I. évita dura Baudelius A fideli sepulturie
Ab Bvurtio nuntius Turba, corpus marlyris;
Gothorum [fit? ] in populo. LangueMibus pneslat opem
Secus partes ad australes Et infirmis sanitatem
Verbo vertit infidèles Hic locus prae caHeris.
Insigni Victoria. Alta Iaurus sanctum probat
Ardet hinc Gothorum cœtus El tumulo, quas gerrainat
Intra minas, dum stal la-tus Frondes atque folia;
Martyr in angustia. Incessanter preebens cunctis
LangueMibus et œgrotis
Horrenda pandunt tormenta Miranda prœsidia. »
Maityri post blandimenU, Que faisaient la les Goths?
Au Graduel :
■ Vita vivit victor pius In cœlesti, Baudelius; Qui missus ab Evurtio Laureatur martyiïo.
Ex ejus tumba virescit Laurus qui trans murum crescit, Cujus frondes et folia Dant œgrotis remédia. »
2. Cf. Langebeck, Rerum danicarum script t., t. II, p. 551, 544, 539, 535. Les saints du Nord figurent souvent à Constantinople, où la garde varangue les mettait en honneur.