DEN

ῃ x 5 ! ES ΄ A = ΄ 1 ONY ἢ Φύσει χεχρυμυενὴν ἢ αχαυστωσίν., τέρι τῆς λευχώσεως λέγει, 1 T

“ - -- L > “" Ps 11] ΠΙΕερὶ τῶν οἰχονομιῶν τῶν χρησιμευόντων ἀπὸ τοῦ λευχοῦ

ε ΄ = π EX 5 Rae 0 εἰ ere o δὰ φησὶν ὃ φιλόσοφος ᾿ « []ῆξαι ἀοσενίχου γ᾽ α΄, nai θείου γ 5 ἢ i 0 i

7 = - =; ᾿ ΤΩ ὍΩ » “Ὁ φλοιοῦ λίτραν τῷ αὐτῷ ous ξανθοῦ, ἀντὶ τῆς î ἢ Ἵ

pe 3 ᾿ ΄ (1 24 ἢ Re Κα τὰ Un so συσταθμίαν ὡς σοφὸς ἄριμο-

Β Ξ τ τὰν - ἢ - sa σὸν ὡς ιατῷν παῖοες. Τὰ γὰρ ὕγρα σγξο δὸν επιχοῖνα εἰσιν, πλὴν

SUN N AO , 12] ΠΕεοὶ σοὺ οὁεῖν χατανοεῖν οτι TE δεινὸν ἡπεστημιεν Λαματον

ἔστ ᾿ ἂν συνουσιωθῶσιν, τουτέστιν ouyyaunowoty ai φύ- ([. 180 v.

2.£rou. χαὶ add. Α. --- ὃ. Tout cecis’in- χαὶ τῷ αὐτῷ cuotalu., . Ἐς Ἐπὶ terprète aussi par l’un des papyrus gnos- συστ. — M mg. : grosse Setoile — 16. τὸ tiques (M. B.). — F. 1. ἀνερροφωμένου. αὐτὸ συσταθμιάζειν À. — Ε΄. ]. τὰ αὐτὰ συσταθ- — τ. ἢ τέχνη τ. ἰ. ἔχει Le. — ἔχει À. — μιζε. -- 19. ἄρμοσον] ἕνωσον Α. --- 21. ὀλίγων 9. χαὶ γὰρ ἣ αὑτὴ τ πη ἜΠΟΣ ὃὲ Le. Lc, mel. — οἴδας]} οἶσθα E, mel. --- 22. — 14. οἷον οὕτως] ὡς Le. — ὑστέρᾳ Le. — zau.] κίνδυνον χαμάτων À. — 24. τὸ τηνιχαῦder ζητεῖν] ζήτι (pour ζήτει) A, puis : ἵνα τα] τὰ χρονιχώτατα A; Le. om. — Aet γὰρ αὐτὸς ἐν τῇ ὑστέρα ἀπὸ τοῦ λευχοῦ εἰς τὸ Laur. (9) continuent avec le morceau ξανθὸν τῶν €. φησὶν 6 Ὁ. — 15. Réd. de Le: suivant (Kai ὅτ: τοὺς χρησίμους... III,

RE : Ξ " πῆξον ἄρσ. οὐγγίαν μίαν χαὶ 0. οὔγγίαν μίαν ΧΕΙ).

- με, 4 LA » \ x τῇ ἀγωγῇ τοῦ στερεοῦ συνθέματος, τουτέστι τῆς ἰώσεως. Eay γὰρ ; ἃ

ε τ ΠΝ, À 2 AS EN = = = γον, ὡς τὰ ξύλα χαὶ οἱ χυλοὶ ἐπὶ τῶν πυρετῶν τῶν