τοῦτο om. AKE. — τὸ om. ΚΕ

F. 1. ὅτι. — 18. χρυσόπτα A; A. F.1. χρυσωπὰ (ici et partout)? — οἷς γὰρ ἐπιθληστήσεται, ἢ ἐπιχριστήσεται AK.

— 19. ἀπιστή ΑΚ ; ax! E. F. 1. ἀπισ-

τεῖν. --- ἐπισημ. χρὴ E, f. mel. — 20. χατὰ

eu ἐνέργειαν Eye, τὴν ὕλην AKE. — τῆς] HE

τοῖς Μ. --- 20 et p. suiv.

ὑπογράφει] Réd. de E as ἀπεφήναντο ἀρχαῖοι οἵ τινες τὸν χαλχομόλυδδον ἤγουν

, x CAN € F αλχὸς, μόλιῤδος » τὸν μολιδδόχαλχον, ὡς ὕλην

ξεν τῆς LA À A y LR K TER τ /

ξχε: ο μόλιδδος προς τοὺς κώμους. » αὶ πάλιν « ἐπὰν γὰρ 2 τῆς φυσ EUX, RECENT ἘΣ ἢ en ΤΉΝ en ΠΣ

φῆσι, τῆς μο \LUOGU με tx y); ἀφ EUXTOV εἰ PITXE ται ως χαντεῦυσεν US ES ὦ ! “ Ἂν ᾿ Q x κὸν = Fes

ÉTLLAVNOLV OEL λαμδάνειν ὅτι OLX τοῦτο φεύγ L ἢ OLX LLOVOU τοὺ γαλχοῦ

rer ΤΣ ΣΕ S πες AS κα ARR 12S χατασχευαζομένη διὰ τὸ un μετέχε ειν τῆς φύσεως τῆς μολίξδου

δ , \ 7 PQ 4 τι ῃ οἰχονομίας. » € χαλχὸς, μόλιδδος », τὴν ὕλην γινομένην

᾿ SE τὴν à ὁ

AS ς Ν έ 1 , χατ αὐτὸ γὰρ οὐδὲν γίνεται ee δὲ πάντως

DT à NS x = .

11] Εἰώθασ!: τοίνυν oi ἀρχαῖοι τὰ πολλὰ ἐκ παραθέσεως ἐξαγγέλλει ν . σις x , NU ΄ SC \ ὡς χαὶ ὧδε χατὰ παράθεσιν διαγορεύουσι, λίθον χαλοῦντες, διὰ τὸ λιτὸν

\ ΝΑ TT > O1 N € NTARN e 2 / N 7 μὲν εἶναι αὐτόν. Οὐδὲ γὰρ ὡς δένδρον τι δρᾶν καὶ ἐχφύειν δύναται ν᾿ » , LA == je ἀλλ᾿ ὅτι ἀεὶ λιτὸς μένει οἷον ἁπλοῦς χατὰ τὴν τῆς φύσεις PEAU ἦν

᾿ N ᾿Ξ » EN χαὶ ἀναδάλλε: ταύτην λίθος, διὰ τὴν ἁπλὴν αὐτοῦ ἰδιότητα.

» ε ’ xaû αὑτὴν μένουσα ἣ φύσις τοῦ θείου

ν ϑ." - lé ΝΣ 5 ᾽ὔ μετὰ ἄλλων συντιθεμένη τῶν σύνθετον ἐχόντων τὴν οὐσίαν, 2 οἷ , ὌΝ x x μεγάλα ταῦτα ἐργάζεται Eouxe γὰρ τὰ ovepe

ῃ υμἡ ταῦτα συμπλαχείη τοῖς ὑγροῖς, οὐδὲν ποιεῖν ἶ Î PA ν DT 2 Î ν LE [2 DE) ς ἐνωνῶν

