ACTE V, SCENE III
« Ripas cœlicolae (juemquam temerare sacratas «Indignantur; et hostem, immixti fluctibus, arcent. « yEacides aestu longé exturbatus arenâ, « Torrentem rapidum dextrâ propulsât inani. « Rursùs in abruptuin actus , nutat , denique cedit ; «Mox revocat vires, mnat; modo mergitur undis. « Conatus itervim ^Eacidis solvuntur inanes. « Tollitur ad cœlum clamor: Jam vixit Achilles! « Dùm verô certatim propuguacula Trojae «Ingenti temerè célébrant nova gaudia plausu, « Mirum , ô ! prodigium ! armis audax Thessalus héros « Vincit bacchatas auras, amnemquei, deosque; « Jam nec nunc tempe&tati mortalis ademptus, « Sed victor Peiides in ripam emicat ardens.
PRIAMUS.
« Proh ! quid jam natus?
BRISES
Tanto discrimine rerum, « nie, anirai corapos, non impar surgit Achilli. « Concurrunt clypeis immensi fulmina belli, « Ferrea terribiles immaniter arma decussant ; « Virtus namque eadem mavortia brachia ducit « Certantum; pulchram quaerunt per vulnera mortem. « Hos inter longùm dubitat Victoria pendens : « Ancipitem dira inclinabat denique libram; « Propitiore deo , nullum Fortuna coronat; « Et, quae cuncta movent , eventum Fata reflectunt- « E Teucrûm turmis eccè est allapsa sagitta ; « Casside sed duri propellitur ictus Achillis. « Innumera cripiunt subito tela impia cœlum ,
y6 BRISÉIS.
Les Grecs sur les Troyens fondent de toutes parts. Jamais Mars dans les cœurs ne mit plus de furie. Mes yeux ont vu combattre et l'Europe et l'Asie. Neptune arme pour Troie , et Junon pour Argos , Tout ce que la nature a produit de héros. La fuite à la terreur ne permet plus d'asile; Tout Troyen est Hector, et tout Grec est Achille. Achille et son rival , dans la foule perdus , s'appellent à grands cris, et ne se trouvent plus. Sans doute un dieu plus fort les trouble et les égare : Mars veut les réunir, Jupiter les sépare ; Jupiter ne veut pas que la parque en courroux Étende sur Hector ses homicides coups.