‹ Cérémonial selon le rit romain (volume 2)Chapitre 208 sur 214 · OBSERVATION · texte numérisé non relu

OBSERVATION

Le désir que nous avons d'être sur tous les points d'une entière exactitude, nous oblige à produire ici le décret suivant de la S. Congrégation des Rites, qui nous avait échappé et qui pourrait être sur quelques points en opposition avec ce que nous avons établi dans une note de la page 116.

Question posée: " In Cœremoniali Episcoporum, articulo de " Missa Pontificali, legitur quod Canonici sedere debeant ad verba : " Et incarnalus est-, quseritur an hujusmodi pra3scriptio com- *' prehendat omnes Canonicos etiâm simplici habitu chorali " indutos, aut eos tantum qui sacris paramentis induti sunt?"

Réponse * " Ab omnibus qui sunt in choro sedendum, prœter- " quam in diebus Nativitatis Domini et Annunciationis Beatœ " Marias Virginis, in quibus ab omnibus est genuflectendum," (22julii 1848).

Déjà plusieurs décrets avaient été rendus à peu près dans les mêmes termes. Nous avouons n'être pas assez sûr du sens qu'ils renferment pour tenter de les concilier avec le Cérémonial des Evèques, lib. ii, cap. viii, n. 53.

(L'Abbé fIvrel.)

DÉCISIONS ET DÉCRETS

Aveugles.

Coecutientes privilegium habentes Missam votivam dicendi B. Mariœ semper Yirginis, possuntne in die Nativitatis Domini Nostri Jesii Christi, très Missas votivas B. M. V. celebrare?

Resp. : Négative Die 11 april, 1840 m Barcltinonem. ad 4. (4731.)

Cœcutientibus sncerdotibus Apostolica Sedes consuevit concedere indultum celebrandi Missam votivam B. M. V. et de Requiem : Dubium oritur, an die tus sacerdos in semiduplicibus et feriis simplicibus, teneatur sub gravi celebrare Missam de Requiem, vel possifc ad arbitrium semper celebrare Missam B. M. V. 1

Resp. : Négative ad primam partem ; Affirmative ad secundam. Die 12 aprilis 1823 in Panormitana ad 10. (4444.)

1^ An sacerdos cœcutiens, ex indulto apostolico celebrare vaîens Missam votivam B. M. V. teneatur in ejusdem celebratione indui paramentis coloris prœcise albi?

— 2^ An debeat in eadem Missa privata recitare orationem officii illius diei, et Spiritus Sancti, et omittere Gloria et Credo juxta rubricas ? — 3^ An talis sacerdos cum devenerit ad omnimodam cœcitatem, possit licite perseverare in celebratione Misgge? — 40 conditiones appositsein hujusmodi privilegiis sint meraB ritualitatis, et styli, vel obligatorise in conscientia?

Et S. R. C. respondit: Ad 1. Affirmative — ad 2. Négative, quoad obîigatlonem legendi orationem officii currentis, in reliquis, Affirmative; — ad 3. négative, donec novum impetretur a S. C. Concilii Indultum ; ad 4. Négative ad primam partem, Affirmative ad secundam. Die 16 marlii 1805 in Oriolen. ad 1, 2, 3, 4. (4348.)

Barrette,

An assistens célébrant!, et clerici qui dirigunt processionera rogationum etc., possint déferre biretum ? — Resp. Négative. (S. R. C. die 23 sept. 1837.)

Bénédiction à la fin de la Messe.

Utrum in benedictione Sacerdotis in fine missae solemnis sive cum cantu, ministri et alii de clero stare vel genuflectere debeant ? — Resp. stare canonicos se profunde inclinante:^, alios genuflectere. (S. R. C. die 27 aug. 1836. Apud Gardellini, tom. viiî, pag. 264, n. 4633, ad. 12.)

DÉCISIONS ET DÉCRETS

Bougie.

DECISION TRES RECENTE SUR l'USAGE DE LA EOUGIE STEARINE DANS LES EGLISES.

En 1850, on a demandé du diocèse du Dijon la faculté de continuer d'employer les bougies stéarines. — La réponse de la Sacrée Congrégation des Rites a été : NUiil imiovelur. 7 sept. 18Ô0. (Correspondance de Rome, n. du 21 février 1851.)

DECISION TRES RECENTE SUR l'uSAGE DES BOUGIES DE BLANC DE BALEINE.

La même Congrégation a été appelée à donner son avis au su- ' A d'un Induit que les missionnaires de TOcéanie ont sollicité, ..lin de pouvoir employer les bougies de blanc de baleine. Ils ont exposé qu'il leur est impossible de se procurer la cire et l'huile ; qu'ils étaient réduits à célébrer le saint sacrifice sans lumières, et que ces nouvelles bougies qui se trouvaient à leur portée étaient d'une beauté et d'un éclat inimitables. Attendu les circonstances spéciales du fait, la S. C, après mûr examen, a ré- ,M)ndu, le 7 sept. 1850 : Affirmative, seupermitli yosse, dummodo ^ reces xeriiaie nitaniur. {Correspondance de Rome, n. 56.)

Calice et Patène.

Tam calix quam patena execrantur, et nova consecratione indigent, quando franguntur, destruuntur, aut notabiliter suam figuram perdunt. (ReifFenstuel, tom. m, part. 2, pag. 699.)

Si calix tornalilis foret, non execratur, si cupa a pede absque fractione separetur. (Reiffenstuel, tom. m, part. 2, pag. 69^.)

Cendres.

Dubium. Utrum sacerdosin missa privata sacris indutus parauientis possit cineres distribuere . . . . expleta missa? Et quateims affirmative, an possit sibimet cineres prius imponere genullexus corain altarenihil dicens? — Resp. Affirmative nà primam partem, Négative ad secundam. (S. R. C. die 16 martii 1844, apud Gardellini, tom. viii, pag. 181.)

Feminis etiam non super vélum, sed super capillos dantur cineres, si commode fieri potest. (Gavantus, part, iv, tit. 6.)

Cineres qui fiunt de ramis olivarum prsBcedenti anno in dominica palmarum bene^^ictis, sunt reliquiœ gloria3 Christi, et quasi ^:emen gloriae nostra3. (Corsetti, pag. 422.)

Ad preces parochi declaravit S. R. C. Guardiano minor.

ol)servant. reformat, non licere se conferre ad domus habitantium ub ejus parochia, eisque distribuere in eisdem domibus cineres die prima quadrag , prout introduci exposuit; HacdieOjuin 1G68.

DÉCISIONS ET DÉCRETS

Chapelain de Religieuses.

Reverendissimus Quebecensis episcopus supplicat decîarari an capellani MoniaUum curae prœpositi ad missam pro iisdem Monialibus diebus dominicis et feslivis de prœcepto applicandam teneantur? — Resp. Non teneri^ quia non sunl parochi. (S. R. C. die dec. 1844 apud Gardellini, tom. viii, pag. 414.)

Chemin de la Croix.

