A 3 - LA A

ἀνίσους, ἕως γένηται ἄχαυστον. mea λύσον αὐτὰ ὕδατι θείῳ,

ὰ ) ᾿Ξ Der ἘΣ Le e < F5 = PP χαὶ ποιήσας ἄχαυστον ἔεχεις, ἐχ τούτου μίσγεις τῇ VE μνᾶν ἡἣμί-

dobéorou οὕτω γίνεται. Πάντα

νον ta χαὶ λάμῤανε τὸ στάζον * Ex τούτου χρῶ εἰς τὴν

ἈΝ ve LA Ξ Ἂν) 4 ῃ , (01/40) ράχης, χιννάδαρεως, σώρεως, χαλχάνθου, χαλχίτου, μίσεως, στυπ-

Ξ ΄ À > NS \ π᾿ βοτάναι, δηλονότι τοῦ χρόχου χαὶ ἐλυδρίου τὸ διπλοῦν

3. ἡμέρας δύο Lb. — χαὶ om. B: etc. — ἀρσ., σανδαρ.] en signe dans M; signe — 8. M, à la marge inf. : κατάδασιν : de l’arsenic redoublé BAKE ; ἀρσενιχοῦ χατάσπασιν (main du XVe siècle). — ἁλὶ ἑχατέρου Lb. — 20. ἀρμενείου M, et plus suivi du signe de l’eau de mer (f. 1. loin ἀρμένειον ; ἀρμενιχοῦ B etc.; χυαγοῦ, θαλασσίων ὑδάτων, M. B.). — ἡλίῳ] signe dpu. Lb. — 21. ἐν ὄξει ἐν ἐννέα ἡμέραις du soleil, M, devenu un 6 dans E; ἐν ἀνίσοις Lb seul. — βάλλεις] μίσγεις E ; ἐννέα ἡμέραις ἀνίσοις Lb seul. — 14: μίξας βαλεῖς Lb. — 24. ἐξ ἴσου γίνεται - Adu6ave

Β εἴς. --- 18. θείου] Λάδε. τὸ ἴσον θείου Lb. γῆν εἴς. (accusatifs) Lb. — καὶ) τοῦ Lb.