SUR LA VERTU III

NA ε

τῆς μεθόδου wnôëv ὑπολειφθείσης τς με Un UTOAE DIE [ex

> et

" Ζ D « 5] αἱ ἵνα un OLX

μονόλιθον ψιμυθοειδῇ, à-(f. 94 v.) LR

(= [GES a Oo O2 [Ὁ] “ἣν ὍΣ

SA ER a - OS > AA, ὁ πᾶς συνόεσμος ἄνευ με-

LAN ÜA \ ΄ μεθόδου, αὔξουσα χαὶ λήγουσα.

παντὸς χό GHOU

LA γράφω, φίλτατε, χτῖσαι ναὸν

δι πέρ CE, NN Ee τὰς κα λάξ ρον τὸ Εν ρῶς ΣΡ \ O€ ποῦεν Ἢ ειἰσοῦος τοὺ ναοῦ, χαὶ λάδε ἐπὶ χξιρας σου SDS, χαι OUT v # N 4 ΄ , > ς “ : ε Ua ζήτει τὴν εἴσοδον. Στενόστομος γὰρ ἐστιν d τόπος ὅθεν ἐστὶν ἣ ἄνοιξις = > JS = NERTES γῆς +. τοῖν AN λάς- \ τῆς εἰσοῦοῦυ χα! ορῦχων TAOUXE τὴ εἰσοοῳ, φυ ŒTTWY τὸν νᾶον. ͵

\ } £ \ x , - = a Q = χαὶ AabWY TAG σάρχας αὐτοῦ μετὰ τῶν ὄστεων, διέλης LE N

υνθεὶς ἐλ. ΄ Loc -ὸ σῶν À TL mode σὴ Ζ NY “στῇ συνύξις με ος με ος μετα τῶν OOTEWY προς TO στομιον [9]

1. χαὶ ἀποπλοχὴ restitué en marge de M et de K. — ὃ. τηροῦσα] στηροῦσα M. — 4. ἐν συντόμῳ] συντόμως Lc.— Après ἑνώcet] Réd. de Le : ποιοῦσα τῇ μεθόδῳ μηδενὸς ὑποληφθέντος - ἣ γὰρ μέθοδος ἐχστρέφει τὴν φύσιν, a ἣ φύσις στρεφ. 2. τ. À.-— 7. À τηρ.: σῇ. — 8. “να δὲ μή σοι ὃ. π. γρ. ὦ φιλτ.

κτίσον v. μ. ψιμμυθ. x. τ. À. Le. — γράφω] λέγω ἢ γρ. ΑΚ. — 9. Τροικοννήσιον ἸΡῸΣ εἴσ. Le.

— 11. χαὶ περιεργάζου ποῦ ἐστιν ἣ - 12. Ray AKLc. — 15.

γὰρ] στενὸς γάρ Le AK ; στενὸς γάρ Le. — Ba) ἔνθα AK ; ὅπου πῶς — 14. χαὶ δράχων] δράχων δέ τις Le. — Le mg.: Ligne verticale, en guise de guillemets jusqu’à

ν 0 nds δι » = ’ ἐχεῖνον 0€ οὐχ ὡς γχαλχᾶν-

la fin du paragraphe. — 15. ἀποδερμάτωσον AKLc. — αὐτὸν om. AKLc. — 16-18. χαὶ λαθὼν τὰς σάρχας αὐτοῦ — χαὶ ἀνάδηθι) Réd. de Le : χαὶ λαδὼν τ. σ. αὐτοῦ, δίελε εἰς τὰ μέλη αὐτοῦ χαὶ σύνθες πάντα τὰ μέλη τοῖς μέλεσι μ. τ. ὀστέων * χαὶ ποίησον σεαυτῷ βάσιν πρὸς τὸ στ. χαὶ ἀνάδηθι. — μέλη μέλη] Ε΄. 1. μέλη μεληδὸν, — 17. μέλος μέλος] F. 1. μέλος μέλει. --- 19.

