ἊΣ EN LA
1. M mg.: Le signe du cuivre, ἃ puis sur une ligne verticale, en lettres l’encre rouge. — γοῦν B. — 2. C A retournées : χαλόν. ἐν — τῶ {ou miss. mg.: Les signes du soufre et du mer- — 11. M sie ept τῆς χαταμῖ (χαταμιγῆς)cure, suivis d’un y coupé par un p — 18. ἢ ὡς ἐπινοεῖς B.— 15. M mg. : ἰὸς, (scil. χρήσιμον ὃ). — 5. χαλκὸς] signes du puis le signe de l’or. (Écriture du XVe cuivre et de l’or B. — Points rouges siècle). De même dans B mg., et dans dans M au-dessous de ἀσχίαστος, au-des- le texte (118 main). — 16. BC Α mg. περὶ sus de ξαντὸς ὧν et au-dessous de γενό- τῆς καταμιγῆς. — 18. χεχρύπται B.— αὐτὴν]
μένος. 8. M mg. : Le signe du cuivre, αὐτὸν M. — 20. ποιεῖ] πύει B C A.
πάντα ἐργάζεται. Yuñs μὲν οὖν,
VOUS χαὶ απιστησαντας τῇ γραφῇ διὰ τὸ ἐν ἀγνοία. τῆς
DA
- ποῦν ε , ε χειν αὐτοὺς, οὐχ εἰδότες ὅτι ἰατρῶν μὲν παῖδες ὁπηνίχα, ὑγιεινὸν , 3 3 , - -- Δ , φάρμαχον βούλοιντο κατασχευάσαι, οὐκ ἀχρίτῳ δρμῇ τοῦτο πράττειν ἐπιχειροῦσιν ἀλλὰ γὰρ πρῶτον δοχιμάσαν τες ποῖόν ἐστιν θερμὸν, ἘΝ N y S = \ ποῖον δὲ τούτῳ συνερχόμενον μέσην ἀποτελεῖ χρᾶσιν, ψυχρὸν ἢ ὑγρὸν ἢ ὅποιον τὸ πάθος, εἰ χατάλληλον τῇ μέση χράσει ᾿ χαὶ 2 Ὶ τοὶ TO TAUCC, τ Ἢ ἢ μ. n P L e ε " +, 4 οὕτως προσφέρουσιν τὸ πρὸς ὑγίειαν χριθὲν αὐτοῖς φάρμαχον. 15] Οὗτοι δὲ ἀχρίτῳ καὶ ἀλόγῳ δρμῆ τὸ τῆς ψυχῆς ἴαμα nai 0 20 τὴν > Υ ὟΣ Pi nl 4 “Ὁ χ' is ϊ Ἁ ; 21 CN 2 - LA παντὸς μόχθου λύτρον χατασχευάσαι βουλόμενοι οὐχ αἰσθήσονται
μυθικὸν, ἀλλ ᾿ οὐ μυστιχὸν 4, = NE :
ποιοῦνται τῶν εἰδῶν ᾿ οἷον ei Ν - 2" » N dde ἐπιόλητέον, χαὶ εἰ τόδε
LA LA 5 “μέν ε ἁρμοστέον, χαὶ τόδε εἰ τὴν ἐπιφάνειαν = - Η , " . ENT ποιεῖ, xa εἰ χατὰ τὴν ἐπιφάνειαν ἔσται φευχτὸν, χαὶ ἐκ τοῦ δάθους Y A 3 LAN ΄ “- ᾿ LAN ἂν \ , φεύξεται, χαὶ εἰ τόδε μέν ἐστι πυρίμαχον, τόδε προσπλαχὲν πυρί- “ + - A ’ - A poyov ποιεῖ, οἷον ei τὸ ἅλας σμήχει τὸ ἐπάνω τοῦ γαλχοῦ χαὶ τὰ
. \ ste \ » La “
