IL. xuiv. — SUR LES DIVISIONS DE L'ART CHIMIQUE

Texte fort corrompu dans A (f. 238 v.) et dans Laur., manuscrits dans lesquels il est la continuation du texte précédent (p. 217, 1. 24). Nous avons reconnu récemment qu'il se trouve aussi dans le Philosophe anonyme (ci-après vi® PARTIE). Nous avons cependant cru devoir conserver une partie du texte et de la traduction, répondant au titre ci-dessus. À partir de la 4° ligne, nous avons suivi le texte de M (fol. 181 et 182).

; 7 ἐπ Ἶ ; τ Ne N = 1] Καὶ ὅτι τοὺς χρησίμους λόγους αὐτοὺς δεῖ ζητεῖν ᾿ καὶ τί δεῖ

! x - LA Μ ῳ , Ὃς ΄ ΄ > \ JANTES φαναι τὴν τῶν λόγων, ἡ οτι τέχνη; ἢ τι πρότέρον ἐστιν ἡ TO TL ὁὲ ἔστιν

= , Ἃ “ τ; , τα ς ἢ ὁποῖον τί δεῖ, Quai ἵνα τί δεῖ " χαὶ περὶ νοημάτων AA φησαν ἃ

᾿ ’ Ν M - - AT TELo ιᾶν ἄτομον. ὩΣ δὲ 0 ὄντων τῶν μοὺσ 40) VEVLLOTAT M στο- , £' γί ἴτω ἧς » =, = F4 ὙΝ N°7 A NA LODEL D RO γίνονται παρ αὐτοῖς τῷ εἴδει διάφοροι στοχοὶ χὸ, , 2 NAN DE

λὼς ὑφανθῆναι τὰς χατὰ μέρος ἀπείρους uelwoôlas τῶν ὕμνων

< Si

LA ὦ; “«- ᾽ “ A N x Η͂ θέρας ᾿ τοῦτο χἀνταῦθα ἔστιν εὑρεῖν τὸν δυνατὸν ἐπ

Les ὃ 2, 3, 4, se retrouveront dans la VIe partie.

ὃ] Καὶ DOTEN πετραμεοὴ τὴν ἀρίστη) φιλο σοφίαν, ἤτοι τὴν ὕλη" L τεῦ TET2 μερη νὴ ἥ νῊν 2! 2309 τοι τῆν υ ὯΝ

= δ Δ ε , \ 50 ὑπὸ τῆς φύσεως ὁ}εδειγμένην εὑρίσχομεν τὴν γενικήν TE χαὶ εἰδιχὴν,

\ F7 \ N = = ᾿ δ χαὶ τάξεων τὰς διαφορὰς, οὕτω χαὶ τὴν καλὴν φιλοσοφίαν ζητοῦντες, = , # \ - LL / ΝΣ τετραμερῇ ταύτην εὑρήχαμεν, τὸ πρῶτον ἔχουσαν μέλανσιν, δεύ--

ι LA \ X , ν» 4 Na τερον λεύχωσιν, χαὶ TO τρίτον ξάνθωσιν, χαὶ τέταρτον ἴωσιν. ΤΠΔλιν ὃξ, ΄ οἷν = ” = :

α 21 U-EVOY στοχῶν ες ὧν γένιχῶν ἔχε: τ FANS σίον ἑαυτοῖ

1. αὐτοὺς] Ε΄. 1. αὐτοῦ. --- 4. χαὶ ἄτομοι avec Dex 2: - 17. πες δ΄ An: πάντως χαὶ ἄπειροι. M. --- στοίχων À. — 6. Πάλιν δὲ, ὥσπερ ἕχάστου τῶν

στοίχε: À. --- 7. χαθὰ εἴρητα: rat à ἤχε: A. ἁπάντων ἀπὸ στίχου ἐξ ἑνὸς γενιχοῦ ἔξει πλύ —\ . FRA A. — 13. Cp. ce paragraphe σιν αὐτοῦ παντὸς ἡμισοστοίγειον.

, # , Ν πάντως ἡμιστόχιον ἢ μεσόχεντρον, OL βαίνει, © 2 \ = SINESs ε ταριχεία, καὶ τῶν εἰδῶν ἣ πλύσις

Β = δ ΄ δ NI ὃ τοῦ συνθέματος διχασμός. Τῆς δὲ ποῦ μασθωτοῦ οἰχονομία, χαὶ ἣ

ie οἷον ([. 182 v.) τὴν χαθ

σινες Eay νθωσιν ἄνε U λευχώσεω

Dé : 5 / οὐχ ἄνευ ταριχείας, ἣ πλύσεω Le SG sera donne

΄ = / 7 à À οὕτω χἀνταῦθα, μεταξὺ Ress χαὶ λευχώσεώς ἐστιν ἣ Πᾶν

F N LE OÙ χατὰ TOUSIY προ

ΞΕ , = δὰ SE f COOLLVEL η ἀπο-

DA! = 72 ΓΦ μεταξὺ δὲ λευχώσεως χαὶ ξανθώ- / - ΄, 3 ξανθώσεώς τε χαὶ ἰώσεώς ἐστιν sr: e ἣν

* χαὶ ἀδύνατον εἱρμὸν HS Εἰ γὰρ xai τήδευσαν, ὧν ἐστιν ὃ ΠΠηδίχιος,

dans la VIe partie. --- Reprise du ms. A.

e S A fe »

ὁραργύρου πήξεως, ἔχων μουσαι ἀπὸ ὑροτισίων, ὡσαύτως ΄ LA , , ἑτέρων πάντων χρωμάτων,

. Ὁ À N = EL où χαὶ δερμάτων oies. βασιλιχῶν. Ταῦτα δὲ ὃ

IT. χυν. — YAPAPTYPOY ΠΟΙΗΣΙΣ

Transcrit sur M, f. 107 τ. —

Collationné sur À, f. 146 v.; — sur K, f. 32. v. —

Presque toutes les variantes de M ont éte reportées dans K,sur la ligne.

1] Λαῤὼν du

γένηται ss re βαλὼν εἰς

ὃ. Après πέρας] ἀδύνατον add. Α. -- 7 ἄλλως οἰχονομεῖθαι À. — 4aû ? ἡρμῶν À. F.1.

ï À. — 10. Après λευχώσεως] Α

ἐν Tapuy ajoute ἔχει.

Corr. conj. — ἔχων] F.1. ἔχουσα. --- 15.

" , A VTC e ἴσα λείωσον μετὰ ὄζους ἕως

[or À NS 5 107 ν.) λωπάδα ἀγάνωτον,

F. 1. ἀφορμώσας à. βροντησίων. — 17. περὶ ἀργυροποιΐας AK.— 18. Καὶ mg. : ὑδραργύρου ποΐησ'ς (en signes) et d’une main plus

récente : cf. 75. 75 est le plus ancien n° de E, qui toutefois ne contient pas ce morceau.