Ex secretaria S. Congregationis indulgentiarum dédie 13 martii 1837, proposito dubio respondetur: An loco quatuordecim crucium possint adhiberi quatuordecim icônes vel tabulas depictse représentantes mysteria cujuslibet stationis? — R. Négative. — Possuntt^èi commode fieripoiest, ait S. pontifex Benedictus XIIJ, retineri quatuordecim icônes vel tabulsB depictee stationes repragsentantes vise crucis ; sed quatuordecim cruces prius benedictse supra quamlibet ieonem, vel tabulam depictam sunt coUocandae et retinendae. Nonenim benedicuntur icônes, sed cruces ad acquirendas indulgentias eidem exercitio annexas. {Journal hist. et littéraire^ tom. xii, pag. 170.)

Dubium 1. Utrum indulgentiae quae lucrantur in contemplatione stationum Viae crucis cessent, si cruces vel tabulas tollantur pro murorum dealbatione, pro iisdem pictura exornandis, aliave de causa, quamvis deinde, et cruces et tabulas suis locis restituantur? — Resp, Non amitiunt indulgentias.

Dubium IL Quid, si non omnes, sed nonnullae tantum supradictis de causis amoveantur ? Quid, si omnes cruces cum tabulis per mensem circiter amoveantur, ut saepissime contingit, pro murorum dealbatione 1 — Resp. Gaudent indulgentiis, non obstanabus, etc.

Dubium III. Qaid si, in prima erectione, cruces et tabulas ita inter se adhasreant ut nullus extet symetricus ordo ? Poterunt-ne intra ejusdem ecclesias ambitum contrectari de loco ad locum, ut asque distentur, quin indulgentias amittantur, et quibus in casibus nova erectio canonica requiratur? — Resp. Affirmative^ et non cessant indulgentiœ, nisi pereunte mater ia. (S. indulg., Cong. die 21 mart. 1836. — Voir les Mélanges tliéologiques, 4e. série, pag. 310.)

Dubium. Utrum indulgentias concessas visitantibus Vise crucis stationes, datse sint ob Christi Domini Passionis meditationera in génère, an vero taxative pro meditatione illarum stationum qurtuordecim, quae a fidelibus generaliter cognoscuntur ? — Resp. Négative quoad primam pariem. affirmative quoad secundam. (S. Cong. indulg. die 16 feb. 1839.)

Proposito dubio respondetur: An indifFerens sit. ut incipiant stationes a cornu epistolse et desinant in cornu evangelii, an vice versa ? — R. Non est de necessitate prascepti ut ? acquirendas

DÉCISIONS ET DÉCRETS

indiilgentias incipiendum sit exercitiam vise crucis a cornu evangelii ; hœc tamen est consuetudo, ac praxis generalis, quœ piis est innixa congruentiee rationibus. — (Ex secretaria S. Cong. indulg. die 13 martii 1837.)

CîrcoJicision.

In die Circumsîonis Domini, Episcopus débet interesse Missœ, paratus cum pluviali (Lib. ii, cap. xv, n. 2.)

Communion.

An tempore missse in administratione viatici praesertîm in xenodochiis liceat ab altare recedere usque ad œgrotornm lectum recitando intérim psalmum Miserere, utfieri solet extra missam? — Resp. négative quoad psalnmm Miserere reciinndmn. Insuper animadvertendum, quod si celebrans pro viatici administratione intra missam, altare e conspectu suo amittat, hanc administrationem non licere.? (S. R. C. die 19 dec. 1829. Apud Gardellini, n. 4053.) — Une décision semblable a été donnée par la même Congrégation le 7 déc. 1844.)

In communione monialium débet sacerdos descendere et reverti per gradus anteriores, et non latérales altaris. (S. R. C. die 15 sept. 1736.)

Mappa qua3 ad communionem inservit sit ad illum usum destinata, nec pro ea sumatur vélum caîicis, multoque minus manutergium manuum sacerdotis. (S. C. Visit. Apost. sub Ui'bano VIIT. Vide opus cui titulus est: S. R. C. décréta authentica alphabetico ordine collecta, pag. 54.)

Diaconus, et qui superioris sunt ordinis, cum percipiunt eucharistiam, osculum suscipiuntab episcopo. (Innocentius III, lib. vi, c. 9.)

Dubium. An toleranda sit, vel eliminanda consuetudo inveterata, sacerdotcm qui ad altare aliquod ad celebrandum accedit, vel ab eo recedit, sic sacris vestibus indutum, et jam prse manibus calicem tenentem, ascendere in transitu altare in quo adest SS. Eucharistiee sacraraentum, ut ibi sacram communionem fidelibus distribuât ? — Resp. si adsit necejsilas jposse iolerari. (S. R. C. die 12 mart. 1836.)

Commémoraison des Morts, Dubium. Utrum in die comraemorationis omnium fidelium defunctorum omnes sacerdotes in missis de Requiem debeant sacrificium applicare pro omnibus fidelibus defunctis ; an vero possint ad libitum eorum pro aliquibus tantum applicare et A petentibus easdam missas eleemosynam accipere? — R. Ad libitum. (S. R. C. 4 aug. 1663, 14 dec. 1709 et 2 sept. 1741.)

Covjrérie.

Idem vir potesl^ne aggregari multis sodalitatibus et lucrari indulgentias unicuiquo concessas, dummodo coriditiones pra3scrip-

DÉCISIONS ET DÉCRETS

tas adimpleat? — R. Affirmative. (Datumex secretaria S. Cong. iiiduîgentiarnm, die 29 maii 1841.)

Altare, assignaturn sodalitati, dedicatum esse débet tantummodo SS. Virgini de monte Carmelo, si fieri potest, (Rép. du F. Jérôme de la Conception, du 26 fév, 1841.) — Idem altare in eadem ecclesia potest assignari, ut altare proprium variis sodalitali-

bus Sed magis expedit, si fieri potest, ut quœlibet sodalitas

suum liabeat altare. (Rép. de la Cong. des indulg , du 20 mai 1841.)

Consécration d'' Eglise.

Solus episcopus consecrare potest ecclesiam, et hoc munus non potest committero simplici presbytero. (ReifFenstuel, tom. m, part. 2, pag. 693.)

Jejunium est stricte obligationis pro episcopo consecrante, et pro iis tantum qui petuntsibi ecclesiam consecrari. Illud jejunium est locale tantum.. (S. R. C. diebus Î9jul. 1780 et 20 sept. 1840.) • — Celebrantur vigilias, ante reliquias in altari reponendas, cum matutino, laudibus, hymnis, canticis de communi martyrum, sine nomine expresse, quum non sint partes officiidiei. (S. R. C. die 14 jun. 1845, apud Gardellini, tom. viii, pag. 425.)

Corporal.

Nequit retineri corporale extensum super altare toto tempore quo celebrantur missse (die 12 sept. 1704.)

Crécelle.

Ad elevationem non pulsatur instrumentura ligneum. (Bauldry, part. 4, cap. 9.)

Croix Archiépiscopale.

An quando archiepiseopus sacris vestibus indutus procedit e sacrario ad altare celebraturus, crux archiepiscopalis deferenda sit immédiate ante ipsum» an potius ante canonicos paratos.^ — Resp. ante canonicos. (S. R. C. 24 jul. 1683.)

