‹ Chronique d'Antonio Morosini; extraits relatifs à l'histoire de France, pub. pour la Société de l'histoire de France (volume 3)Chapitre 102 sur 198 · Inc. fol. 00 a, 1 v° du t. I actuel · texte numérisé non relu

Inc. fol. 00 a, 1 v° du t. I actuel

chado per la gola in quelo luogo. Abiando dogado per any 1111°, mexi m, honoradamente fo sopelydo { .

Onorando any M0 LXXXXVIII10 in Veniexia.

Ordelafo Falier, homo de grandisima nobelilade, da può la morte del dito miser Vidal Michiel doxie, chostuy fo elelo doxie per i zentily e dal puovolo confermado. E in so tenpo chosta fo rezevudo da miser l'inperador Alesio de Grecia, a defensiom de la Romania cbontra Bonamentre, fiol del re Ruberto Guyschardo, che ly dese aida ; honde lo dito chon cosenlimento del puo[volo 2]

1. Il s'agit ici, sous le dogat de Vitale Micheli (1096-1102), des faits suivants. — Croisière entreprise par la flotte vénitienne, sous le commandement de l'évêque de Venise Enrico Gontarini, dans les mers d'Orient, à la suite de la première croisade. — Invention du corps de saint Nicolas à Myra (le Smire), sur la côte de Lycie. — Coopération de ces forces navales à diverses entreprises des chrétiens de Palestine, vers l'époque de la mort de Godefroy de Bouillon et de l'avènement de Baudouin Ier [en signalant l'erreur consistant dans la mention de la prise de Saint-Jean-d'Acre (Sajanqua?), fait qui n'a lieu que quelques ans plus tard]. — Enfin, retour de la flotte à Venise, en touchant à Bari, à l'entrée de l'Adriatique. — Événements dont la succession semble quelque peu intervertie dans la suite de ce récit, et qu'on s'accorde à classer, dans l'ordre ici indiqué, sous les dates de 1099 et de 1100, la prise de Saint-Jean-d'Acre ayant lieu en 1104.

2. Il s'agit ici, sous le dogat d'Ordelafo Faliero (1102-1117), de l'appui prêté par l'État de Venise à l'empereur grec Alexis Comnène, en Épire, au cours de la guerre soutenue par lui contre le prince normand de Sicile Bohémond, prince de Tarente et d'Antioche, en 1107-1108.

Texte dc début de la partie continue de la Chronique.

Fol. 49 b-50 a, 2 r°-2 v° du t. I actuel.

Voir l'Œuvre, p. 43, n. 3, et Origines et Dérivés, p. 440-450.

... e1 altry barony, che iera aprestady d'andar, chomo io [o] dito, al pasazo; ed è da saver ch'el dito, che iera nievo de l'imperador, zoè fio d'una so fia, muier del dito inperador Zursach, liqual chazado iera de Pinpierio peri Griexi. Ilonde lo dito puto per uno so baile certamente in la Lemagna porta(n)do, e in la corte del dito inperador fo acresudo. Adonche el dito zovene adomandava al dito doxie e barony, chom arecommandaxion di dity, marcha de voler pasar chon quela armada, e tornar in lo inperio, che quelo deveva aver de raxion. Le qual parole molto piaxete a miser la doxie, acetade quele con lo dito a questo pato. Avene che metando luy in Io so [inperio] dar devese al predito miser lo doxie ce milia marche d'arzento, e hollra questo hogny spexa che l'armada fese in lo dito servixio e afano. E chusy tuty questi barony se party con granda armada de Veniexia in M° GGG II, del mexe d'otubrio, e primamente in TYstria, in la citade de Trieste e in Mugla soto el dominio dogai mese e constrense a render certo trabuto a mantenir aduty i doxi futury. Può pasa in Sclavonia, e chonbate Ziara, per tal muodo e forma che quela prexe e quela fexe ruinar fina a la fondamenta, e molty dy rebely chon dolor de morte puny; e ly Ongary schanpa in le suo contrade, e quela non posando defender, l'inverno ly sovravene a doso; per la qual chosa, là tuty quely stete. L'ano sequente, miser Franzescho Maslropiero se party de Veniexia con galie xvni, e andè a difichar uno chastelo

Page 1