2. φησὶ γὰρ ὁ Δημόχρ. E. — 3. χαὶ πάλιν 1 καὶ διὰ τί λίθος] οὐχ ἄλλο ἢ λίθος Ε, puis: — μετάσχῃ] ἐπειδὴ τῆς φ. τοῦ μολύδδου νῦν δὲ χρὴ περὶ λίθων ἐπισχέψασθαι. — 15 μετέχει Ε΄. — 4. ἄφευχτος γὰρ ΑΚΕ. — | τοίνυν] γὰρ E. — 16. ὡς χαὶ ὧδε — παράεὑρίσκεται] ἐστιν E. — 4-8. ὡς κἀντεῦθεν — | θεσιν] ὅθεν χαὶ τοῦτον λίθον χατὰ παράθεσιν Ge ἀλλ. ei Réd. de E : 6 δὲ yahz0s διὰ E. — λίθον δὲ χαλοῦσιν αὐτὸν E. — διὰ τοῦτο φεύγει, ὅτι οὐ μετέχει τῆς φύσεως τῆς τὸ λιτὸν (ἄλλως λυτὸν) εἰς αὐτὸν Ε΄. -τοῦ SM οἰχονομίας. Διὰ τὸ À. οὖν τὸν 17. οὐδὲν γὰρ, AKE. — ὡς om. E. — χαλχομόλυδδον τὴν ὕ. τὴν γινομένην ὑποδάλ- ἐ ΕΣ ΑΚΕ. -- 19. λίθος] λυθήν ΑΚ; λει. — 8. αἰτήσιον λίθον E. --- 9, à ’ ἄλλου] λυθείς — 90. τοῦ ὕδατος τοῦ θείου E. — δὲ ὅλου E. — 10. at ᾿ αὐτὸ -- πάντως 21. τῶν rare ὧν γὰρ οὕτως ἐχόντων εἰς γίνεται om. AKE. — 11. διοῦ M. — 12. συνουσίαν τότε ποιεῖ E.

δ ΠΝ € Ὁ OTEOEX οιὰ τῶν υγβ ρῶν γίνωνται.

ἰ 9 τὰ A Er? Sr a x Οὐχοῦν ὃ ἐτήσιος λίθος διὰ τὸ

Ἂνς \ FT € SL »

NARNIA 1 D τ| \ et.

μενον * χαὶ διὰ τὸ ὁρᾶν χαὶ ποιεῖν μέλλειν, ὑγρᾶς ε Gé LUN A 5 Ne £ D Ξ en tés © ne

σήσαντα χρύσοπτα πάντα ποιεῖ. Ed γὰρ χαὶ, ὡς αὖθις εἴ

χατὰ παράθεσιν χαὶ ἀντίφρασιν λίθος ἑρ ρον JET ὃ ἄργυρος χαταφαινόμενος ; Τοῦδε (f. 82 v.) τοῦ ἐτησίου ὄνομα χαὶ

: il 4 4 4

/ \ ΤΩ N / = \ = FAN ἐξ Συνέσιος πρὸς Διόσχορον διερμ᾿ηνεύων σαφῶς τὸ θεῖον ὕδωρ ἐξεφώνησεν. 1 Καὶ ἀναστρέψαι χρὴ πρὸς τὰ ὁμορευστήσαντα λέγειν τὸν

΄ IN e : = Η ee ὰ [καὶ] διασχοπῆσαι ὅτι δμορευστῆσαι θέλει ῥευμάτων χρεία

᾽ ( Ah A \ 0 2 ε ἢ γων ἀποχρῆσθαι ᾿ ἐπεὶ χαὶ πλύνεσθαι συντεθε εώρηται, ὡς ἐχεῖνος

