‹ Collection des anciens alchimistes grecs (volume 2)Chapitre 5 sur 349 · διυπνίσθην] dE · texte numérisé non relu

διυπνίσθην] dE

χοχλάζον MAK ici et plus loin (p. suiv., 8). — 5. Le place ἔξω τοῦ βωμοῦ

Cr 2 αἀνέργομαι ἐπ’! τὸ

aussitôt apres τις. — ἰδέσθαι] ἀνερχόμενος ἐ ἐπιτηδεύεσθα: ΑΚ; à χόμενος δὲ πρὸς τὸ ἐπιτηδεύεσθαι Ἐν -- 6. εἰς τὸν βωμὸν] τοῦ βωμοῦ K:. — Ka ἰδοὺ ὁρῶ Le. --- ξηρουργὸν] υ au-dessus de n dans M. — 7. λέγοντά μοι] χαὶ λέγει:

μοι AKLc.— Ko ἀπέχριν. ALc. — 8. χαὶ τῶν ἀνθρ. συγα. χαὶ ζ.1 χαὶ τοὺς ἀνθρώπους χαὶ ζῶντας (τοὺς €. Lc) συγχαιομένους AKLc.

πάλιν Le. — ποῖα μέταθολὴ M. --- 11. μοὶ λέγων AKLec. — τόπος] F. 1.

ἱ ἐστίν Le.

, ᾽ La τόπος ἄσχ. οὗτος τῆς λεγ. ταρ.

14. put λέγων AKLe. — 17. αὖτ 90] ἘΠῚ αὑτοῦ. --- Réd. de Le : χαὶ ἐξε ot τῇ φωνῇ ᾿ ὅρα ταύτῃ τῇ δέλτῳ ἐν ταῖς χ. π.

1. χαθαρθῆναι, avoir été purifié (αρ diffère peu de εὖ dans les mss. du Xe siècle).

— 20. Réd. de Le : … ἢ σταῦ. αὐτῶν χαὶ τὰ στόμ. αὐτῶν ἀνεωγ. καὶ τὰς ὄψ. ἄνω ἔχειν. Ajouté ἔχειν d’après Le.

γράφειν εως ἂν AUS.

N \ / K 5 74 EN \ ΄, ὃες τὸ πος : » Καὶ εἶπον ὅτι εἶδον, χαὶ λέγει μοι

ἑαυτόν ‘ « Τίς ἣ αἰτία τῆς ὀπτασίας ταύτης; Νὴ ἄρα τοῦτό ἐστιν 1° E \ τὸ ὕδωρ τὸ Aeuxôv τε χαὶ ξανθὸν τὸ καχλάζον, τὸ θείον; » Καὶ

πον ὅτι ει πὸ λέγειν, 5 = NS à χαὶ χαλὸν τὸ ἀχούειν, χαὶ χαλὸν τὸ διδόναι, χαὶ χαλὸν τὸ λαμόά-

, - y . IN? EE ς à λαμθάνει ὃ ὑγρόλιθος * δίδωσι τὸ μέταλλον, καὶ λαμόάνει ἡ βοτάνη

\ ὌΝ " = NAN ς -» A \ δίδουσιν oi ἄστερες, χαὶ λαμόάνει τὰ ἄνθη ᾿ didwaiy ὃ οὐρανὸς, χαὶ ΐ

Aaubave. ἣ γῆ οονταὶ τοῦ ἐχτροχίζοντος πυρός Καὶ AUOUVEL ἢ γὴ POYTAL τοῦ EXTOUYICOVTOS πυρος. ι

= \ LA , LA LI LA υμπλέχονται τὰ πάντα, χαὶ ἀποπλέχονται τὰ πᾶντα, χαὶ μίσγονται τὰ πάντα, χαὶ συντίθενται τὰ πάντα, χαὶ χίρναται τὰ πάντα, χαὶ ᾿ , N ! \ 1T N ν᾿ » οὔ 1T x , ἀποχίρναται τὰ πάντα, χαὶ βρέξει τὰ πάντα, χαὶ ἀπούρέξει τὰ πάντα, Ë S * , + = x à = Le ut χαὶ ἀνθεῖ τὰ πάντα, χαὶ ἐξανθεῖ τὰ πάντα ἐν τῷ φιαλοδωμῷ. ἔχασ-

x N LA 0] ε τον γὰρ μεθόδῳ χαὶ σηχώματι χαὶ οὐγγιασμῶ τετραστοίγῳ, À τῶν

3. Le place les mots χαὶ τὰς ἰδίας σάρχας χαὶ ἀποθρέχονται τὰ πάντα, χ. τ. À. — 17. ἐξιοῦντα (sic) après γαλχάνθρωπον, ce qui χιρνᾶται M, χυδέρνατε A: χυδερνᾶται KLc.— vaut mieux.— 4. ἐξεμοῦντα] ἐξιοῦντα AK. 18. βρέχει À, f. mel. — aro6oéyoyrat Le. — 5. τούτου — τιμωρουμένων] τούτου χαὶ . — 19. ἕχαστον --- Καὶ τὰ πάντα] Réd. de ἔστιν ὃ τιμωρούμενος Le, f. mel. — 6. AK : ἔχχοπον ἄριστον μεθόδῳ χαὶ συγχόματι Réd. de Le : Kai ταῦτα ἐφαντάσθην χαὶ χαὶ συνχεράσματι τετραστίχω, ἣ (εἰ A) τῶν πάλιν διυπνίσθην. — 7. ἑαυτὸν] ἐμαῦτὸν Le. ὅλ. συμπλ. ἐστιν χαὶ φυσήματι χαὶ τὰς τάξεις — Après ταύτης] τ' τοῦτο εἶναι AK (sous- τηροῦσα τῆς EU. αὔξ. χαὶ ὀλιγοῦσα, καὶ πάντα. pointillé dans K); τί τοῦτό ἐστι : Le. — Réd. de Le : ἀῤίστῳ μεθόδῳ καὶ συγ- — 14. λαμδάνουσιν ΑΚ. --- 15. ἐχτρου ἐζον- γόμματι καὶ οὐγγιασμῷ, χαὶ συγχεοάσματι τος] ἐχ τοῦ τροχίζοντος AKLc (ἐκ sous- τετραστοίχῳ - ἣ δὲ τῶν ὅλ. πραγματεία pointillé dans Κ). Ε. 1. ἐχτροχάζοντος. — συμπλ. ἐστι χαὶ ἀποπλ. χαὶ ὁ 7. σ. οὐχ a. μεῇ. 16. χαὶ μίσγοντα: — φιαλοδωμῷ] Réd. de γίν : ἣ μέθ. quo. ἐ. χαὶ ous. x. ἐχφυσ. 2. τὰς LC : καὶ συντίθενται τὰ π., χαὶ μιγνύονται τ. τ. τηρ. τῆς μεῦ., αὐξάνουσα χαὶ ἐλαττοῦσα. π. χαὶ ἀποχίρνανται τ. π.» καὶ χυδερνᾶται τ. π. χ. τὰ πᾶντα...

Page 1