τῇ τέχνῃ Lc, qui continue ainsi

τῆς μαγνησίας σῶμα (ci- après,

F. 1. οὐδενὶ. — 3. Α mg.

χαὶ γὰρ τὸ τ 1. 4). — οὐδὲν] σῇ. --- 4. χαὶ εὑ ρίσχετα! — προγέγραπτα! OM. Lc. — 6. ὡς προγεγρ.] ὡς om. Laur. f.

mel. — ὥς φησίν om. Laur. — χαὶ πάλιν φησὶν Lc. — 7. Après νεφέλης] Réd. de Le:

χαὶ τοῦ ὕδατος ἣ ἄρσις, ἤγουν πλὴν τοῦ διοραοὔ χαὶ διανοητιχοῦ " διορῶμεν γὰρ τὸ σῶμα ῇ βαγνησίας, διανοοῦμεν δὲ τὴν δύναμιν τῆς ὡς πρὸς τὰ προσφωνούμενα. --- 10. Le ire ainsi le début de notre $ 0: Ὁ

€ Epuñs φησι, οἵας

ἐχπίπτον, ἤγουν ὥσπερ TO τῆς SAVE φῶς

ren

αὐξαίνει nat μειοῦται, οὕτω χαὶ ὃ ἡμέτερος

τα ὃ: ὰ ar pas χαὶ μετρίας ἐχπ τυρώσξε ως νει (sur δεῖ, gratté) EE ἵνα (page vx 07 Beuñs] ἢ γὰρ Ἑρμῆς Laur. — τὸ ἀπὸ eh. — τὴν φύσιν] Cette phrase se retrouve dans Stephanus, p. 203. — 11. ἀπορίας!

ἀπορροίας Ideler. — 13. F. 1. ᾿Αγαθοδαί- — EF. 1. ῥευστῆς. — 14. F. 1. ἀνάπτυτον. FAIR τ ici et plus loin. — 16. χαὶ γὰρ — τῆς μαγνησίας om.

Lc. — 18. ἰὸν] οἵων Laur. — 20. διορατι- Laur. mss Corr. con).

2 RE Ai , 275 — διαθλυτιχον διαπορίας

ΝῊ ΥΝ μας = , σὰν OLX τῆς φιλοσοφιας μαγνῚ σίαν '» ἦν

ἐχπνεύση τῇ PLU ἐχπνεύση τῇ 6

)( ii (ἃ) νι λιν Δημόχριτός φησιν, νηται ὡς

ἢ " un γέγονεν ασχιῖον,

= ABS \ σοῦν. » Καὶ χρὴ

lé 3 \ \ f£ , \ θόν χα γὰρ ποιοτὴς ἀπὸ TO

τὸν γαλχὸν μὴ μέμψαι, πεὶ μὴ χαλῶς φχονόμησας. Oixovéue οὗ πεὶ μὴ ὡς φχονόμησας. Οἰχονόμει οὖν

ιν \ CRIS 2 οια πυρος ἢ οια τῆς

EU ! \ s ͵ τοιοῦτος λίθος καὶ ἐξερεύγεται ὅς ἐστιν ὃ ἰὸς

Ca ee \ LA a ἕως ξανθὸς doxtoc ὃ

ἐντεῦθεν ἐπιθεωρεῖν χαὶ διασχοπεῖν ei γέγονεν ἄσ-

ὰ ἢ γέγονεν ἄσχιον, οὔτε 1 HE ᾿

δύναται. ὰν γὰ h ἔστ ύναται. LV γὰρ μὴ ι - Ν + ΄ “"

, κ᾿ ΄ ESS Ζ βάι ιν χατὰ ποιοτὴτα 72091 φᾶνε ρὸν γὰρ ὅτι (αν τῶν ποιοτήτων ἐνέρ-

ἣ χατενέργεια χρυσοῦν ÊTEL

1e Ἑ. Ἰ. λάμθδανε. --- 2. Ε΄, 1. χαὶ ε fs ὰ τὰς mss. — 5. Réd. de Le : Οὕτω δέ φησι χαὶ ὃ καίων. Ὄστ., βάλε. — ἊΣ ἀπορpotas Le, f. mel. — 8. 6 τοιοῦτος ὃ λίθος] ὅτι οὗτος ὁ À. Laur., f. mel. — 10. ὡς στίγμα χρυσοῦν] F. 1. ὡς τῆγμα χρυσοῦν vel χρυσοῦ (ici et plus loin). Cp. p. 110, 1. 12. — δογματιζόμενος Le, f. mel., puis : Διὸ χαὶ ὃ Δημ’ — τούτων] τοῦτον ΑΚ. --- 12, ἐὰν δὲ μὴ Το. --- ἄσχιος Laur. Le, ici εἴ lig.

SUIV. — 13. σεαυτὸν Le. --- μέμψαι om.

Laur.; ajouté sur la ligne dans A. —