CHAPITRES DE ZOSIME A THÉODORE

IT. xuur. — ΖΩΣΙΜΟΥ͂ ΠΡῸΣ ΘΕΟΔΩ͂ΡΟΝ ΚΕΦΑΛΛΙᾺ

Transcrit sur M, f. 170 τ. ; — Collationné sur À, f. 237 τ΄; — sur Καὶ, Ε 89 τ. ; — sur Le, p. 231; — sur E, f. 182 v. (texte écrit dans E par le copiste de La, Lb, Le, probablement d'après Le. — Contenu aussi dans Laur., art. xxx; dans le Vind., art. χη. — Sauf indication spéciale, les variantes de Lc existent aussi dans E.

\ ’ II A x ΄ ῃ “

λιθου, καὶ ταῦτα πολυχρησίμου. [lpès γὰρ τὰς οἰχονομίας ἕτερον - Ν, εἰ 5 2 LA AN A FA .

LA “ ’ [2 ξανθὸν : μέλαν ξανθὸν, ἣ ἡπατίζον, ἣ σμυρνί

οἶδας * ? ἔλψν. yo ἢ εἰχέλιον. ἀστοάτιτο, ὡς χαὶ ἐπὶ ἔλανσι. οἷοας ἡ μελᾶν, γρύσῳ εἰχέλιον, ἀστοαπτον, ὡς χα: ἔπι μελᾶνσιν

" € » A x VAN \ ποιεῖ, ὡς χαὶ εἰς ξάνθωσιν. ‘O ξανθὸς γίνεται χαὶ αἱματώδης χαὶ

Ξ 5 - δ , ς à « So N οὔτε λευχὴ, οὔτε ξανθὴ ἐπαγγέλλεται * τὰ γὰρ προλαδόντα δύο

ES ἐς A à] 4 » ΄ - γ θεῖα, το τε λευχὸν LOL ανθὸν, ταῦτα τὰ ονομαπα ἐπιστεύθησαν χα! - Fe δῖ." SUP Se eZ ἊΝ 3 = =D EL τα ὅαφα AUTN OE αφὴ τοι GAÂOIOGE Ἢ ONTTLZ ἐπάνω Ξ Ξ = 1 1 Li 1 1? 1 i 1 17

Γ A Mn πὶ NS 7 , 4 L4 - Μ NI , « 3[ Περὶ ἄλλων δύο θείων LLEV λεγομένων, οὖχ ὄντων δὲ θείων ὡς

“ LA À 21 - = -. πᾷ τὰ πρῶτα, ἀλλὰ συνθέματα νῦν παρ αὐτοῖς χαλούμενα θεῖα, οὐχ,

: πὸ ποτα ANR τ ΝᾺ : NT ER τι ὡς θεῖα, ἀλλὰ διὰ τὸ ἀποτελούμενον ἀπ᾿ αὐτῶν θεῖον ἔργον.

1. Titre dans ἃ : Περὶ αἰτησίου λίθου ὧν μετατρέποντα: À. --- 11. F. 1. ἔογοντα-

τουτέστιν ἐχ τοῦ παντὸς γινομένου. Début — 18. ἤγουν ἣ ἀλλοίωσις ἢ γεν. Le. --- 14 du texte : ὡς αἰτησίου λίθου χαὶ ταῦτα λευχὴν ο. ξανθὴν ΜΚ. — 15.1λ. ». E. εἰσι πολὺ χρησίμου. --- 4. Réd. de Le : ἐλαιώ- | χαὶ ταῦτα Lo. --- χαὶ τὰς βαφάς] κατὰ τὰς σεως λευχὸν ἢ μέλαν, ἢ ξ. ἢ 7. --- 6. χρ. γραφὰς τῶν βαφῶν Le. --- 16. αὕτη δὲ ἢ ἀλλ.

λλον M ; χρυσοείχελον Lc. — 10. ve. | τῆς βαρῆς ἣ σηπτ. Le. » LE 1. 15. PONS ἢ

΄, AN ap / / - x Fou ρούμενον. δὲ τοῦ ζητουμένου λύσις ἐστὶν αὕτη. Ὁ] Περὶ τοῦ ὅτι τὸ πρῶτον ἐν τῇ μήτρα ἀφανῶς ἡμῖν γίνεται τὸ - N ” LA 24 = x χατόχιμον ἐκ δύο, ἔχ TE σπέρματος χαὶ αἵματος ᾿ χαὶ πυριμαχεῖ TO ΄ C2 -ἢ ΄ ᾿Ξ \ , À πλασσόμενον ζῶον πρὸς τὸ τῆς μήτρας πῦρ, καὶ βάπτεται * του- - 2 1 == LA , = — , τέστιν χρῶμα Aauôave χαὶ σχῆμα χαὶ μέγεθος, πᾶντα ἐν τῷ ἀφα- SKI O1 τ = Ve RS ! SRE - Use , γεῖ. Ὅταν δὲ morey On, χαὶ ἡμῖν πεφανέρωται * χαὶ οὕτω χρὴ ἐργάζεσθαι, χαὶ τῶν γραφῶν À ἄλλων τινῶν πλανᾶσθαι.

