi clavium.

Honor et laus theatrica,

Trinitati imperium Tibi sit et justiflca,

Nos per Yvonis bravium.

Mater vidit in somnio Yvonem ejus filium Fure sanctum eximium Jesu iiosti'a redemptio.

Sancti Yvonis an imam Dedicavit devotio Accendit Christi passio Amor et desiderium.

Yvo in pueritiâ Sacrum dilexit studium Quem tua traxit gratia Deus creator omnium.

Per sacra exercicia Duxit Yvonem paerum Deus solû clementiâ Homo in fine temporum.

Laus Palri, Nato, Neumati, Sit per Yvonis opéra Cujas accensi dogmata, Cœïi cernamus munera.

Qualis mane novo cum caput exerit, Nullis sol oriens nubibus obsitum Fructus agricolis nuntiat uberes Et lætum populis diem.

Sic nascendo piis Yvo parentibus, Felices animi primitias puer Virtutisque dédit quis foret indicans Ætas dum faceret virum.

Et jam quam meritis grandibus emicat 1 Seu décréta ferat seu sibi créditas, Ducat pastor oves, moribus exhibet, Quos sermonibus edocet.

Hue quos durities impia divitum Magnatumque premit, currite pauperes

ÉTUDE SUR SA VIE ET SON TEMPS 343

V index vestra potens jura tuebitur Mæstis subsidium feret.

Quisquis corda gerit conscia criminis Præconem cupidis auribus audiat Mox fixus jaculis pectora fervidis Culpas fletibus elaet.

O qui pastor oves noscis, amas, loves, Judex su mine, tibi juge decus sonet Jesu qui superâ quos tibi suscitas Repies mente vicarios. Amen.

Aurora nondum fulgida Soli præibat lampade Gum te Deus sacris amans Yocabat Yvo canticis.

Quin nocte totâ pervigil Tellure stratus frigidâ Cordis pi os fructus preces, Fundebat et suspiria.

Ad hue puer jejuniis Domare corpus ceperat Quibusque se fraudaverat Gibis egenos pascere.

Piam domum, pias fores

SAINT YVES

t it

it

Mendica cingebat cohors ; llæe cæleras inter, doraum

Prodibat Yvonis vota.

Hine pauperum vulgô patrem Omni s vocare civitas Gaudebat ; hujns gloriam Implebat ipse nominis.

Sit s u mm a Ghriste laus tibi,

Qui quos sacerdos et simul Judex, ministros eligis,

Sensus et his aftlas tuos. Amen.

Hymnis laudes conerepamus Mente saîutiferâ,

Yvonem collaudemus Situm suprâ sidéra.

Se supra se elevavit Àdjutrice gratiâ,

Y T vo quem Christus ligavit Charilatis fasciâ.

Lectus ejus erat terra .

Et lapis sub capite,

Et sic carnem vicit guerrâ Corde stante sospite.

ÉTUDE SUR SA VIE ET SON TEMPS 345

Yvo fortis sicut leo Regalibus servulis Solus aufert cum trophæo,

Paîefredum præsulis.

Pater, Proies et Spiritus Nos per Yvonis mérita,

Ad eœli ducant aditus Indulgendo démérita. Amen.

Non parta solo sanguine Ornât beatos purpura;

Sunt incruenta quæ suos Habent triumphos prælia.

Non Yvo flammas non cruces Non sensit unctos pectines, Crudelis et dur us sibi Se morte lentâ conflcit. ;

Silictor illi défait,

Si vincla, fustes unguia,

Parata pro Christo mori, ;

Hoc supplet omne charitas.

Corpus subegit castitas .

Et liberam mentem Mes.

SAINT YVES

Amor supernis ignibus Totatn lilavit hostiam.

Venis apertis omnibus,

Qui vêtit ultra erumpere Fraudatus optatâ via,

Et fus us in fl uc tu m cruor.

Da Chi iste nos tecum mûri, Tecum simul da surgere,

Terrena da contemnere,

Amare da cœlestia.

Sit laus Patri, laus Filio Qui nos triomphât;! nece Ad astra secum dux vocat, Compar tibi laus spiritus. Amen.

Laus et honor Trecoriæ.

Pecus et décor Galliæ,

Lux et splendor Britanniæ Beatus Yvo colitur.

Ergo laudes eximia*,

Denlur suæ mémorisé,

Ac perimmensæ gloriæ Quâ in cælo perfruitur.

