DECRETUM

S. CONGREGATIONS CONCILII

DE OBSERVANDIS ET EVITANDIS IN MISSARUM MANUALIUM SATISFACTIONE-

Ut débita sollicitudine missarum manualium eelebratio impleatur, eleemôsynarum dispersiones et assumptarum obligationum obliviones viventur, plura etiam novissimo tempore S. Concilii Congregatio constituit. Sed in tanta nostrae astatis rerum ac fortunarum mobilitate et crescente hominum malitia, experientia docuit cautelas vel maiores esse adhibendas, ut pia3 fîdelium voluntates non fraudentur, resque inter omnes gravissima studiose ac sancte custodiatur. Qua de causa Emi S. C. Patres semel et iterum collatis consiliis, nonnulla statuenda censuerunt, qua? SSmus D. N, Pius PP. X accurate perpendit, probavit, vulgarique iussit, prout sequitur.

Déclarât in primis Sacra Congregatio manuales missas praesenti decreto intelligi et haberi eas omnes quas fidèles oblata manuali stipe celebrari postulant, cuilibet vel quomodocumque, sive brevi manu, sive in testamentis, hanc stipem tradant, dummodo perpetuam fundationem non constituant, vel talem ac tam diuturnam ut tamquam perpétua haberi debeat.

Pari ter inter manuales missas accenseri illas, qua3 privatae alicuius familiee patrimonium gravant quidem in perpetuum, sed in nulla Ecclesia sunt constitutae, quibus missîs ubivis a quibuslibet sacerdotibus, patrisfamilias arbitrio, satisfieri potest.

Ad instar manualium vcro esse, qu»3 in aliqua ecclesia constitutae, vel beneficiis adnexœ, a proprio beneficiario vel in propria ecclesia hac illave de causa applicari non possunt ; et ideo aut de iure, aut cum S. Sedis indulto, aliis sacerdotibus tradi debent ut iisdem satisfiat.

Iamvero de his omnibus S. C. decernit : lo. neminem posse plus missarum quserere et accipere quam celebrare probabiliter valeat intra temporis terminos inferius statu tos, et per se ipsum, \el per sacerdotes sibi subditos, si agatur de Ordinario doœcesano, aut Praelato regulari.

2o. Utile tempus ad manualium missarum obligationes implendas esse mensem pro missa una, semestre pro centum missis, et aliud longius vel brevius temporis spatium plus minusve, iuxta maiorem vel minorem numerum missarum.

3o. Nemini licere tôt missas assumere quibus intra annum a die susceptse obligationis satisfacere probabiliter ipse nequeat ; salva tamen semper contraria offerentium voluntate, qui aut brevius tempus pro missarum celebratione sive explicite sive implicite ob urgentem aliquam causam deposcant, aut longius tempus concédant, aut maiorem missarum numerum sponte sua tribuant.

4o. Cum in decreto Vigilanti diei 25 mensis Maii 1893 statutum f'uerit "ut in posterum omnes et singuli " ubique locorum beneficiati et administratores piarum " causarum, aut utcumque ad missarum onera implenda " obligati, sive ecclesiastici sive laici, in fine cuiuslibet " anni missarum onera, quse reliqua sunt, et quibus non- " dum satisfecerint propriis Ordinariis tradant iuxta " modum ab iis definiendum" ; ad tollendas ambiguitates Emi Patres déclarant ac statuunt, tempus his verbis prssfinituin ita esse accipiendum. ut pro missis fundatis aut alicui beneficio adnexis obligatio eas deponendi decurrat a fine illius anni intra quem onera impleri debuissent : pro missis vero manualibus obligatio eas deponendi incipiat post annum a die suscepti oneris, si agatur de magno missarum numéro ; salvis prasscriptionibus prsecedentis articuli pro minori missarum numéro, aut di versa voluntate offerentium.

