H ΚΑΚΗ MANNA

Os ἡ µάννες τὰ παιδιὰ τά ᾽υχονται νὰ προχόψουν, \ \ A 4 4 \ e / η

Καὶ µιὰ μαννὰ, xaxh μαννὰ , τὸν υἱόν της χαταρηέται. « Διῶξέ µε, μάννα, διῶξέ µε, μὲ ξύλα, μὲ λιθάρια,

ὴ Δ \ / \ 4 \ ο.» N ΄ » Γιὰ νὰ μὲ πάρη τὸ καχὸν, νὰ σηχωθῶ, νὰ φύγω, » Νὰ πάνω ‘yo, μαννούλα µου, ποῦ πᾶν τὰ χελιδόνια, , D» Τὰ χελιδόνια νὰ γυρνοῦν, x” ἐγὼ νὰ πάν ἀχόμα,

ἃ / / ὸ 10 λ / ÿ » Να χάµω χρόνους δώδεχα καὶ µήναις δεχαπέντε, » N° ἀσπρίσουν τὰ µατάχια σου, τηρῶντας εἰς ταῖς στράταις, » Καὶ νὰ μαλλιάσ’ À γλῶσσάσου, ῥωτῶντας τοὺς διαθάταις" « Διαθάτες ‘mod διαθαίνετε. στρατιῶτες “OÙ περνάτε, » Μὴν εἴδετε τὸν υἱόχαν µου, τὸ μοναχὸν παιδί µου; »---- » K° ἄνίσως χαὶ τὸν εἴδαμεν, μ.αὐρ᾽, ὀρφανὴ μαννούλα,

CLAVIER D RER DR RO RD RER LR LR VD LR LR

XXIIT.