VIII. — CHARTE DE LA FORÊT

8. Nullum suanimotum * de cetero teneatur in regno nostro nisi ter in anno; videlicet in principio quindecim dierura ante festum Sancti Michaelis, quando agistatores^ conveniunt ad agistandum dominicos boscos nostros ; et circa festum Sancti Martini quando agista tores nostri debent recipere pannagium nostrum ; et ad ista duo suanimota conveniant forestarii, viridarii, et agistatores, et nuUus alius^ per districtionem ; et tercium suanimotum teneatur in inicio quindecim dierum ante festum Sancti Johannis Baptiste, pro feonacione bestiarum nostrarum ; et ad istud suanimotum tenendum convenient forestarii et viridarii et nuUi alii per districtionem. Et ^ preterea singulis quadraginta diebus per totum annum conveniant viridarii et forestarii ad videndum attachiamenta de foresta, tam de viridi, quam de venacione, per presentacionem ipsorum foresta rioru m , et coram ipsis attachiatis. Predicta autem suanimota non teneantur nisi in comitatibus in quibus teneri consueverunt.

9. Unusquisque liber homo agistet boscum suum ^ in foresta pro voluntate sua et habeat pannagium suum. Concedimus eciam quod unusquisque liber homo possit ducere porcos suos per dominicum boscum nostrum, libère et sine inpedimento, ad agistandum eos in boscis suis propriis, vel alibi ubi voluerit. Et si porci alicujus liberi hominis una nocte pernoctaverint in foresta nostra, non inde occasionetur ita quod ^ aliquid de suo perdat.

10. Nullus de cetero amittat vitam vel menbra {sic) pro venacione nostra; set, si aliquis captus fuerit et convictus de capcione venacionis, graviter redimatur, si habeat unde redimi possit; et si non habeat^ unde redimi possit, jaceat in prisona nostra per unum annum et unum diem ; et, si

1. Dans 1225 : Swanimolum [Swainimotum dans VInspeximus d'Edouard I).