KE’, ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

ΤΟΥ EPOTOKPITOY.

Ἂν ἴσως μὲ τὰ λόγια µου σήµερο πείραξά σε, Λησμόνησαι τὸ σφάλμα µου, χαὶ πλειὸ μὴν τὸ θυμᾶσαι Καὶ δός µου, σὺ παρακαλῶ, μὲ σπλάγχνος τὴν εὐχή σου, Κι’ ἀπόχει μὴ μὲ τάξης πλειὸ γιὰ τέχνον, γιὰ παιδί σου. Καὶ θὲ νὰ m& νὰ ᾿ξορισθῶ els ἄλλην γῆν καὶ µέρη, Κι οὐδὲ γιὰ λόγου µου κἀνεὶς µαντάτα μὴ σοῦ pépn. Êva µαντάτο μοναχὰς γιὰ µένα θὲς γροικήση,

Oroù καϊμὸν εἰς τὴν καρδιὰν πολὺν σοῦ θέλ’ ἀφήσῃ' KL’ οἱ ξένοι ἐμαζωχθήκασι, χύ ὡσὰν ξένον μ’ ἐχλάψαν. Ἰδὰ μοῦ δόσαι τὸ φαρὶ, ὀποῦναι ἀναθρεφτό µου,

Τ’ ἄλλα φαριὰ καὶ Tr’ ἅρματα ἃς εἶναι ’o τὴν ἐξά σου,

Na τὰ θωρῆς θυμῶντας µου, νὰ καίουν τὴν καρδιά σου.