ΟΥ̓ΜΚΌΣ ΕἸΣ ΤῊΝ EAËYOEPIAN
152, » Τὸ σημεῖον ποῦ προσχυνᾶτε » Eivat ποῦέο: καὶ γ᾽ αὐτὸ » ᾿Ματωμένους μᾶς κυττᾶτε »Σ τὸν ἀγῶνα τὸν σχληρό.
156. . »Aèv ἀκοῦτε ; εἰς χάθε μέρος . 2 Σὰν τοῦ ἀθὲλ xaraboë: | » Δὲν εἶν᾽ φύσημα τοῦ ἀέρος, » Ποῦ σφυρίζει εἰς τὰ μαλιά.
ι57. : » TX θὰ χάμετε; θ᾽ ἀφῆστε .» Νὰ ἀποχτήσωμεν ἑμεῖς » ᾽Δευθφῤῥίαν, ἢ θὰ τὴν λύστε » Ἐξ’ αἰτίας πολιτικῆς; 158. Τοῦτο ἀνίσως μελετᾶτε, » ἰδοὺ ἐμπρός δὰς τὸν σταυρό.
152. « Voici le signe sacré, objet de vos hom- « mages; c'est pour. lui, que, dans cette lutte « cruelle, nous avons répandu le sang dont nous « sommes couverts.
153. « L’impie musulman le foule aux pieds, et «le charge d’éternelles injures; il égorge vos «enfants, il insulte à votre foi.
154. « C’est pour cette croix auguste que des « milliers de Chrétiens ont versé leur sang inno- « cent qui crie vengeance du sein de la nuit.
155. « Ne l'entendez-vous pas, images du Très- « Haut, cette voix déchirante? Les siècles ont passé, « et elle ne s’est pas tue un seul instant.
156. « Ne l’entendez-vous pas? Elle retentit en « tous lieux comme celle d’Abel! Ce n’est point le « souffle de la brise légère qui soupire à travers
« le feuillage.
157. «Que ferez-vous? Nous laisserez-vous éta- « blir la liberté, ou la détruirez-vous par des rai- « sons politiques ?
158. « Si tel est le but de vos projets, voici « devant vous la croix : venez, accourez, rois et po- « tentats ; c’est ici que doivent frapper vos coups. »
(1) Δεῦτε kg 9) τῶν » ἐλλήνο, que (2) ἀρματώθηχαν τότε ὅλοι à ἀπὸ cécité χρόνους we ἀπάνου.
(3) ἢ περιτειχισμένη Τριπολιτζὰ δὲν ἔχει κάστρον, καὶ εἰς τὸν τόπον τοῦ κάστρου ἐννοεῖ ὁ ποιητὴς τὴν μεγάλαν Témiav τῆς πόλης.
(6) ὁ λὸρδ' Βάϊρων εἰς τὴν τρίτην ὠδὴν τοῦ Don Juan, παρασταίνει ἕνα ποιητὴν ἕλληνα, ὁποῦ ἀπελπισμένος χαὶ παραπονεμένος διὰ τὴν σχλαδιὰν τῆς πατρίδος του, ἔχει ἐμπρός του ἕνα χρασοπότηρον, καὶ χοντὰ εἰς ἄλχα λέγει καὶ τὰ ἀχόλουθα λόγια "᾿«.- - - «ἡ γυναῖκές μας χορεύουν ἀποχάτου « ἀπὸ τὸν ἴσχιον -- βλέπω τὰ θέλγητρα τῶν ματιῶν τους" ἀλλὰ ὅταν σὺλ- « λογίζομαι , ὅτι θὰ γεννήσουν σχλάθους,, γεμίζουν τὰ μάτιᾶἄ μου δάκρυα.» ἐπέρασε ἕνας χρόνος ἀφοῦ ἐγράφθηκε τοῦτος ὁ ὕμνος - ὁλοέγα ὁ ποιητὴς ἑτοιμάζει ἕνα ποίημα γιὰ τὸν θάνατον τοῦ Δόρδ' Βάϊρων.
() ἀγαλλιάσθω ἔρημος » καὶ ἀνθήτω ὡς χρίνον. Ἡσαΐας Κεφ. Ré,
(9) « Καὶ εἶπέ μοι" γέγονε" ἣν εἶμι τὸ À χαὶ τὸ A, ñ ἀρχὴ ἡ καὶ τὸ ré λος. » ἀποχαλ. ἰωάννου , Κεφ. χα΄. 4