Croixy Médailles, Chapelets.

Dubium 1. Qui obtinet facultatem benedicendi cruces. sacra numismata et coronas precatorias cum applicatione indulgentiarum, potest-ne ea facultate légitime uti coram publiée, v. g. in ecclesia vel oratorio coram fidelibus inibi congregatis et res benedicendas manu tenentibus, si in indulto facultatis sit clausula privatiml — S. Cong. indulg. respondit négative. 8 jan. 1843.

Dubium II. Quando in indulto existit clausula informa ecclesiœ consueta, sufficit-ne signum crucis manu efFormare super res benedicendas absque pronuntiatione verborum formulas benedictionis, et sine aspersione aqu86 benedictse ? — S. C. respondit affirmative. 8 jan. 1843. {Correspondance de Rome, 2édit., pag. 48.)

Voici un des doutes proposés à la Sacrée Congrégation des indulgences par Mgr. l'Evêque de Bruges : An pratice tutum est,

DÉCISIONS ET DÉCRETS

non stricto sensu vendere rosaria prœvic benedicta, sed simpliciter recipere in eorum distributione solutas in acquisitione expensas ? — Resp. Négative. (S. indulg. cong. die 31 jan. 1837.)

Quando coronis Beata3 Mana3 Virginis de licentia sedis apostolic£e applieata fuit benedietio cum indulgentiis S. Brigitte nuncupatis, tideles illas coronas recitantes non tenentur meditari quindecim mysteria Domini nostri Jesn Christi ut indulgentiam percipere valeant. — Non datur etiam hsec obligatio, si benedietio respioiat indulgentias consuetas quae citanturin Elenchn; sed datur si corona3 benedicantur cum indulgentiis pro recitatione rosarii. — Qaando requiritur meditatio mysteriorum, sufficit meditatio mentalis eodem tempore quo recitantur oratio dominicalis et salutatio angelica. Pro personis idiotis sufficit tantum recitatio rosarii absque mysteriorum mediiatione, ex decreto S. C. indulg. 12 aug. 17:26. (S. C. indulg. die 15 jan. 1839.)

Utrum corona deprecatoria in duas vel très partes divisa atque rupta, ita coronae formam amisisse censeatur, ut indulgentias perdat ac nova benedictione indigeat? — Resp. Dummodo calculi seu globuli in raajori eorum parte persévèrent, indulgentias corona non amisit. (S. C. indulg. die 20 aug. 1847.)

Dubium. An quando possessor coronœ, vel crucis cui applicatae sunt iudulgentice vke crucis, preces prsescriptas récitât, una cum aliis qui sibi non habent sive coronam sive crucem tali privilegio ditatam, possunt-ne adstantes et simul recitantes easdem indulgentias lucraii quas lucratur possessor coronre sive crucis? — R. Négative, absque speciali facultate. Datum Romse, die 29 maii 1841. (Correspondance de Rome, pag. 48.)

An ille qui habet rosarium S. Brigittse, illud moriendo possit alteri cedere in ordine ad ei communicandas indulgentias'? 2^ Si ita, an ille tria rosaria recitare débet, ut possit lucrari indulgentias. — Resp. ad I. TVeg-âiiîû-e, jux ta plu rima décréta generalia. Ad II. Négative pariter ut supra. CS. indulg. Cong. die 31 jan. 1837.)

Crucijlx.

Illud nulletenus permittere possumus, quod missse sacrifîcium in his altaribus celebretur, quge carent imagine crucifixi, vel ita tenuis et exigua sit, utipsius sacerdotis etpopuli assûstentis oculos pene efîugiat, quodalienum esseta regulis et institntis Eccle- Hieci' (Benedict. XIV, Const. accepimus.) — Dubium. An, et quibus remediis removendus abusus collocandi parvam crucem vix visibilem, vel supra tabernaculum, sed supra aliquam minorem tabulam stantem in medio al ta ris, loco crucis collocandœ inter candelabra, ut rubrica prœscribit? — R. Reprobandum abusum, et ubi invaluit, Ordinarius loci provideat juris et facti remediis; quod si ob aliquam causam accidentaliter removenda sit crux sita inter candelabra, alia, tempore sacrificii, apte apponatur inferius,

DÉCISIONS ET DÉCRETS

sed visibilis, tam célébrant! quam populo. (S. R. Cong. 17 sept. 1822. Apud Gardellini, tom. vu, n. 4440 )

Dubium. An in altaii in quo adest magna statua SS. crucifixi, sit ponenda alia crux, dum celebratur missa ? — R. Est sufiiciens, et non indiget alia cmce. (S. R C. die 16 jun. 1663. Apud Gardellini, tom. II, pag. 186.)

Eau Baptismale.

Si le curé de la paroisse ne devait pas célébrer la messe, il ne pourrait pas bénir Peau baptismale. (S. R. C. die 1 sept. 1838; apud Gardellini, n. 4692.) ^

Dubium ï. An benedictio fontis baptisraalis in sabbato saneto fieri debeat cum chrismate et oleo prsecedentis anni, (si eadem olea recenter consecrata parochus habere non potuerit\ an potius omittenda sit infusio cbrismatis et olei prœcedentis anni, usque dum accipiantur recenter consecrata ? — R. Affirmative ad primampariem, Négative ad secundam. (S. R. C. die 23 sept. 1837.) — Dubium II. An in baptismo solemni infantium utendum sit hujusmodi aqua benédicta quidem cum reliquis cseremoniis missalis, sed absque consecratione seu mixtione sacrorum cbrismatis et olei ; an vero aqua consecrata prsecedenti anno, quse ad hune finem consecretur. — R. Négative ad uirumque, sed fieri débet nova fonfis benedictio cum oleis anni prœcedentisj si olea recenter consecrata haberi nenueant. (S. R. C. eadem die ; apud Gardellini, n. 4672.) ^ ^

Eaîi bénite du Samedi saint.

An benedictio aquse in sabbato saneto sine infusione olei sancti, fieri possit in ecclesiis non habentibus fontem baptismalem ? — R. Négative. (S. R. C. die 13 jul. 1697; apud Gardellini, tom. m, pag. 259.)

Eau bénite.

An sacerdos pergens ad celebrandum, et calicem manu sinistra portan?^, possit ad januam saeristise accipere aquam benedictam, eaque se signare? — R. Si commode fieri 'poiest se signet; sin minus, se abstineal. (S. R. C, die 27 marlil 1779.)

Quia in omnibus Dominicis per annum solet fieri aspersio aquse benedictœ per Sacerdotem celebrantem, Canonicus, vel alius cele-

braturus accedit ad Episcopum cui aspersoriura porrigit ; ip-

S8 vero Episcopus primo seipsum, deinde Sacerdotem celebrantem, postea assistentes, et solii ministros asperget (Cœr. Episc. Lib. II cap. XXXI, n. 3.)

Encens, Encensement.

Incensum nonbenediciturpro incensando sacramento, ob majorem reverentiam SS. sacramenti, a quo omnis benedictio. (Gavantus, part, n, tit. 8.)