Super intégra autem et peri'ecta observantia praescriptionum quas tum in hoc articulo, tum in prœcedentibus

statuts Biint, omnium ad quos spectat conscientia graviter oneratur,

5o. Qui exuberantem missarum numerum habent, de quibus sibi liceat libère disponere ((juin fundatorum vel obîatorum voluntati quoad tempus et locum celebrationis missarum detrahatur), posse eas tribuere prœtérquam proprio Ordinario aut S. Sedi, sacerdotibus quoque sibi benevisis, dummodo certe ac personaliter sibi notis et onmi exceptione maioribus.

60. Qui missas eu m sua eleemosyna proprio Ordinario aut S. Sedi tradiderint ab omni obligatione coram Deo et Ecclesia relevari.

Qui vero missas a fidelibus susceptas, aut utcumque SUR3 fidei commissas, aliis celebrandas tradiderint, obligatione teneri usque dum peractœ celebrationis fidern non sint assequuti ; adeo ut si ex eleemosynse dispersione, ex morte sacerdotis, aut ex alia qualibet etiam fortuita causa in irritum res cessent, committens de suo supplere debeat, et missis satisf'acere teneatur.

7o. Ordinarii diœcesani missas, quas ex prsecedentium articulorum dispositione coacervabunt, statim ex ordine in librum cum respectiva eleemosyna réfèrent, et curabunt pro viiibus ut quamprimum celebrentur, ita tarnen ut prius manualibus satisfiat, cleinde iis quse ad instar manualium sunt. In distributione autein servabunt regulam decreti Vigilanti, scilicet "missarum intentiones " primum distribuent inter sacerdotes sibi subiectos, qui " eis indigere noverint ; alias deinde aut S. Sedi, aut " aliis Ordinariis committent, aut etiam, si velint, saceru dotibus extra-dioecesanis dummodo sibi noti sint omni- " que exceptione maiores", firma semper régula art. 6i. de obligatione, donec a sacerdotibus actse celebrationis fidem exegerint.

80. Vetitum cuique omnino esse missarum obligationes et ipsarum eleemosynas a fidelibus vel locis piis acceptas tradere bibliopolis et mercatoribus, diariorum et ephemeridum administratoribus, etiamsi religiosi viri sint, nec non venditoribus sacrorum utensilium et indumen-

torum, quamvis pia et religiosa instituta, et generatim quibuslibet, etiam ecclesiasticis viris, qui raissas requirant, non taxative ut eas célèbrent sive per se sive per sacerdotes sibi subditos, sed ob alium quemlibet, quamvis optimum, finem. Constitit enim id effici non posse nisi aliquod commercii genus cum eleemosynis missarum agendo, aut eleemosynas ipsas imminuendo : quod utruraque omnino praecaveri debere S. Congregatio censuit. Quapropter in posterum quilibet liane legem violare praesumpserit aut scienter tradendo missas ut supra, aut eas acceptando, praeter grave peccatum quod patrabit, in pœnas infra statutas incurret.

9o. Iuxta ea quae in superiorearticulo constituta sunt decernitur, pro missis manualibus stipem a fidelibus assignatam, et pro missis fundatis aut aiieui beneficio adnexis (quae ad instar manualium celebrantur) eleemosynam iuxta sequentes articulos propriam, numquam separari posse a missae celebratione, neque in alias res commutari aut imminui, sed celebranti ex integro et in specie sua esse tradendam, snblatis declarationibus, indultis, privilegiis, rescriptis sive perpetuis sive ad tempus, ubivis, quovis titulo, forma vel a qualibet auctoritate concessis et huic legi contrariis.

lOo. Ideoque libros, sacra utensiiia vel quaslibet alias res vendere aut emere, et associationes (uti vocant) cum diariis et ephemeridibus inire ope missarum, nefas esse atque omnino prohibera Hoc autem valere non modo si agatur de missis celebrandis, sed etiam si de celebratis, quoties id in usum et habitudinem cedat et in subsidium alicuius commercii vergat.

llo. Item sine nova et speciali S. Sedis venia, (quae non dabitur nisi ante constiterit de vera necessitate, et cum debitis et opportunis cautelis), ex eleemosynis missarum, quas fidèles celebrioribus Sanctuariis tradere soient, non licere quidquam detrahere ut ipsorum decori et ornamento consulatur.

