TEXTES DE L’ÉCRITURE

SUR L’USURE.’'

i. Si pecüniam mutuam dederis populo meo paupçr; gui habitat tecum , non urgebis eum quasi exactor, nec usftis opprimes. Exoi. tt. xf. .

1. Si attenuatus fperir fratèr tuus et infirmvs manu, et susceperis eum quasi advenam et peregrinum, et vixerit tecum , nec accipias. usuras ab eo , nec amplius quàrt dedisti : time Deum tuum , ut vivere possit frater tuus apud te: pecuniatit tuam bon dabis ei . ad usuram, et frugum superabundintiam non exiges. Levit. if. jf.