Thus semper benedicitur a célébrante prseterquam qiiando

SS. sacramentum est expoisitum, et illud tantum, et non aliquid

DÉCISIONS ET DÉCRETS

aliiid, cum eo est thurificandum, quiaibi estauthor benedictionis. (Bauldry, pag. 79, n. 5.) Thurificatur solum SS. sacramentum, cum in missa solemni elevatur, cum exponitur, cum reconditur, aut deferri débet processionaliter. Quando'ergo altare simulcum SS. sacramento incensatur, cclebrans benedicit semper incensum de more ; at quando solum incensatur, thus non benedicitur. (Ibid., pr.g. 84. n. 1-11.)

Dum incensatur altare in que expositum est publicae adorationi venerabile, utrum post illud incensatum debeat quoque erux incensari ? — R. JSegathe. (S. R. C. die 29 nov. 1738.) Epiphanie.

In die Epiphaniee cantato Evangeîio, aliquis Canonicus

.... aut alius .... paratus pluviali, ascendet .... pulpitum, et ibidem populo pubîicabit festa mobilia anni currentis in forma, prout in Pontificali Romano (Ibid. n. 3).

Noveritis, fratres eharlssimi, quod annuente Dei misericordia, sicuti de nativitate Domini nostri J. C, gavisi sumus, ita et de resurrectione ejusdem salvatoris nostri gaudium vobis annuntiamus. Die N. mensis erit dominica in septuagesima. Die N. mensis N. dies cinerum et initium jejunii sacratissimae quadragesimee. Die N. mensis N. sanctum pascha Domini nostri J. C, cum gaudio celebrabimus. Die N. mensis N. erit Ascensio D. N. J. C. Die N. mensis N. festum Pentecostes. Die N. mensis N. festum sacratissimi corporis Christi. Die N. mensis N. Dominica prima adventus Domini nostri Jesu Christi, cui esthonor et glorio in saecula sœculorum, x\men. {Pontif. Rom,) Le même en Français.

Nous vous annonçons, nos très-chers frères, que, comme par ia miséricorde de Dieu, nous nous sommes réjouis de la naissance de Notre Seigneur Jésus-Christ, nous avons aussi à nous réjOuir de la nouvelle do la résurrection de ce divin Sauveur.

Cette année, le dimanche de la Septuagésime tombe le

Le Mercredi des Cendres, qui est le premier jour de la sainte Quarentaine sera le

Nous célébrerons avec joie, le saint jour de Pâques le

Le synode s'ouvrira le

L'Ascension de N. S. J.-C tombe le

Et la Fête de la Pentecôte le

La Fête-Dieu se célébrera le

Le sera le premier dimanche de l'Avent,

institué pour se préparer à FAvénement de N. S. J.-C. auquel est dû tout lionneur et gloire, dans les siècles des siècles. Ainsi-soit-il. Etole.

\^ Utrum eleemosynarius Episcopi teneatur ferre super habitu chorali Btolara, quando asBistentiam prœstat Episcopo, dum

DÉCISIONS ET DÉCRETS

in oratorio privato aufc alibi missam célébrât? 2^ Utrum sibi liceat, absque violationo rubricarum, stolam déferre in casu supradicto? — Resp. ad 1. Négative, ad 2. Obsiant décréta. (S. R. C. die 12 mrrL 1836.)

Errant qui putant stolam esse jurisdictionis signum. Distinctivum ofîicii est in illis dun taxât actionibus, quse sacrum illud exigu nt indumentum, et quamquam agatur de actibus qui omnibus sacerdotibus communes esse possunt, nequeunt tamen exerceri sine speciali mandato, nisi a parochis. — An parocho fas sit assumere stolam, dum assistit baptismatis et matrimonii sacramentis ab altero administratis ? Pro negativa standum esse non dubito ; quia simplex prœsentia non est sacerdotalis officii actuale exercitium. — Pone casum, quod in solemni supplicatione ducenda per ambitum alicujus parochiae, SS. Sacramentum déférât aut Episcopus, aut alius simplex sacerdos ; is duntaxat débet uti stola, neque parocho licet ejus delatio, quia actu non exercet officium sacerdotale erga sacramentum ; quod si alicubi id fiât, reprobandus abnsus est, et ad vanam ostentationem referendus. — Nec Episcopi stola utuntur, nisi dum pontificalia, aut sacerdotalia munera exercent, vel aliud prsestant quod, servata forma ïibri cœremonialis, stola3 exigat delationem. — Si Episcopus in sua diœeesi processionem sequitur, in qua vel canonicus, vel alter sacerdos defert ante SS. Sacramentum, aut sanctorum reliquias, non sibi stolam imponit, quia actu non exercet officium pontificale aut sacerdotale, licet in sua diœeesi plenam habeat et exerceat jurisdictionem. (Gardellini, tora. vi, pag. 95-97.)

Proposita in S. Rituum Congregatione causa super jure deferendi stolam in publicis functionibus pro parochis eivitatis Tuderti, S. Gong, rescribendum censuit : Pro gratta^ juxta peiita in casu de quo agiiur, dummodo incedanf collegialiter. Die 22 Aug, 1818. (Apud Gardellini, tom. vi, pag. 98.) Stola ianium in sacramentorum administratione et confectione adhiberi débet. (S, R. C. die 7 sept. 1658, apud Gardellini, tom. vi, pag. 95.)

Dubium. Utrum hebdomadarius debeat semper in choro uti stola, cœremoniale enim episcoporum nihil de stola mentionem facit, in decantandis horis canonicisî — R. Non débet lUi stola. R. C. 4. Aug. 1663, apud Gardellini, tom. ii, pag. 187.)

Solus Romanus Pontifex, in signum supremse universalis potestatis, quam a Deo sibi datam habet et exercet in toto orbe ca~ tholico, stolam non solum ad aram, sacrisque actionibus, sedubique defert. Ideo legitur in cœremoniale S. R. C., quod Pontifex nunquam débet exire in publicum sine stola. (Gardellini, tom. vi, pag. 96.)

Dubium. An stola fro m nisiranda S S. Eucharistia extra missam semf.er esse aeteal coloris (JJîcio illius diei conienientis, ut prœscribit rituale rcmanum, vel poiius esse debeat albaprout ralde conveniens sacramento eucJiarisliœ. ut multi censeni doctores ? —

DÉCISIONS ET DÉCRETS

EE. et RR. Paires sacris tuendis ritibus prœpcsili rescribendum cen>uiru!}l : Juxta ritualis romani rubricam débet esse coloris offieio convenientis. Atque ita rescripserunt. ac seriandum esse mandaverunt. (Die 12 raartii 1836.)

