Au début d'une lettre à Antonio Ganobio (1er novembre
oublié par Jean Gadart, qui vivait cependant encore en 1448 4. Une élégie envoyée par le pauvre humaniste à Niccolò Arcimboldo nous montre son ardent désir de quitter Avignon troublé par la révolte et la guerre (1433) et de rentrer en Lombardie2. Lettres et élégie, tout fut inutile; Raimondi n'obtenait rien; le désespoir s'empara de lui, et, au mois de mars 1436. Ambrogio Crivelli annonçait à Arcimboldo le récent suicide de l'auteur de la lettre sur les faits merveilleux de Jeanne d'Arc3.
Cosme Raymondi Gremonensis super allatis in Italiani rumoribus de Johanna puella Gallia[e] pastorali epistola.
Clarissimo atque ornatissimo viro omniumque optimarum artium peritissimo domino Jovanni Corvino, Aretino, ducali patri conscripto, Gosmas Raimondus Gremonensis salutem dicit plurimam. Dubium me sepius incertumque fecit, vir clarissime, perlatus ad nos rumor qui nuper est ex Francia, crederem, necne, quae nobis nuntiarentur. Nam cum cepti rumoris* ipsius progressio cursusvecontinuus propinquam satis veritati cognationem habere videatur, tum rei novitas magnitudoque et hunc ante diem inaudita magnani plurimis admirationem dubitationemque facit, ut credere omnino non possint quœ nuntiarentur. Sunt enim qui persuadere sibi nequeant provinciam Galliam tam illustrerei atque amplissimam tot annos ab Anglicis hostibus oppressam depopulatamqueprimum feminae, deinde puellse,tum ei quee cum pecoribus atque armentis vitam semper degerit, nec solum minimis, sed parentibus etiam pastoralibus progenita sit, instaurandam nunc componendamque ac in veterem dignitatem restituendam ab Deo delegatam et destinatam esse.
1432) : « Cum offendissem banc unam Galliae notissimam civitatera et reliquam similiter audirem Provinciam non modo poeticis et oratoriis studiis esse vacuas, sed pene etiam ab eis abhorrere... » (Novati, loc. cit., p. 399.)