ἱερέα τὸν yahz.] ὁ γὰρ ἱερεὺς ὁ ὧν χαλχάνθρωπος Le. — Rapprocher de ce passage le morceau III, xxxv. — 20. τὸ χρῆμα] F. 1. τὸ χρῶμα (M. B.). — οὐχ δρᾶς AK qui omettent ὡς. — Réd. de Le : Οὐχ ὁρᾷς δὲ αὐτὸν εἶναι χαλχ.

12 x ἘΦ ΄ θρωπον ᾿ μετέδη γὰρ τοῦ χρώματος τῆς ς φύσεως, χαί ee ἀργυράν- “ 57 SA Sr 24 θρωπος, ὅν μετ ᾿ὀλίγον ἐὰν θελήσης ἕξεις χρυσάνθρωπο" Β SAS LS \ 6] Τοῦτο τὸ ot ἐστιν εἴσοδος τοῦ ἀνοίγεσθαί σοι! τὰ παραχάτω »»᾿᾽ ΄ ἃ Ἂν» Ε) τον \ À = \ 4 \ =:

ἀνθη λόγων, καὶ ζητήσεις ἀρετῶν, χαὶ σοφίας, χαὶ HSE χαὶ νοῦ - \\ ἊΝ n Ὄ ὌΝ Ἔ 5 δόγματα, καὶ μέθοδοι δραστιχαὶ, καὶ ἀποχαλύψεις χεχρυμμένων ῥήσεων ἴ ΤΟΙ = à \ \ ε - Je σον τ δε Near RE εἰς φανερὸν γινομένων * χαὶ τὸ πᾶν ὃ τῆς ἀρετῆς μεθοδεύει ὃ χρόνος.

πι- Ἔξ US o =

- el ν Ὁ 10 χαὶ τὴν οἰκείαν ὕλην τοῦ εἴδους χατεσ τοῦ προτέρου σχήματος θνήσχειν οἴεται» : Καὶ « ὅταν βαρόαρίζουσα - εν x ΄ n x , μιμεῖται οἷον ἰουδαϊχὴν ἔχοντος; τότε διεχδιχήσασα ἑαυτὴν ἣ τάλαινα χουφοτέρα ἑαυτῆς γίνεται, μίξιν ἔχουσα τῶν ἰδίων ([. 95 1.) μελῶν ν; Καὶ « τὸ ὑγρὸν ἅμα πυρὶ χαὶ τελεσφορεῖται »; 15 8 Ἐ 2 - J ΞΕ ἘΠ A aa 1, Ἔν τούτοις τοῖς νοήμασι τοῦ νοῦ σαφῶς ἐχστρέψας τ “ΟΝ, A ae € as , IN φύσιν ἐπίστηθι, χαὶ τὴν TOAUUAOY ὡς μονόῦλον λογίζου, μκηδενὶ - \ » Ἁ 3 » » ε LA σαφῶς χαταλέγων τὴν τοιαύτην ἀρετὴν, ἀλλ αὐτὸς ἑαυτῷ ἀρχέσ- \ ΄ , LA € x θητι, μή πὼς χαὶ λέγων ἑαυτὸν ἀνέλης. H γὰρ σιωπὶ 5 ΄ MINS τὶ , \ σὴν ἀρετήν. Καλὸν ἰδεῖν τῶν τεσσάρων μετάλλων τὰς μεταδολὰς ἰ ᾿ s Ξ᾽

20 Pl ὮΝ SANS εἶ » -ῷ 3 κ 20 μολυθόου, χαλχοῦ, ἀσημου, ἀργύρου, χασσιτέρου εἰς τὸ γενέσθα!

1. μετέθη τὰ τοῦ χρώματος À ; μετέχθη γὰρ οἷκ. ὕλην χαὶ τὸν ἰὸν χατεστίει - ei) ᾿ οὕτως... (ajouté) τὰ τ. χρ. Καὶ ; μεταθάλλεται x τοῦ — Τοῦ ἰοῦ δὲ χατεσθίον ΑΚ. — 11. θνήσχειν 4e. Lc. — 2. εὑρήσεις AKLc. — οἴεται) θνήσχει Le. --- ὅτε βαρθαρίζειν ΑΚ; 3-6. τοῦτο — γινομένων] Réd. de Le: Ka ἣ χαὶ ὅτε βαρδαρίζει Le. — 12. ἐχδιχήσαντα τοῦτο ἔστω σοι τὸ πρ. ᾿Ανοίγονται δέ oo: μετέ- ΑΚ. — Réd. de Le : μιμεῖται τὸν τὴν ἰουδ.