O2 — Les

es [OR

eo ΄΄ ΄ » ε , ᾽ A A \ Ολυμπιόδωρος λέγων * « ρχεται À Taplyelx ἀπὸ μηνὸς μεχεὶρ

» Ν 7 “» [AN LA " εἰκάδος πέμπτης ἕως μεσωρὶ εἰχάδος πέμπτης » ᾿ χαὶ συναπτόμενος ὮΝ ΄ 9 C4 2 πᾶλιν * « ὅσα ἂν δύνη ταρίχευσαι χαὶ πλύναι ὡς ἀφῆσαι αὐτὰ ἐν ; “ N ΔΝ ee ἄγγεσιν ἀποχείμενα ᾿ ὅσα δύνασαι ποιῆσαι ποίησον, ποίησον διὰ τοῦ

1. δύναται ποιεῖν - δημ. δὲ τὸ σύφ. τοῦτο | de E : τὸ 0. ὕ. εἶναι ἐν τῷ ὅτι ὅμορρ. θ. AKE. — A mg.:05%.— 3, yivezar Μ. ---8. δέυμ. ὯΦ χρ- τῶν δυν. ἀπογρ. 0 δὲ Ὅλ. φηἁπλῆς OM. ARE. — 4.0] 3, ννάτου AKE. — σιν, ὅσα ἂν δύνη.... — 18. M mg. : 3osignes δ. καὶ δι᾽ αὐτοῦ δρᾷ 2. ποιεῖ μέλη, χαὶ ὕγρ. ὧν zodiacaux, τισιιβοτῆτες et autres, d’une pis. E. — προσφέρεται AKE. — 6. τὰ χρύ- main du xive ou xve siècle (scolie en σοπτα ΑΚ. — ὁμορρευστήσας γὰρ τὰ yp. E. cryptographie ἢ). — 20. ὅσα δὰ ον Μ. 7. — ὡς αὖθις] συνθῆς ὦ ὡς ΔΚ. -- ἐὰν γὰρ — — ταριχεῦσαι καὶ πλῦναι MSS. — ἕως ἀρῆς εἴρητα! om. Εἰ. — 9. συν. τοίνυν πάντες La. A. — 21. ὅσα ἂν δύνῃ AKE. τοι πισ- — 10. παρὰ χατάθεσιν AKE. — 11. τοῦ δὲ τούμενος AKE, mel. — 22 et p. suiv., 1. 7: AK; τὸ δὲ Ε,, ἢ. mel. — 12. ἑρμηνεύει E. πιστούμενοι ----συγνεχφράσεως] Réd. de E : πισ- Ce passage ne se retrouve pas dans le τούμενος ὅτ! ἀναφέρειν δεῖ ἕως ἂν περ!ψυχθῇ texte de Synésius (ci-dessus, IL, 11). — διὰ τὴν τοῦ ἀέρος ἐνέργειαν. Τὸ δὲ ταριχεύε

ἐξ ευσεν 5 : ἥν ΕΕΡΟΜΝ AU ; - 12-20. τὸ θεῖον ὕδωρ --- ὅσα δύνηται] Réd. ἐχ τοῦ τὰ ρ. χέειν γίνεται, ἤγουν πλύνειν.

ὧν LE

εἴ ποιεῖν, xal ταριχεύειν, χαὶ πλύνειν, χαὶ ἐναφῆναι To γγέσιν

ἀποχείμενα, χαὶ LA TP ροαρπάζειν ἀπὸ τῆς ταριχείας, χαὶ ἔτι θερμὸν

τ SMUOES AE

ἀποχενοῦν, ἀλλὰ ἐναφίειν ἕως περιψυχθῇ διὰ τὴν τοῦ ἀέρος συνερha |

σύνθεμα Ex τῆς ἀσχήσεως τοῦ χατὰ τὸν φιαλοδωμὸν ῥυπαινόμινον *

10 τόπον γὰρ τῆς λεγομένης ταριχείας χαλεῖ Δώσιμος ἐν τὴ neo ἀρετῆς tn Li AR à Mes Tr Ὡς Pix 5 ᾿ μος ἢ ἕρι ἀρέτης.