ÉTUDE SUR SA VIE ET SON TEMPS

Ubi ab ipso cernitur Rex in sererut facie, Præcelsus tronus Mariæ, Qui regis trono jungitur.

IHic sibi conceditur Subvenire propi tiè, Humanæ indigentiæ,

Ut per orbem dignoscitur.

C'audis gressus revertitur, Lux cæcis restituitur, Aegris salus infundiiur, Mortuis vila redditur.

Mutorum lingua solvitur, Vinctorum funis rumpitur, Aqua currens dividitur, Postis longus elficitur.

Incendium extinguitur, Maris tumor exprimitur, Ifydropisis consumitur,

Et paralysis tollitur.

l'um hostia sustollitur,

F u Igor circum prospicitur, Fætus in matre moritur, Bed incolumis exitur.

SAINT YVES

Pauper sordens suscipitur Secum simul convescitur,

Et dum indè egreditur Valde splen den s conspicitur .

Vir a rota substernitur,

Et aqua fluens sistitur ;

Vir à subtus substrahitur,

Et nihil mali patitur.

Archipræsul affligitur Febrique mori creditur,

Pro quo Yvo deposcitur Et vitâ sanus potitur.

Dœmonium ejicitur,

Æris pestis pellitur, ïlostis furor refellitur, Stragis clades composcitur.

Plané quod piè petitur Ab Yvone tribuitur,

Et completur plenariè Ex ubertate gratiæ.

Ouam labor difficilis Moles formidabilis, Saeri ministerii.

ÉTUDE Sl’R SA VIE ET SON TEMPS

Hic dùm vanis abstinet, Tantum pondus sustinet Vi cælestis brachii.

Yvo rector si renu us,

Y asti maris arduus Præcavet pericula,

Bene regens populos, Quos elisit scapulos, Repulit quot jacula.

Geu columna figitur Nec commissam patitur Navim sterni flatibus.

Seculus obsequio Potens et eloquio, ï'astum præbet ovibus

Pectore religio Linguà i’ovens unctio Manu prodit caritas.

Hinc et indè vigilat Si quà lupus cursitat Si struit insidias.

Qui subis cælestia Quo tendebas, atria Exules nos respice.

SAINT YVES

Tu rege propositos Christe rege subditos Ab olympi vertice. Amen.

Quis poli sedem novus intrat hospes Et ciet festos super astra plausus !

Nempe se reddit socium supernis Civibus Yvo î

Yvo virtutis rigidus satelles Juris assertor fideique præco Fraudis errorum domitor curuli Nube triumphat.

En triumphantem comitatur omnis Ordo virtutum niveusque candor,

Et pudor castus pietasque vani Nescia fastûs.

Ducit æternis radiata flammis Garitas agmen sua seque donans, Fratribus fratrum memori faventûm

Cincta corona.

Yvo qui mixtus superis vocari Pauperis gaudes viduæque tutor,

Fae tibi tritos studeant patroni Pergere calles.

ÉTUDE SUR SA VIE ET SON TEMPS 351

Summa laus ævum tibi sit per omne Christe qui Judex simul et sacerdos, Hic tibi fingis sapero flagrantes Igné mimstro s. Amen.

Quæ dies tanto celebrata cultu Civitas omnis vêtus ad sepulcrum Advolat, cujus cineres recondit Terra beatos.

Hoc memor quondam tumulata saxo, Trecor Yvonis veneratur ossa, Quisquis hic orat, sibi mox probabit Numen amicum.

Prisca nostrorum pietas avorum Fluxit ex illo : rediviva surgat Quos adbùc servat cinis hic sepultos Suscitet ignés.

Quæ fuit vivo tibi cura, pastor,

Hanc licet vectus super astra serves ; Et tuam nostræ bone tutor urbis, Respice gentem.

Hæc Deo cives posuêre templa Quæ tuum dicent sine fine nomen ;

SAINT YVES

Jure te civem vocat et patronum

Cives et hospes.

Nostra te summum celebrent parentem Ora, te summo genitum parente ;

Par sit amborum tibi laus per omne

Spiritus ævum. Amen.

Vos compatriotes ont élevé à Dieu ce temple qui portera éternellement votre nom, et c’est avec raison qu’habitant la même ville et le même pays, ils vous ont tous choisi pour protecteur et patron.

Page 1