α τὰ ἄνθη τῶν λόγ. χαὶ αἱ Ent. τῆς ἀρετῆς γλῶσσαν λαλοῦντα, ποτὲ δὲ ἐχδιχήσαντα. --ἃ. τ. G. L. τῆς φύσεως, χ-. τῆς ge. χαὶ τὰ ὃ. 15. Ἐν τούτοις οὖν Lc. --- 19. χάλλιστον δὲ τοῦ νοῦ χαὶ αἱ μεθ. αἱ ὃρ. χαὶ αἵ ἀπ, τῶν Ep. ἔστιν ἰδεῖν Le. — 20. μολύδδου...] ἤγουν τοῦ = φανερῶν γενομένων. — 6. χαὶ τὰ πάντα po»., τοῦ χ., τοῦ χασσ., τοῦ ἀργ.. ἵνα γένωνται τῆς ἀρ. ΑΚ. -- Réd. de Le : τὰ δὲ πάντα τέλειος χρυσός Le ; même lecon dans AK

jo: σοι χρόνος * χαὶ ἢ φύσις ἣ jusqu'à ἀργ., moins le mot ἤγουν, — Les

0. δεύ γίχ. τῇς Φ.» er ία φύσις. — 9. χοινὸν mots ἀσήμου et ἀργύρου sont la traducπρόσωπον...] χοινοῦ προσώπου τ. π. τ- ἐ. tion du signe lunaire; l’un des deux ὁρᾶται Le. — 10. χαὶ τὴν οἶχ.] χαὶ om. est de trop. Le écrit ἀργύρου en toutes

AK. — Réd. de Le : καὶ avalauf. τὴν lettres.

SUR LA CHAUX IS τέλειον χρυσόν. Aabwy ἅλας νότισον τὸ θεῖον τὸ ἀγλαΐζον τὸ χηροvw Le i

ποίησον ὄξος ἐξ αὐτῶν πρωτοζύμιον ἀργοὺς χαὶ γαλχάνθου ᾿ χατὰ ὀαθμὸν δὲ χαὶ ἐν τούτοις τὸν λευχοειδῇ AS χαλκὸν ἀνάγχῃ, LA

APE ane sis TT Eden où £Üoèo ἡ Es lei Ÿ i0 LÀ a χαὶ εὑρήσεις μετὰ πέμπτην μέθοδον ὑπὸ τὰς γ᾽ αἰθάλας, ἑξῆς γίνεται

p λεγόμενος youséc. Ἰδοὺ χαὶ τὴν ὕλην ἀπέχεις δαμάζων τὸ μονόειξγο! ς 4? ς. ὑπ TA f Ke .9 ς τὸ μονοξι

HI. π. — ΖΩΣΙΜΟΣ AETEI ΠΕΡῚ ΤῊΣ AZBEZTOY

Transcrit ($ τ et 2) sur M, f. 95 r., et (8.3) sur À, f. 8 v.— Collationné la copie de M sur À,f. Sr.

᾿ . ΄ ΄ SN N , A ΤΥ 2 τρίτης ἐγχέφαλος χέχληται διὰ τὸ χάτοχον αὐτὸν εἶναι πάσης Éxpñs

σεις ᾿ θείαν γὰρ ποίησιν τὴν ἐπι ιφάν αν λευχοτάτην ποιεῖ. Καὶ ἔα χα- -- “- »,» Ἃ » A LA A τι 9 -

ἀπώμῳ, ἵνα τὴν ἐπιτρέχουσαν αἰθάλην χαθ᾽ ἑχάστην ἐπαίρης ᾿ ἔτι ; ἽΝ pns

= P \ LEA N \ S 2 = À Δ , Ê 2 λαδὼν ὄξος δριμὺ δι᾿ ἑπτὰ ἡμερῶν τὴν αἰθάλην ἐπαίρης, οὕτως ποίει

