CHAPITRE IV
Mort de Louis , roi de Sicile.
J'ajouterai à ce qui précède que le duc de Bourgogne fit d'inutiles préparatifs de guerre contre monseigneur Louis duc d'Anjou et roi de Sicile, son cousin germain, et pére de l'illustre duc d'Anjou aujourd'hui régnant. En effet, ce prince, aprés avoir longtemps souffert d'une incontinence d'urine, termina sa carriére le 26 avril, dans la ville
visse. Nam diu angustiatus vesice non retinentis urinam, apprilis vicesima sexta die, in urbe Andegavensi, ultimus humanorum actuum, qui mors est, sibi potenciam abstulit resistendi. Ipse autem, quamdiu egit in humanis, morem paternum sequutus, erga omnes benignus et affabilis extitit, solliciteque studuit ut cotidianum divinum servicium in ejus presencia altissonis celebraretur vocibus et devote. Plures tamen multo quam pater divicias accumulaverat per industriam, impreciabilesque thesauros filio suo domino. ..... let filie sue domine. .....?, que primogenito regis filio nupserat, jure successionis dimisit.
GAPITULUM V.
De villis et civitatibus Francie que duci Burgundie adheserunt.
Ad propositum rediens, quamvis prefati Rothomagenses, sicut et regnicole ceteri universi , intolerabile subsidiorum onus excutere summo desiderio affectarent, consulentibus tamen multis qui auctoritate ceteris precellebant, litteras consiliariis regiis Parisius transmiserunt; qui illas subrepticias et adinventas reputantes et ficto sigillo signatas, nec ipsas de ducis consciencia dixerunt processisse. Nec inde memoratus dux mutavit intentum suum, sed ab inicio hujus anni usque ad finem augusti per astuciam similem ceteras urbes regni volens sibi allicere, Remensibus , Cathalanensibus, Trecensibus, vicis quoque muratis in Remensi provincia constructis , litteras similes prioribus misit ; quas non modo accole gratantissime audierunt , sed sic sperantes antiquas libertates resumpsisse, legatos amicabiliter receperunt, et in introitu villarum vexillum regium
' Le nom manque dans le manuscrit. 3 Id.
d'Angers, et sa mort prévint les hostilités qui allaient éclater. Fidèle, pendant toute sa vie, aux exemples de ses péres, il avait toujours été bienveillant et affable pour tous, et s'était fait un devoir de veiller à ce que chaque jour une grand' messe füt célébrée dévotement en sa présence. Il avait toutefois pris soin d'amasser beaucoup plus de richesses que son pére, et il laissa une immense fortune à son fils monseigneur Louis, et à sa fille madame Marie, qui avait épousé le fils aîné du roi.