s NUS A4 A S = f Ἵψεως χαὶ ἐξαιματώσεως χαὶ ζυμιώσεως χαὶ μεταθδολῆς, = ῃ ë ἘΣ SEVRES ε Ξὰ χαὶ παλιγγενεσίας ᾿ χαὶ περὶ ἰώσεως χαὶ ἐξιώσεως, χαὶ τῶν ποῦ sie NL ΄ - , SN C7 A e s1\ ἊΝ ΧΟ ΤῈ FAN , γῇ ἰοῦ διαφόρων ὀνομάτων. Καὶ ὅτι χαὶ ὁ ἰὸς λέγεται ὕδωρ θείου ἄθιχ- LA \ NE ΄ ed τον, χαὶ χώμαρις σχυθικὴ χαὶ φονοειδὴς, χαὶ χρυσόσπερμον * χαὶ πᾶν U “4. = A FAN) = το \ FAN = , 0 σπέρμα, χαὶ ἰὸς χαλχοῦ, καὶ ὕδωρ γχαλχοῦ, χαὶ ὕδωρ χαλχάνθου,

IQ = - ΕΣ ῃ Β ἊΣ 2 τῶδες, χαὶ γλυχὺ, χαὶ ἀρραγὲς, ἀντὶ τοῦ ἐγλυχισμένον, ἀπὸ τῆς τῶν an À: = , κ᾿ = K A 7 5 = Ψ \ L --- \ δηλητηρίων χαταφορᾶς. Καὶ où μόνον ἀρσενιχῶς χαὶ θηλυχῶς χαὶ > D / SUN Ἃ7 5" - “Ὁ , = GUOETEOWS AUTO χεχληχᾶσιν, ἀλλὰ χα! ὑπὸ χοριστιχῷ μέτρῳ γαλ- LAN SALES δι #9 S , 14 N\ ΄ ΑΨ ΕΣ ᾽ \ χύδριον * ἄλλοι δὲ ὕδωρ μαζυγίου * μάζα δὲ ὃ yaAxéc * ἀφ᾿ οὗ χαὶ - = . NA \ , PA 5 1 A 1:

ἐν ταῖς ἰουδαϊκαῖς χαὶ ἐν πάσῃ γραφῇ μαζὺς ἀνέχλειπτος, ἣν ἔλα ᾿ “ἃ τὸ ΄, Ὁ = ΄ τ εν Μοὺὐ σῆς παρὰ χυρίου λόγου ‘ παραφθαρὲν δὲ τῷ χρόνῳ τὸ δ ΄ # 1, = VS Ἃ YU δὴ me “" Ovoux ἐγένετο μαζύγιον ᾿ ἄλλοι (f. 180 r.) ἀπὸ τοῦ φανοῦ τοῦ ἀναστὶ ΠΕ ΤΟ y πῶντος, τοῦ ἔχοντος μαζούς.

1. M mg. : Μ΄, avec renvoi à ἀφ ἑνὸς. — 2. Signe du mercure au-dessus de ἀσήμω M. — χρυσῷ en signe MK; signe de la chrysocolle A; εἰς χρυσὸν Lc. — 3. λῦσις M; λεύχωσις A. — 6.

πῦρ, χαταθάπτεται Le. — 11. παλιγγενησείας MK. — Après ἰώσεως]) χαὶ μεταδολῆς add. A. -- M mg. : ἰοῦ (main du xune siècle). — 15. γχαλχυῶδες MK; γαλ-

3 / / φωνήσεως, ἐναποσδεννυμένου TU20

χοειδὲς A. — 16. ἐγλυχισμένως MK; ἐγλυχισμένος À. — 17. χαταφ.] μεταφορᾶς Le. — 20. ἐμ πάση M, comme dans les papyrus et dans les inscriptions. — 21.Après λόγου] À M. FE. 1. x. χυριαχοῦ λόγου — 23.

Ce passage trouve son interprétation dans un article du papyrus X de Leyde sur le ferment métallique. Voir l’Introduction, p. 29 et 41 (M. B.).