Vies des Saints de la Bretagne, p. 767, sv
7. Sur ce saint, et particulièrement au sujet de la légende qui lui fait porter sa tête, cf. AA. SS. Belgii, t. II, p. 208-212.
8. Cf. Vincent. Bellovac., Specul. histor., libr. X, cap. xxnt. — Corder., Sonet» Dionysii Opp., t. II, p. 347.
9. « Beatus puer (il n'avait que neuf ans) dum abscissum caput proprium, suis manibus excipiens tenuisset, sermone piano Dominum collaudans, caput suum matri direxit, atque ob amorem sui secum pignus servare mandavit. » — « Amputato ergo sancti capite, truncum corpus sumens illud manibus, immobile perdurabat. » — « Quumque parentes martyris fAstuperent miraculum, caput ejus cœpit loqui, edocens de sepultura sui eos corporis. » — « Mater mea si tenetur mei desiderio, ad cœlestem Jérusalem me subsequi studeat; ibi me ctim sanctis inveniet. » — « Accepte mater capite, cum lacrymis exclamavit dicens : Tibi, Christe, laus et jubilatio, qui dignatus es recipere filium meum! Sed tu , fili mi dulci ssime, qui Christi regnuin intrasti , ibi mel memor esto in tuis suffrages. »
Cf. AA. SS. Octobr., t. VIII, p. 323-333.