Ταῖς πόρταις, MOI grécisé

56 CHRONIQUE DE ROMANIE, Liv. I.

Τὰ ἀλόγια ἐχώρισαν, πεζοὶ xoi καδαλλάροι -

ἀπὸ τὴν Πόλιν ἄρχισαν ὡς διὰ νὰ τὴν χουρσεύουν *' Τοὺς τόπους γὰρ καὶ τὰ χωρία τῆς Ῥωμανίας ὅλης Μέχρι "c τὴν ἀνδριανούπολιν * ἔδωσαν, ἐχουρσέψαν (Πέντε ᾽μερῶν διάστημα dva ἀπὸ τὴν Πόλιν).

Καὶ ἀφόντος ἐχορτάσασι χοῦρσος χαὶ πλῆθος χέρδος, Éprépuacay xai ηὕρασιν, ὅτι πλέον ἐχερδῆσαν,

Παρ᾽ ὅπου εἶχαν εἰς τὰ χάτεργα xai εἰς τὰ πλευτιχά τους᾽

ὥρισε xai ἐλάλησαν ἀλέξιον τὸν υἱόν του - Μεγάλως τὸν ἀτίμωσεν, ἐχόλιασέ τον σφόδρα Καὶ λέγει οὕτως πρὸς αὐτὸν μετὰ πολλῶν δαχρύων - « Εἰπέ pe, θεοχατάρατε (oix εἶσαι où vióg μου), « Πῶς τὸ ἐνθυμήθης, ἄπιστε τοῦ θεοῦ καὶ τῶν ἁγίων, « Τὴν ἀπιστίαν ὁποῦ ἔπηχες χαὶ τὴν δημεγερσίαν « Εἰς αὕτους ὁποῦ σ᾽ ἔπηχαν xai εἶσαι ὀασίλέας : « Οὕτως ἁρμόζει ἀπὸ τοῦ νῦν νὰ σὲ χρατοῦν οἱ πάντες « Ὡσὰν αὐτὸν τὸν ἄπιστον ἰούδαν τὸν Σχαριώτην, « Ὁποῦ οὗτος ἐπαράδωχε τὸν Κύριον τῆς δόξης, « Γοργὸν ὁρίζω νὰ μοῦ εἰπῆς, τίνες σ᾽ ἐσυμβουλεῦσαν « Nà πήσης ὅσον ἔπηχες, τὴν τόσην ἀπιστίαν ;

1. Le chroniqueur se sert du mot χουρσεύω derivé du vieux francais courir qui a l'acception de ravager.