F TS , τ Καὶ ξηράνας ἐν ἡλίῳ τῷ Fe “- ([. 95 v.) ριον due

S a s O2 Oo «} Oo <

1. νότισον] πότησον AK ; πότισον Le. εὗρ. Lc.— 5. μέθοδον, — Le πεῖ le ν diffère peu dans la Lc.— 6. ᾿Ιδοὺ καὶ] εἰ cursive du 1ve au vue siècle. — 2. δῆσον δάμαζε Le. — τὸ μον. ὡς ἢ τὸ μον. ΤΣ ὅτι τὴν ἰ. ἔχων χαὶ χαλκ. AK ; χαὶ δῆσον ἐκ πολλῶν εἰδῶν AK; τὸ μον. ὡς πολ., ὅτι τὴν ἰ. ἔχει, val μεσ. ne Le. F. ἤγουν τὸ ἐχ πολλῶν εἰδῶν χκατασχευαζόμενον 1. νόησον. — ὃ. αὐτῶν) αὐτοῦ LC. — πρω- Lc, qui poursuit avec la πρᾶξις 6΄. — 8, τοζώμιον AKLec. — ἀργοῦς Le. — καὶ χαλ- Titre dans A : Ὁ Ζώσ. ἔφη περὶ τῆς 406. — χάγθου "] Réd. de Lc: τὸν δὲ χάλχανθον 9. γινώσκεται] Εἰ. 1. γινώσχετε. — 14. αὐτῷ] ποίει χ. 6., καὶ ἐν τούτοις. — χάλχανθον ΑΚ, αὐστιῶ (ο au-dessus de 1) À. — 16. οὕτως] — χκαταδαθμὸν M; χαταδαθμῶν ΑΚ. — 4. τοῦτο À, f. mel. — 17. αἱ αἰθάλα: μὴ ἀναπέμἀνγάγχη] ἀνάγαγε AK; χαὶ ἀνάγαγε αὐτὸν χαὶ ποντα! (sic) Α. --- 18. γλύχασον M.

Ν, Ts A NA CE > , \ 2) 4 \ D 7 5 θεοδώρητον. Κἀγὼ δὲ αὐτὸν ἐγχωμιάσω τὸν ἀδώρητον χαὶ θεοδώρη-

M NA ἢ ΄ : / 9 ιν δ ν \ 3] Δρσις δὲ ἑρμηνεύεται ὃ χουφισμός ᾿ ἀνθ ᾿ ὧν αἴρεται xal xouε ὦ ΠΛῸ - 3 τὸ ce 4 - ᾿ φίζεται ἣ τοῦ ὕδατος ἐπίχυσις, ἐκ τῆς τοῦ Ne rs ἀν-

2. νοήμοσιν) νεύμασιν mss. Corr. con]. ἀρσενιχοῦ 2. τ. À. jusqu'à μὴ ἀποχαλύψαι καὶ Même variante et même correction, δημοσιεῦσαι (voir ci-après IV, xx). — 11. ci-après ligne 13.— αὐτῶν] αὐστιῶ (p au- σεύει] σέδθη M. Corr. con). — 15. M mg: dessus de ἡ À. F. 1. αὐτοὶ. — Τοῦτο — οὐ ὡς ἡμάρτηχε. (Main du XVe siècle, peutλίθον] Réd. de A : Τοῦτον δὲ ἐχάλ. λίθον οὐ être celle de Bessarion.) — 17. ασιτιχῶ λίθον. — 6. τὸν μόνον — μυστήριον] Réd. (sans esprit) M. F. 1. τοῦ ἀσιατιχοῦ. — 21. de A : τὸν μόνον ἐν ταῖς ἡμετέραις ἐργ. χρύπτον. ἀνθῶν ms. Corr. conj. --- 23. ἐμποδίστως τοῦτο γάρ ἐστι τὸ μιθρ. μυστ, — Après ces ro signe du soufre et πέσηται biffés dans mots, À se sépare de M jusqu'à la fin le ms.; ὑπόμονος τούτο ποιῆσαι seulement de notre ὃ 2 et continue ainsi : Στέφα- à sa marge, après plusieurs mots biffés. vos δέφησιν “Λάδε ἐχ τῶν τεσσάρων στοιχείων