Plombé historiés, Pèlerinages (I8C3), p
3f Mlsael de Pari», 19)0, in-4°; prose de saint Fiacre (Lucernœ notxB spécula ), fol. exc !
a Ad vitam solitariam Suspirana, eiit patriam ; Faronem Meldis reperit, Cui suum votura aperit.
Hune loco soliUrio Local in solo proprio , Sic fit Joanni similis Cuitur deserti starilis.
Dum locum signât baculo, Novo neraus miraculo Tamquam cesura dejicitur ; Huma { lignol), non fossa cingitur.
Bic sancti nn meritum
Loci dilatât habituai (asjiiilum! ).
Bes innotescit femin»,
Accusât ut de crimine.
Damnât opus malefici,
Diffamât artem magici;
Prasentandu» hic prtosidi (prasuli!),
Lassus insedit lapidi.
Lapis cedit, noc ceditur,
Petrœ sedes insculpitur.
O fcminir nequitia,
Petrœ major duritial
Orat ne loci limina
Imtnunis intret femina,
Heoc est causa cur femina?
Arcentur ejus limine. >
Cf. CalenJar. bentdict., 30 august. Les Dictons ont un récit presque semblable au sujet de saint Gocinou; mais il ne lui donnent pour outil qu'une fourche. Saint Goulvon fait mieux encore : il se contente de marcher, et le fossé suit ses pas. De même pour saint Hcrnin (ouThernon).