Exponatur hujus epistolse exordium (cap. I, vers
De Theologia Dogmatica.
Exponatur et probetur per partes thesis hsec : Tn Christo sunt: 1. duœ naturae ; 2. duplex vis operandi, scilicet duo intellectus et dua3 voluntates ; duplex operatio ; 3. unus operans qui est Filius Dei.
De Sacra, Liturgia.
Singularis profecto est ratio denominandi Dominicain, quae occurrit in octava Pentecostes. Namque modo appellatur Dominica Trinitatis, modo autem Dominica prima post Pentecosten, ipsaque inter Dominicas primse classis. Hinc elegans exorta est quaestio inter duos Rubricarum peritos circa locum commemorationis dictée Dominica? quando duplex aliquod in ea occurit ad ritum simplicem redigendum, atque etiam circa ejusdem Dominiez commemorationem in secundis Vesperis, in concursu cum sequenti duplicis secundae classis. Alter enim sustinet, ideo dictam Dominicam esse privilegiatam, quia in ea celebratur festum Trinitatis. Alter vero autumat, privilegium ita eamdem Dominicam decorare, quia inter Dominicas primse classis. Eapropter vult primus, ut commemoratio Dominica? in casu postponatur commémoration!
duplicis simplificati et in secundis Vesperis otnittatur. Alter vero censet oppositum in utroque casu.
Quseritur : 1. Qusenan sit origo festi ïrinitatis, ejusque institutionis ratio ? 2. An privilegium excludendi quodcumque aliud festum, etiam primai classis, aliiciat festum ipsum ïrinitatis an potius Dominicain ? 3. Utri ex diverse opinan tibus ratio arrideat ?
MATERI^E XLIIse COLLATIONIS THEOLOGICE.
Mense Octobres 1899 Habend^e.
De Theologia Moral i.
Die dominico Titius sumino mane ecclesiam parochialem petit, et ad Caium confessarium accedit, ut sacramentaliter confiteatur. Inter cetera se accusât de peccato, cui adnexa est excoinmunicatio specialiter Papa? reservata. Caius, qui potestate absolvendi ab hujusmodi casibus destituitur, negat, se ab hoc casu eum absolvere posse, usque dum facultatem ad id requisitam petat et obtineat.
Instat nihilominus Titius, ut statim absolvatur ; tum quia durum est ei in mortali tamdiu permanere, tum quia inox nuptias est celebraturus et siniul cuni sponsa Eucharistiam sumere sibi oportet, ne secus scandai uni prsebeat et inf'amiam certissimam incurrat : " Quidquid sit, ait Caius, ego in tali causa nihil possum ". Inter rogat Titius, an saltem in tan ta casus urgentia possit sibi provid re per contritionem caritate perf'ectam. " Absit, reponit Caius ; nam censura ligatus nec sacramenta suscipere, nec administrare potest, nisi prius censurée vinculo solvatur."
Quœritur :
1. Quid juris circa absolutionem a casibus Pontifici reservatis post recens decretum S. Inquisitionis sub die 23 Junii 1886 ? (Vid. Cire. No. 11, Seriœ quartse.)
2. An unaquaeque ex duplici ratione a Titio allata, fuisset sufficiens ad eum statim et directe absolvendum '-.
3. An Titius non absolutus potuisset sibi providere per contritionem caritate perfectam et ad Eucharistiam accedere ac matrimonium celebrare, non obstante censura ?
De Historia Ecclesiastica.
Dicatur de vita et episcopatu 111. et R.R. de Pontbriand, Briand et d'Esgîis, episcoporum Quebecensium.
De Jure Canonico.
Juxta Litteras Encyclicas " Rerum novarum," éditas circulari 52, Seriae quart», exponantur : 1. Variae causse socialis qusestionis ; 2. Systema socialistarum ; 3. Praecipui tituli proprietatis privatse ; 4. Jura f'amiliae propria.
•ième série — No. 60.
CIRCULAIRE AU CLERGE
Archevêché d'Ottawa, le 2 février 1899.
L — Carême.
IL — Œuvre des métis.