An décréta prohibentia délation em stolee ab hebdomadario assistente horis canonicis, comprehendat etiam Tertiam cantatam solemniter eum ministris, et vesperas solemnesl — S. Congreg. rescripsit: Serveniur Décréta, acprœsertim Générale novissimum diei 7 mensis sept, anni 1816, in quo comj)rehenditur eliam cams propositus. {S. R. C. die 16 dec. 1828.) — Ad iramiies decreti gêner alis, quod omnes indiscrimlnfilim adstringif, mandai eadem Cong., ui in iempore officii stola amjdncs non appareal, neque ab ulJn sub quods prœtexlu defera'ur. (Die 14 jun. 1845, apiid Gardellini, tom. viii, pag. 436, num. 4882.) — Num celebrans iu vesperis festivis, vel votivis, possit stolam indnere, quae sit velut pi*ceeminentice signiim in choro, maxime in ecclesiis ruralibus? — R. Négative, juxta alias décréta. (S. R. die 11 sept. 1847, apud Gardellini, tom. viii, pag. 484, num. 4950.)

Fauteuil.

An tolerandus sit abusus, qui nimium invaluit, adhibendi in missis solemnibus pro célébrante, loco scamni cooperti tapete, sedes camerales serico damasceno ornatas, et pro ministris similia scabella, an potius reprobandus atque damnandus? — Resp. Xegarive ad primam partem; a^rmatiie ad secundam. (S. H. C. 17 sept. 1822.)

Fleurs.

Dabium. An ante ostiolum tabernaculi SS. Sacramenti retineri possit vas florum, vel quid simile quod praedictum occupet ostiolu!n cum imagine Domini nostri in eodem insculpta ? — Resp. Négative ; passe tamen in humiliori, et decenliori loco. (S. R. C. die 22 jan. 1701, apud Gardellini, tom. m, pag. 319.)

Images.

Dubium. An lieeat sacras imagines altarium detegere feria sexta in parasceve, et non ad hymnum angelicum in sabbato sancto ? — R. Vdatas manere debere usqm ad hymnum angelicum sabbati sanc(i,juxi a alias décréta. (S. R. C. die 23 jul. 1848, apud Gardellini, tom. viir, pag. 493.)

Imagines et cruces detegi non debent, etiamsi in hebdomada Passionis occurrat festum S. Titularis, aut dedicationis ecclesisB. (S. R. C. die 16 nov. 1649.)

Libéra.

An diebus, in quibus fit de festo duplici, cum non possit dici rnlssa de Requiem nisi praesente cadavere, canîata missa de sancto, possit fieri in fine hujus missa3 absolutio circa lecticam collocatum in piano ecclesias, canente choro Libéra me, Domine, etc. ?

DÉCISIONS ET DÉCRETS

S. R. C. respondit: Négative. Die 4 augusti 1708 in Picena. (3642.)

Lunettes.

Perspicicla seu conspicilia {lunettes) deponere débet sacerdos, antequam osculetur altare, ut se convertat ad populum. Deponat autem ea quidem super altare, sed extra corporale. (Gavantus, apud Bissi, tom. ii, pag. 273. — Si sacerdos in missa indiget conspiciliis, iis nou utatur, si fieri potest, a consecratione ad communionem. (Bauldry, apud Bissi, tora. ii, pag. 409.)

Messe basse.

Quatuor candelas accensas in missis privatis, nemini licet, prseterquam solis episcopis. Omnes ergo, praeter episcopum, contenti sint duobus tantum candelis, (Alexandre VII, 1659; Pins VII, 1822.)

An in missis privatis permitti possit ministro, si fuerit sacerdos, vel diaconus, vel subdiaconus, ut prœparet calieem, et ipsum extergat in fine post ablutiones, sicut in missa solemni ?

In missis privatis, non potest permitti ministro, si fuerit sacerdos, vel diaconus, vel subdiaconus, ut prœparet calieem, et ipsum extergat purificatorio, post ablutiones, ut in missa solemni. (S. R. C. die 7 sept. 1816.) — Episcopus dum missam privatam célébrât, capellanus débet parare calieem, vinum et aquam imponere. (S. R. C. die. 18 sejpt. 1666.)

Dubium. An in feria v in cœna Domini celebrari possit in ecelesia una missa privata propter infirmes, excepta solemni ? — R. Arbitrio episcopi. (S. R. C. die 27 mart. 1776.) — Dubium An iu ecclesiis ubi functiones majoris hebdomadee fieri nequeunt, feria quinta in cœna Domini celebrari possit missa lectu ? — R. Négative. (S. R. C. die 31 aug. 1839.)

Nous croyons utile d'insérer ici la décision suivante : Missa nequit celebrari a sacerdote, qui complevit sacrificium ab altero subita morte extincto interruptum, etiamsi a purificatione se abstinuerit. (S. R. C. die 16 dec. 1823;. apud Gardellini, tom. viii, pag. 161.)

An in ecclesiis tam parochialibus quam non parochialibus, ubi deest numerus cantorum, possit celebrari in sabbato sancto unica missa privata, loco solemnis, ut in iisdem ecclesiis fiât benedictio tam luminis et cerei, quam aquse, attentis maxime decretis hujus 8. R. C. de anno 1690, 11 feb. et 11 mart. ejusdem anni, prohibentibus celebrationem missarum privatarum, et unicam tantum missam conventualem una cum ofiicio ejusdem sabbati sancti celebrari prsecipientibus ? — R. Négative, (S. R. C. diel3jul. 1697 ; apud Gardellini, tom. m, pag. 259.)

In Missis privatis Praelati Episcopis inferiores a simplici Sacerdote non discrepent, unico sint contenti ministro, duasque tantum Candelas super altare adhibeant (Die 27 sep. 1659 Decrelu^n gêner, coram Aleoc. VII n. 21 (1856).

DÉCISIONS ET DÉCHET?

f D*après ce Décret, il faut observer que les règles tracées dans l'article iv du grand Cérémonial, png. 110; et l'article v. du petit Cérémonial, page 16, sur les cérémonies à observer, lorsqu'il y a deux servants à la basse Messe, ne doivent être suivies que lorsque deux simples enfants de Chœur auraient l'honneur de servir la Messe d'un Evêque.

Messe cFun luMceau Prêtre.

Utrum subtus pluviale possit patriiius novi sacerdotis stolam gerere, ac fidelibus cum patena ministrare, quoties communio eu- •charisîica instituenda est ? — Resp. spectaread diaconum utrumque. (S. R. C. 11 nov. 1837.)

Dubium. An célébrante solemniter prima vice novo sacerdote, patrinus scu presbyter assistens possit in dominicis antea aspergere populum aqua benedicta, ac deinde ad sacristiam accedere et sacerdotem ipsum adducere cum ministris ? — R. Négative in omnibus. (S. R. C. 11 mart. 1837 >

An patrinus, seu presbyter assistens novi sacerdotis, debeat vel saltem possit celebrantem incensare loco diaconi 1 — R. iVegalive. (S. R. C. die 11 mart. 1837.

Messe de Requiem.

Num in raissade Requiem, quamvis non osculetur evangelium, recitari debeant verba : Per Evangelica dicta ? — R. Negalixie, (S. R. C. die 11 sept. 1847, apud Gardellini, tom. viii, pag. 484.)

