‹ Caractéristiques des saints dans l'art populaire. Énumérées et expliquéesChapitre 185 sur 1339 · Plombé historiés, Pèlerinages (I8C3), p · texte numérisé non relu

Plombé historiés, Pèlerinages (I8C3), p

3f Mlsael de Pari», 19)0, in-4°; prose de saint Fiacre (Lucernœ notxB spécula ), fol. exc !

a Ad vitam solitariam Suspirana, eiit patriam ; Faronem Meldis reperit, Cui suum votura aperit.

Hune loco soliUrio Local in solo proprio , Sic fit Joanni similis Cuitur deserti starilis.

Dum locum signât baculo, Novo neraus miraculo Tamquam cesura dejicitur ; Huma { lignol), non fossa cingitur.

Bic sancti nn meritum

Loci dilatât habituai (asjiiilum! ).

Bes innotescit femin»,

Accusât ut de crimine.

Damnât opus malefici,

Diffamât artem magici;

Prasentandu» hic prtosidi (prasuli!),

Lassus insedit lapidi.

Lapis cedit, noc ceditur,

Petrœ sedes insculpitur.

O fcminir nequitia,

Petrœ major duritial

Orat ne loci limina

Imtnunis intret femina,

Heoc est causa cur femina?

Arcentur ejus limine. >

Cf. CalenJar. bentdict., 30 august. Les Dictons ont un récit presque semblable au sujet de saint Gocinou; mais il ne lui donnent pour outil qu'une fourche. Saint Goulvon fait mieux encore : il se contente de marcher, et le fossé suit ses pas. De même pour saint Hcrnin (ouThernon).

Page 1