12o. Qui autem statu ta in praecedentibus articulis 8, 9? 10 et 11, quomodolibet aut quovis praetextu perfrin-

gère ausus fuerit, si ex ordiue sacerdotali sit, suspensioni a<li>'inis S. Sedi reservatae et ipso facto incurrendae obiioxius erit ; si clericus sacerdotio nonduni initiatus, suspensioni a susceptis ordinibus pariter subiacebit, et insuper inhabilis tiet ad superiores ordines assequendos ; si vero laicus, excommunicatione latae sententiae Episcopo reservata obstringetur.

13o. Et cura in const. Apostolicœ Sedis statutum sit excommunicationem latae sententiae Sumino Pontifici reservatae subiacere " colligentes eleemosynas maioris " pretii, et ex iis lucrum captantes, faciendo eas celebrare " in locis ubi missarum stipendia minoris pretii esse " soient " S. C. déclarât, huic legi et sanctioni per praesens decretum nihil esse detractum.

14o. Attamen ne subi ta innovatio piis aliquibus causis et religiosis publicationibus noxia sit, indulgetur ut associationes ope missarum iam initae usque ad exitum anni a quo institutae sunt protrahantur. Itemque conceditur ut indulta reductionis eleemosynae missarum, quae in beneficium Sanctuariorum aliarumve piarum causarum aliquibus concessa reperiuntur, usque ad currentis anni exitum vigeant.

15o. Denique quod spectat missas beneficiis adnexas, quoties aliis sacerdotibus celebrandae traduntur, Eminentissimi Patres déclarant ac statuunt, eleemosynam non aliam esse debere quam synodalem loci in quo bénéficia erecta sunt.

Pro missis vero in paroeciis aliisque ecclesiis fundatis eleemosynam, quae tribuitur, non aliam esse debere quam quae in tundatione vel in succssivo reductionis indulto reperitur in perpetuum taxata, salvis tamen semper iuribus, si quae sint, légitime recognitis sive pro fabricis ecclesiarum. sive pro earum rectoribus, iuxta declarationes a S. C. exhibitas in Monacen. 25 Iulii 1874 et Hildesien. 21 Ianuarii 1898.

In Monacen. enim "attento quod eleemosynae missa- " rum quorundam legatorum pro parte locum tenerent " congruae parochialis, Emi Patres censuerunt licitum

|' esse paracho, si per se satisfacere non posait, eus inî«- " sas alteri sacerdoti committere, attributa eleemosyn» " ordinaria loci sive pro misais lectis sive cantatis". El: in Hildesieri. deélaratum est, "in legatis nrssarum '• aliqua in ecclesia i'undatis retineri posse favore minis- "trorum et eeclesiarum inservientium eam redituum por- " tionem quae in limine fundationia, vel alio legitimo " modo, ipsis assignata fuit independenter ab opère " speeiali praestando pro legati adimplemento".

Denique officii singulorum Ordinariorum erit curare ut în singulis ecclesiis, praeter tabellam onerum perpetuorum etlibrum in quo manuales missae quae a fidelibus traduntur ex ordine cum sua eleemosyna recenseantur, insuper habeantur libri in quibus dictorum onerum et missarum satisf'actio signe tur.

Ipsorum pariter erit vigilare super plena et omnimoda executione praesentis decreti : quod Sanctitas Sua ab omnibus inviolabiliter servari iubet, contrariis quibuslibet minime obstantibus.

Datum Romae ex Sacra Congregatione Concilii die 11 Maii 1904

fViNCENTius Card. Ep. Praenestinus, Praefectus. C. De Lai, Secretarius.

6ième série — No. 47

CIRCULAIRE AU CLERGE

Tout à Jésus par Marie, reine des cœurs. Archevêché d'Ottawa, le 19 décembre 1904.