Sacerdos pronuntians in canone misses nomen alieujus sancti, de quo factum est officiura, vel saltem commemoratio, facere débet inclinationeni. (S. R. C. die 7 sept. 1816.) Sed inclinandum non estcaput, cum missa dlciturde requiem (S. R. C. die 12 apr. 1833.) ; quia, ait Gardellinus, missa de Requiem nihil habet cum officio diei; ideo si celebretur, licet infra octavam alieujus sancti, qui in canone habet locum, non est a sacerdote caput inclinandum, dura ejus nomen in canone cecurrit. (Gardellini, tom. vu, pag. 136.)

Utrum in missa Je Requiem, conveniat communionera fidelibus ministrare, vel post illam, et in casu convenientis administrationis post missam cum paramentisnigris conveniat dari benedictionem, an vero benedictio omittenda? R. Non esse conira ritum; si iamen adniinisiretur cojnmunio post missam, omiitendam esse benedictionem. (S. R. C. die 24 jul. 1683.)

An possint in missa de Requiem consecrari hoslise infra eam distribuendoe ? — R. In missis defunctorum in paramentis nigris, non ministratur Eucharistia per modum sacramcnti, extrahendo pîxidem a custodia ; potest tamen administrari per modum sacriicii, prout est quando fidelibus prœbetur communio cum particuîs infra eamdera missam consecratls. (S. R. C. 2 sept. 1741. Gardellini, n. 3970.)

Utrum tempore misBai possit administrari viaticum in paramen-

DÉCISIONS ET DÉCRETS

tisnigris? — Resp. Affirmative. (S. R. C. die 19 dec. 1829' apud Gardellini, n. 4602.)

Utrum qui privilegium habet personale pro 3, vel. 4 Missis in hebdomada singulas debeat celebrare cura paramento nigro diebus non impeditis, ut possit indulgentiam plenariam pro animabus defunctorum lucrari'? Resp. S. R. C. affirmative. 18 sept.

Utrum qui célébrât in altari privilegiato pro singulis diebus, semper uti débet paramentis nigris, diebus non impeditis, ut indulgentiam privilegii consequatur ? Resp. S. R. C. affirmative. 18 sept. 1845.

Noël

Celebraturo primam Missam (Nativitatis) Episcopo, prœintonatur Jesu Redemptor omnium etc., quem dum Episcopus repetit, élevât et jungit manus, caput versus Altare inclinans, ob reverentiam divinœ invocaiionis (Cœrem. EpidC. Lib. ii, cap. xiv, n. 6.)

OUigalion du Curé de célébrer pour son peuple.

Dubium 1. An parochi deheant S S. missœ sacri/icium pro populo offerre diebus dnminicis, et iis etiamfestis dielui gui per indultum aposfolicum, die 9 aprilis 1802, suppressi sunt, licet hujus obligationis nova promulgaiio ab Episcopo diœcesano non fiai ? — Resp. Affirma'ive. — Dubium IL An consueludo unqiiam légitima hahsi i possit^ vi cujus parochi non applicant pro populo SS. missœ sacrificium aut dominicis, aut saltem prœdlctis festis diebus suppressis? — Resp. Négative. (S. Cong. conc. die 27 sept. 1847.)

Dubium IL Parochus hic et nunc aliqusm subslituit, qui die dominica cantat summum sacrum (quod id posse censetur per consuetudinem) ; an Parochus privatim celebrans possit supplicare pro suis, ieneturve curare ut pro populo applicetur summum sacrum 1 — S. Ri uu n Cong. rescribendum censuit : Posse per se, vel per alium, quin requiratur missa solemnis. (Die 27 feb. 1847.) — Dubium II. An Parochiipsi S S. missœ sacrificium pro populo offerre debeant, si légitima causa non impediantur ; an vero per ahum, exempli gratia, sacellanum, aut presbyterum advenam huic offcio satisfacere possint 1 — <S. Cong. concilii censuit rescribendum ; affirmative ad primam par'.em, négative ad secundam, exceplo casu verœ necessitatls, et concurrente causa canonica. (Die 25 sept. 1847.) — Dubium III. Quid censeri debeat de consuetudine, vi cujus parochus diebus dominicis et feslis missam privatam pro pio aliquo benef adore applical, et nullo legitimo impedimenio detentus, onus celebrandi missam pro populo in alium sacerdotem transfert ? — S. Cong. concilii rescribendum censuit : Consuetudinem, de qua agitur, non esse atlendmdam. (Die 25 sept. 1847 )

DÉCISIONS ET DÉCRETS

Orgue.

In dominica m adventus, et iv quadragesimce. pulsanda sunt organa in missa et utrisque vesperis. (S. R. C. die 16 sept. 1675.)

An ferendus &it iisus in Archidiœcesi Senensi existens omittendi in choro prirtes illas tum divini officii, tum missœ, quas organi sonitus snpplet î — Rcsp. Suhmissa vtcs dicenda quœ omiiiimiiir nb soniium. crgani; quaiuîo non ]:uIsaUir, intègre esse canianda. (S. R. C. die 22 jul. 1S48; apnd Gardoîlini, toin. viii, pag. 497.)

Dubium. An liceat in Dominicis sacri adventus et quadivngesimae pulsare organum in missis solcmnibus, preeter Dominicas a rubrica exceptas? quatenus hic nsus in aliqua Ecclesia vigeat, an sit eliminandus ? Resp. Abusum esse elirainandum. (S. R. C. die 22 jun. 1848; apad Gardellini, tom. viii, pag. 493.)

In missis rogationnm possuiit-ne pulsari organa? — R. Servetur consnetudo.) S. R. C. die 3 ang. 1839. Gardellini, toin. vm, pag. 334.)

Perruque,

Utrum ecclcsiastici, queis permittitur pileoli ususillnm gestare queant dum a suggesto prœdicant, vel alias eeclesiasticas exercent functiones, prscter tamen in misses sacrificio? — R. Negalile tam in missa, quam in ecclesiasticis functionibus, nisi fuerit spécialité!' iiidnltnra. (S. R. C. die 23 maii 1846, apud Gardellini, tom. VIII, pag. 442.)

Purificatoire,

An purificatorium benedici debeat ? — Resp. Négative. (S. R. C. 7 sept. 1816.)

Procession.

Episcopus in publiais Processionibus cnm cappa et bireto incedere débet sulus, et non inter duas Dignitates.

In Processione in qua defertur aliqua Imago seu reliquia, ipse cum cappa et bireto incedere débet post imaginem seu Reliquiam (die 20 dec. 1628.)

An liceat non habentibus usum pluvialis, in die et infra octavam Corporis Christi, peragere Processionem cum SS. Sacramento, et illud sine pluviali exponere?

Resp. : Négative quoad primam partem, et quoad seeimdam, non pohse cogi, id est in expositione SS. Sacramenti. Die 22 januarii 1701 in vna Congreg. Mentis Cor. ad 5. (3426.)

ReliqUiS.

Rfcliquini exponi nequeunt, nisi duobus saltem luminibus eemper accensis (die 21 jan. 1701.)

DÉCISIONS ET DÉCRETS

Reliquia sanctissimee crucis thurificanda est a sacerdote non genuflexo, sed slante, etiam feria VI, in parasceve (die 23 sept. 1837.)