Transcrit sur M, f. 181 τ. — Collationné sur K, ἔν 90 r.; — sur E (partie écrite par le copiste de La, Ὁ, c.), f. 180 v. — Contenu aussi dans le Vaticanus 1174, f. 35. (Voir A. Berthélot, Rapport sur les manuscrits alchimiques de Rome, dans les Archives des missions sc. et litt., 3e serie, t. XIII, p. 824.) — Texte à rapprocher de III, xriv, ci-dessus, p. 210.

A 3 ᾿ - " LA ] To ὠὸν τετραμερές ἐστιν κατὰ φύσιν ἐκ τῶν εἰρημένων συγ-

χείμενον μορίων. Εἰσὶν οὖν αἱ πᾶσαι διαφοραὶ τῶν γενικῶν ποιήσεων La ", 2

pk,

, , \ 4 Eiè A δι ΡΞ ας ἢ ρου, ἫΝ σοῦ, μαργάρων, λίθων τε χαὶ πορφύρας. ἰυἱδιχαὶ ὁὲ ürap-

ὅ. τὰ πολλὰ...] τί πάλιν λέγει ὁ ἀρχαῖος | Θεοδόσιον τὸν μέγαν (sic) βασιλέα. --- 14. ρὰε 1 A. — Ὁ. τοῦ χατὰ τ. Φ.] τοῦ φιαλοθωμῦ | Cp. VI, x, 9, ci-dessus, p. 413. — 15. δυπαινόμενον. Τέλος E. — 10, τόπον — εἰδῶν χαὶ γενῶν E. — 16. βιδλίων] σωμάom. E. — 11. Titre dans E : των E. — τιμιωτάτων — πορφύρας] Réd. γράφου. φιλοσόφου περὶ τῆς θείας χαὶ

de E : τὰ δὲ τιμιώτατα ταύτης τῆς ἐπιστη-

< Le μονικωτάτης ὕλης εἰσὶν ὃ ἄργυρος za ὃ χρυ-

ἱερᾶς τέχνης τῶν φιλοσόφων. --- Dans le

Vaticanus : ᾿Ανεπιγράφου φιλοσόφου πρὸς σὸς, χαὶ οἵ μάργαροι, καὶ ἣ πορφύρα.

; / N LA 4 \ Ὁ - » , e δὲ » 0 ἀμέθοδον ᾿ ὧν ἔνιοι χαὶ map ἡμῶν ἀνεγράφησαν ‘ αἱ δὲ καθ᾿ ἕχαστα

χαὶ ἄτομοι πάντως xal ἄπειροι, καθὼς ἔστιν εὑρεῖν ἀπειρίαν ἀτόμων.

Ni \ , / NE “2 \ , Ε' \ χαὶ ἶσοι χαὶ πλάγιοι, χαθαροί τε χαὶ ἄηχοι (χαὶ παράηχοι» ᾿ καὶ ἀδύνατον ἄλλως ὑφανθῆναι τὰς χατὰ μέρος ἀπείρους μελωδίας τῶν ὕμνων ἢ θεραπειῶν, À ἀποχαλύψεων, À ἄλλου σχέλους τῆς ἱερᾶς ἐπιστήμης, χαὶ οἷον ῥεύσεως ἤ φθορᾶς ἢ ἄλλων μουσικῶν παθῶν ἐλευθέρας, τοῦτο χἀνταῦθα ἔστιν εὐρεῖν τὸν δυνατὸν ἐπὶ τῆς μιᾶς χαὶ

PES \ , / “ \ ΄ ΄ 2 Oo! FE A 3] Καὶ τὸ αὐλούμενον ἅπαν ἣ χιθαριζόμενόν ἐστιν À ἀπὸ τῶν

- &) ᾽ ee - τ 3 ea N τεσσάρων συγχείμενον στοχῶν, ἢ ἀπὸ τῶν τριῶν, À ἀπὸ τῶν δύο

El , \ Ὁ 1 LA , "Ἂ ταν ἢ ἀπὸ δύο συγχείμενον τὸ μέλος πάντως, ἢ ͵