RS

OANATOZ

TOY ΚΙΊΤΣΟΥ MÉHOT3APH

Τρία πουλάχια κάθουνταν ᾿σ τῆς ἄρτας τὸ γιοφύρι, 16 να τηράει τὰ ἰάννινα, τ᾽ ἄλλο χατὰ τὸ Σοῦλι, To τρίτον, τὸ καλήτερον, μυργιολογάει χαὶ λέγει " ὁ / > / , \ 14 \ / Μπότσαρης ἐκίνησε ᾽σ τὰ ἰάννινα va πάγῃ; Γιὰ νὰ βουλλώσῃ μπουγιορτὶ, ᾽σ τὸ Βουργαρὲλ νὰ πάγῃ, Γιὰ νὰ μαζώξῃ τ᾽ ἄσπρα Trou ὁποῦ εἰχε δανεισμένα - Κ᾽ ἀπὸ τὴν ἄρταν διάδηκε χονάκι νὰ τοῦ χάμουν * Κ᾽ εὐθὺς χονάκι τῷχαμαν ᾽σ τοῦ παπουτσῇ τοῦ Ῥίζου, 5 U [Κ᾿ ἐκεῖ τραπέζι βάλανε ψωμὶ γιὰ νὰ δειπνήσουν]. Τρία τουφέκια τῴῤῥιξαν, τὰ τρί᾽ ἀῤῥάδ᾽ ἀῤῥάδα. To να τὸν πέρει ᾽σ τὸ πλευρὸν, τ᾽ ἄλλο μέσα τὰ στήθη, \ / \ \ \ L \ \ / Τὸ τρίτον, τὸ φαρμαχερὸν, τὸν πέρει μὲς τὸ στόμα. Τὸ στόμα αἷμα γιόμωσε, ai χοιλαδεῖ καὶ λέγει - « [Καθῆστε, παλληκάρια μου, καὶ σὺ, βρὲ ψυχουιέ μου, « Τί τοῦτο δέν εἰναι γιὰ σᾶς" 1 πάρτε μου τὸ χεφάλι, « Νὰ μὴ τὸ πάρῃ ἡ τουρχιὰ, τὸ πάγη ᾽σ τοῦ βεζίρη * » Τὸ ἰδοῦν ὀχθροὶ χαὶ χαίρουνται, οἱ φίλοι, καὶ λυποῦνται.»