Reliquia S^. crucis patenter exposita, exigit a transenntibus genuflexionem unico genu ; solam vero inclinationem, si recondita sit ineustodïa (die 7 maii Î746,)

Reliquiis sanctorum post Processionem potest benedici populus, non autem necessario débet (die 24 jan. 1683.)

Post Missam, potest Sacerdos distribuere eine^es, sed nequit prsGbere osculandas reliquias sanctorum (die 16 niart. 1833.)

An possit Episcopus benedictionem solemnem populo impertire cum reliquia SS. Crucis, retenta mitra ? IL An saltem cum pileolo? III. An possit retinere mitram, vel pileolum, benedicens populo cum aliqua insigni reliquia alicujus sancti? — R. Ad I. Benedictionem capite detecto impertiendam esse in casu. Ad II et III. négative. (S. R. C. die 23 sept. 1837.)

In tabernaculo, ubi asservatur SS. Sacramentum, non sunt retinendse reliquiae, nec vasa sanctorum oleorum, necaliud. (Cong. Rit. 22 feb. 1793. — Apud Pittoni, pag. 52.) — In tabernaculo SS. Sacramenti esse non debent vasa sanctorum oleorum, velreliquise, vel aliud. (Cong. epîscoporum, 3 maii 1693. Apud Cavalieri, tom. iv, pag. 93.) — Hoc autem tabernaculum (sit) ab omni alla re vacuUm. {Rit. Rom. de Eucharistia, cap. i.) — Vacuum sit (tabernaculum) a reliquiis, vasculo olei infirmorum, atque inani alio vase,. ut omnino sacra eucharistia cum suo vase m eo duntaxat conservetur ; aliud prœterea nihil. (S. Carolus, in Conc. Mediolanensi iv.)

An toleranda, vel eliminenda sit consuetudo, quse in dies invalescit, superimponendi sanctorum reliquias, piasque imagines tabernaculo in quo augustissimum sacramentum asservatur, ita ut idem tabernaculum pro basi inserviat ? — R. Assertam consuetudinem tanquam abusum eliminandam omnino esse. (S. R. C. 31 mart. 1821.

Decet enim sedere Dominum supra serves sues. (Gavantus, in Rubric. missalis, tit. 22.)

Legîs l'atee per générale decretum editum die 31 martii 1821, bene conscius R. D. P. quo interdicitur apponi vel imagines, vel reliquias sanctorum super tabernaculum, ubi reconditur SS. eucharistisg sacramentum, S. R. Congregationi humillime supplicavit, ut saltem an te ejusdem tabernaculi ostiolum collocari possit alicujus sancti reliquia die qua ejusdem festum recolitur, maxime quum vigeat super hoc ipso immemorabilis consuetudo ? — Et S. eadem Congregatio, omnibus attente consideratis, ac prsesertim Decreto edito die 22 jan. 1701, quo prohibetur collocare, et

DÉCISIONS ET DÉCRETS

retînere vel vas florum, vel qiiid simile ante prsedictum ostiolum tabernaciili, rescribendura esse censuit : Non licere^ et assertam consueludinem ianquam ahusum eliminandam. Atque ita rescrip- BÎt ac servari mandavit, die 5 sept. 1845. (Apiid Gardellini, tom. vin, pag. 441.)

In processionibus in quibus defertur SS. Sacramentum, vel lignum SS. criicis, tam clerus quam speculares detecto capite incedere debent ; in aliis vero processionibus, in quibus deferuntur reliquia; vel statua3 sanctorura, tune qui eas déférant detecto capite, alii vero clerici incedere possunt tecto capite, cum bireto. (S. R. Cong. 1 dec. 1657.)

Nous croyons devoir relater ici quelques décisions -de la Sacrée Congrégation des Rites sur les reliques. — Insignis reliquia est corpus, caput, hrachium, crus, aut illa pars intégra, et non par va, in qua passus est martyr, et quœ sit légitime ah Ordinario approhata (8 april. 1628.) — Spinœ de corona D. iV. J.-C. inier reliquias insignes computaniur, et speciaîi nota, et cultu dignœ sunt (27 junii 1632.) — Reliquiœ sanctorum quœ deferuntur in processionibus per civitates et oppida, non debent deferri sub baldacJiino (23 mart. 1686.) — Reliquia sanctœ crucis non est incensanda a célébrante genuflexo (15 sept. 1736.)

St. Sacrement,

Sacratissima Eucharistia servanda est in uno tantum altari designando ab episcopo. (S. R. C. die 21 jul. 1696, apud Gardellini, tom. m, pag. 242.)

In renovatione, quœ quolibet octavo die fieri débet de augustissimo eucbaristiae sacramento, consumi débet tum hostia, tum etiam particulse quae existunt in tabernaculo post sumptionem sanguinis ante purificationem. — II] a vero verba, quœ habentur in missali. cap, x, num. 6, nempe : Si vero adsint liostiœ consecratœ, etc., possunt intelligi de hac renovatione œque ac de nova confectione sacramenti reservati pro aîia die (S. R. C. die 3 sept. 1672, apud Gardellini, tom. ii, pag. 298.) — Quseritur: 1^ Ân Rector Ecclesiœ, retenta eonsuetudine in ea vigente, possit consecrare species a tribus mensibus tempore hiemis, vel a sex mensibus in œstate confectas? — 2^ An casu quo Rector, sive pastor Ecclesiœ praxim illam approbat, nec velit eam relinquere, alii sacerdotes in eadem Ecclesia inservientes possint tuta conscientia in hoc obsecundare, utendo prœfatis speciebus ? — Et S. R. C. Resp. Ad I. négative, et eliminata eonsuetudine servetur rubrica. Ad II. négative. (16 dec. 1826. Gardellini, n. 4474.)

SS. sacramentum a célébrante propriis manibus deferendum est, non obstante contraria eonsuetudine, quam S. R. C. abusum déclarât (Die 24 jul. 1638.) — Abusus declaratur, nullo modo ferenduB et omnino eliminandus, qui invaluitillud deferendi pro-

DÉCISIONS ET DÉCRETS

cessionaliter in quadam macliina super humeros sacerdotum. (S. R. C. die 2 aiig. 1631.)

^ Dubium. An nonobstante qiiacumque in contrarium consuetudine intangibile sit jus celebrantis in solemnitate SS. Corporis Christi semper per se deferendi in publica supplicatione SS. Eucharistise sacramentum ? — R. Affirmative juxta alias décréta. (S. R. C. die 3 aug. 1839.) — Consuetud- tanquam abusus eliminanda, ut in una eademque supplicat^' ^ne SS. sacramentum deferatur per plures sacerdotes qui sibi invicem succedunt. (S. R. C. die 22 maii 1841.)

S. R. C. censuit servanda esse caeremonialis prsescripta, et sein el tantum elargiendam esse populo benedictionem in fine processionis. (Die 11 maii 1652.)

Non toties ppAisatio fiât et benedietio elargiatur, quoties altaria occurrant, sed semel, vel iterum, et altaria per viam extructa sint decenter ornata. (S. R. C. die 23 sept. 1820.)

Non licet celebrare mîssasîn altari expositoin eodem SS.

sacramento, praesertim si adsint alia altaria, in quibus celebrari possit. (S. R. C. die 9 aug. 1670.) — Dubium. Utrum servari possit consuetudo ..... celebrandi sacrosanctum missse sacrificium in eodem altari, in quo publicœ fidelium venerationi est expositum SS. eucharistise sacramentum? — Resp. Coyisueludinem tanquam abumm eliminandam. (S. R. C. die 11 mart. 1837; apud Gardeliini, tom. viii, n. 4662.)

Non débet cantari, nec celebrari missa in altari, in quo expositum est SS. eucharistisB sacramentum, nisi pro eo reponendo. (S. R. C. diel3 jun. 1671.)

Clara est prima pars hujus sanctionis quse jubet, ne ad altare, in quo expositum est sacramentum pro oratione 40 horarum, ceîebrentur missse, nisi pro expositione et repositione. Cur autem hoc ? ut populus unice sit adorationi intentus. (Instructio démentis XI, apud Gardellini, tom. vi, part. 2, pag. 66.)

Si ex universaîi lege missse quascumque vetantur in altari, ubi est expositum SS. sacramentum, eo ipso sacrse Eucharistiae distributio eodem in altari vetita censenda est ; nam in alio altari S. Eucharistia asservari débet, ut fidelibus possit distribui, atque ita universaîi lege servata satisfit pietati ac devotioni, cui ipsa Clementina instructio plenissime consuluit (Note du continuateur de Gardellini, tom. vi, pag. 153.)

Lex autem quae vetat celebrari alias missas prgeter duas recensitas (pro exponendo et reponendo) in altari expositionis, nedum obtinet in oratione 40 horarum, verum etiam extenditur ad alias omnes, quae per annum fiunt. (Clemens XI, In instruc.jam ciîata, pag. 67.)

Missa expositionis et repositionis SS. Sacramenti pro oratione

DÉCISIONS ET DÉCRETS

quadraginta horarum regiilariter canitur in altari ubi exponendum est SS. Sacramentum.

Dioitur Missa votiva ^S. Sacramenti cum Gl. Cr. Prœf. Nativ. Omitt. quœlibet commemoratfos et collecta.

Infra octavam SS. Corporis Chris^i, Missa erit de eadem octava cil m seqiieiitia, et unica orat. absq. commem. et collectis.

In Dominicis vero et festis 1 et 2 cl., fer. 4* Cinerum, feriis 2. 3. 4. majoris liebdomadae, omnibus diebus octav. Paschœ, Pentecostes et Epiphaniœ, Vigiliis Nati\dtatis Domini, et Pentecostes, et Octava propria privilegiata, canenda est Missa diei currentis, cum oratione SS. Sacramenti, relictis omnibus aliis commemorationibus et collectis, juxta sententiam Cl. Gardelliniin comment, ad Instruct. Clément. XII. num. 8.

Missœ privataB dicendœ tempore expositionis eruntde festo vel ofiicio occurrente, cum oratione SS. Sacramenti post omnes orationes a rubrica prasscriptas. Diebus vero dupl. 1. et 2. cl. omitt. coUect. SS. Sacramenti. In his Missis non decet pulsari campamila ad élevât. Diebus autem a Rubr. permiss. conveniens esset dicere ÎMissas votiv. SS. Sacramenti sine Gl. et sine Cr. cum 2a. or. diei current. 3a. qua3 2o. loco dicenda esset, Prsef. Nativit., et Benedicamus Domino in fine ; (ibid.)

Scapulaire.

Dubium. An ad lucrandas indulgentias sacri scapularîs, necesse sit ut una pars ab humeris, altéra in pectore dependeat ; an vero sit sufïiciens illud déferre absque distinctione circa modum ? Resp. Affirmative quoad prîmam parlem ; négative quoad secundam. (S. Cong. indulg. die 12 feb. 1840. (Correspondance de Ra- 7He, n. du 24oct. 1850.)

Licet valida sit receptio personarum ad S. scapulaire cum liahiiu funicuh commendato, qui solum ante pecius pendeat^ iamen, ut sic admissi gaudeant privilegiis et indulgentiis S. scapularîs^ dehent illud suivra pectus œque ac supra humer os pendidum gestare. (Réponse du R. P. L. Calamata, général des carmes, le 7 mai 1833.)

Inscriptio non videtur mihi necessaria de essentia, sed tantum ex convenientia, attento atque perpenso Rescripto Gregorii PP. XVI, dato die 30 apr. 1838. {Recueil d'inslrudions sur le scapulaire; Gaud, 1846.)

Pro luorandis indulgentiis hahiius Carmelitani nulla adest lex recitandi septem Pater et Ave. {Réponse du R. P. L. Calamata, général des carmes, en date du 7 mai 1838.)

D'après le Diurnal de l'ordre des Carmes, les deux Psaumes Magnus Dominus et Ecce quam bonu?n, peuvent être omis, lorsque la réception au Scapulaire, n'est point solennelle, ou lorsqu'il y a un grand concours, ou pour quelqu'autre raison ; on peut alors ne commencer qu'à l'antienne Suscepimus. {Catécliis-^ me de GuUlois, tom. iv, pag. 662.)

DÉCISIONS ËT BÉCHÊTS.

Sermon.

Dubium. Colligitur ex Decretis Sacr. Rituum Congregationis non posse fieri concionem capite tecto ante SS. sacramentum palam expositum, non obstante quacumque consuetudine ; hinc quseritur: An id saltem liceat quando SS. sacram. est quideni expositum, sed velo serico obduetum'? — R. Négative (S. R. C die 23 sept. 1837.)

Credo in missa solemni dici débet post concionem, non ante^ juxta rubricas missa] es, et consuetudinem Ecclesise Romanse. (S. R. C. die 16 mart. 1591, apud Gardellini, tom. vi, supp.j pag. 15.) Veni Creator,

An in primo anni die Hymnus Veni Creator .... qui cantatur in Ecclesia ad invocandum S. divinum Spiritum, debeathabere pro conclusione Jetu tibi sit gloria, ratione octavse Nativitatis Domini, vel ista : Deo Patri sit gloria ejusque soli Filio .... ?

Et S. R. C. respondit : Concludendus cum stropha Deo Patri .... ejusque soli , (Die 7 aprilis 1832 in Ariminen ad 2 (4532).

Uitima Stropha Hymni Veni Creator Spiritus, est ne vaïianda quando dicitur extra tempus paschale et Penteeosten ?

Resp : Juxta alias Décréta, varianda pro temporum diversitate. (Die 3 Augusti 1839 in Piscien, ad 11. (4713).

lilud postremum confirmatum fuit die 7 sep. 1850 in Veronen, ad 13.

Vêpres.

Conformément au Cérémonial des Evêques (Lib. ii, cap. ii, n. 10 et 11), l'Officiant doit terminer les Vêpres à son siège et non au bas de l'autel, comme il est dit dans le Cérémonial, à l'article des Vêpres dans les petites églises, pag. 278.

Page 1