CRE AN SNS SAS SV SR

ὡς κάθουμουν xai ἔτρωγα εἰς μαρμαρένιαν ταῦκαν, ὁ μαῦρός μου χλιμήντρισε 5. ῥάϊσε τὸ σπαθί μου. Κ᾽ ἐγ᾽ ἀπονοῦς ἔου τ᾽ ὄννοιωσα, πανὸ ρεύουν τὴν καλήν μου" Μ’ ἄλλον ἄνδρα τὴν εὐλογοῦν, μ᾽ ἄλλον τὴν στεφανόνουν, ᾿Πανὸ ρευαῤῥαθωνιάζουν. τὴν, χ᾽ ἄλλον τῆς δίνουν ἀνδρα.

᾿ Περνῶ καὶ πάω ᾽σ τοὺς μαύρους μου, τοὺς ἑδὸ ομηνταπέντε᾽ « Ποιὸς εἶν᾽ ἀπὸ τοὺς μαύρους μου, τοὺς ἑδδομηνταπέντε, » Ν᾽ ἀστράψῃ ᾽σ τὴν ἀνατολὴν, νὰ εὑρεθῇ ᾽σ τὴν δύσιν :»-- Οἱ μαῦροι. ὅσοι τ᾽ ἄχουσαν, ὅλ᾽ αἷμα χατουρῆσαν. Κ᾿ ἡ μαῦρες ὅσες τ᾽ ἄχουσαν, ὅλες πουλάρια ῥῆξαν. Κ᾽ ἕνας γέρος, γερούτσιχος χαὶ σαραντοπληγιάρης ἱ « Éyé εἶμιαι γέρος χ᾽ ἄσχημος; ταξείδια δὲν μοῦ πρέπουν" » Du ἀγάπην τῆς χαλῆς κυρᾶς νὰ μαχροταξειδέψω, ᾿ ἃ: