FAN NS 101) QE

2. oi. ταύτης τῆς ὕλης Εἰ. --- τις εν M; τις ἕν Καὶ ; τις εἰπεῖν Ε΄. — 3. 240 ? εἱρμὸν] χαθ᾽ ἡμᾶς E, mel. --- 4. ἔνθεν χαὶ Ε. -χαλῶς ὑπομνηματίζει Ε΄. — 6. ἀλλ᾿ οὐχ)

ἀλλ᾿ om. E. --- χαλεῖν ἐθέλοι] εἰπεῖν ἐθέλει E. F. 1. λαλεῖν ἐθέλοι. --- 7. στοχῶν] ἤχων E.— γενιχὰ εἴδη, ἤγουν E. --- ἴσον, χέντρον] ἰσόχεντρον mss. Corr.conj.— 8. ἢ &., ἢ παρ.] ἢ om. E. — παράηχον χαὶ ἴσον E. --- 8-9.

ὡς δια ρούμενα - περὶ ir Réd ÈS E : διαισθαι ὃ ἕ ?

ΜΚ, ici et plus loin. — εἴδους - ἔστιν ἡμῖν ὃ λόγος E.—10-13.:x παραπλήσια — μουσιχὸν] Réd. de E : Διὸ καὶ φάμὲν μίαν χαὶ μόνην

χαὶ ἑνιχωτάτην εἶναι τὴν ὕλην τῆς HET τέρας θείας τέχνης, τὸ δὲ ἁπλῶς χυμευτιχὸν εἶδος τὴν ἅπλ. οἷχ. φαμὲν, ὥσπερ λέγομεν τὸν ἁπλῶς ἦχον, καὶ τὸ ἁπλῶς ὄργανον τὸ μουσιχόν. --- 13. Dans A, le 87 et dernier de III, xLIV vient après le mot ὄργανον. — 13- 16. ὑποδεδηχυῖαν — ταὐτὸν γὰρ] Réd. de E : ὑποῦ. δὲ x. γεν. ὕλην, τὴν ὕλην λέγομεν τὴν ἐχ τῶν γηνίων χαὶ τὴν Ἐἐχ τῶν χατο! χιδίων ὀρν' θων ὠῶν, ἢ Aa χύπρων γινομένην ν εἴ δη δὲ ὑποῦ, λέγομεν τὰ διὰ π. χαὶ τὰ ἄνευ πυρὸς, χαὶ τὰ ὃ: ᾿ ἀμφ. " ταὐτὰ γάρ... --- 16. ὡσαύτως δὲ χαὶ E. --- 18. τῆς ἐπιστήμης αὐτῆς Ε. — κιθαριστιχὸν Εἰ. — 19. στοχῶν] ἤχων

. — εἴδη — ἕξ μὲν] Réd. de E :

΄ Δ x NE χοτῶν ES μὲν ETL τῆς

ἶσος, x D Ὁ pyava μὲν χιθαριχὰ τὰ

EAN IN f . ἊΝ ELOEGLY οιαφέροντα ᾿ ἔστι