TX EVTOG [OL " χαὶ εἰ τὰ ECO τοῦ e εν, x » \
χει ὑόραργυρος, χαὶ τὰ ἐντὸς δ 2 = \ AA " χαὶ EX τῶν EVTOG φευζεται: . Ei
1. ὑποδεδηχυῖαι) ὑπερθαίνουσι B. --- 2. ἐργάζονται B. --- 3. ἀπιστήσαντας B.—5. M mg.: Une main.(Mème écriture que la main tracée ci-dessus, p. 45, 1. 26.). — 11. αὐτοῖς] αὐτὴν M. — 13. λύτρον] λυτήριον B ; λητήριον A. — 16. ἐπιχλητέον M. (Confusion du 6 avec le x, fréquente aux
, . A » fe "Ὁ λευχαίνει * χαὶ εἰ φεύγει ἔξωθεν, ΄ Br / εν τοῦτοις Ὑπηργον ἀσχούμιενοι OL DEN \ ne ε - x > \ ἔπι τὰς πρᾶζεις Tres οὐ ne
Xe et XIe siècles. — 19. τόδε μᾶλλον προσπλαχεν B.— 22. εἰ τὰ ...] εἶτα M. — χαὶ et om. Β. — 23. M [B? partie effacée] C A mg.
(Les 3 premières lettres sont grattées).
— 25. χρίσε!] ἀχρίτως B. — Les deux sens peuvent se soutenir.
ai Qt
x Η , LAN 5 2 γὰρ ἐλαίου οἷδε πολλὴν ἀφανίσαι
CS TE ΓΞ A + = = / A σαι TONAAX . αὐτα μὲν OUY τεέερι ν ξήριων, χα!
TRAITÉS DÉMOCRITAINS
πορφύραν, χαὶ ὀλίγον θεῖον \ - CAS 217 οπως a » χαθεξῆς εἴπωμεν. Λαδὼν τὸ πόν-
ΓΤ = w 9 2 » TE \ ! , Se , λείου ἐν οἴνῳ dunvaiw αὐστηρῷ ᾿ χαὶ ποίει πάχος χηρωτῆς, Q1Y / = \ LAS PL A ΄ 5 1 > δέξαι πέταλον τὸ μήνης, ἵνα ποιήσης τὸν γρυσόν * χατεργάζου ὀνυ-- ͵ὔ “ " LA # +: Ξ χόπαχον ᾿ χαὶ τούτου πάλιν ἰσχνότερον χρήσῃ τοῦ φαρμάχου ᾿ καὶ θὲς “- A 5 = À , 4 « V4 ΄ Là LA εἰς χαινὸν ἀγγεῖον περίφιμον πάντοθεν, ὑπόκαιε ἡρέμα ἕως μεσασθῇ. ᾿ ΕΥ \ LA - “» Al γι: ’ = ’ - 1 Εἶτα θὲς τὸ πέταλον εἰς τὸ τοῦ φαρμάχου λείψανον χαὶ ἂν oùvw τῷ τεταυμένῳ ἕως γυλώδης ζωμός σοι φάνη ᾿ εἰς τοῦτον οἷν το τεταγμένῳ εὡς x ς -ομὸς got φάνη CNE τ , \ / 2 \ ” τς χατάθες εὐθὺς τὸ πέταλον, μήπω Ψυγὲν ἔα συμπιεῖν. Εἶτα λαῤὼν, 3 3 Lane i :
΄ ΄ » “ on x EE ΞΕ χώνευσον, χαὶ εὑρήσεις χρυσόν Ἐὰν δὲ τὸ ῥὰ ἡ παλαιὸν τῷ χρόνῳ, τσὶ -» 37 δ᾽, \ » ΄ € Lu ᾿ πρόσμιξον αὐτῷ ἐλυδρίου τὸ ἴσον προταριχεύσας ὡς ἔθος. Τὸ ue ἐλ ΠΝ ΔΊΩΝ VE ΡΟΝ ποὸρ σὴ 24 » 727 ξὺν RAR es £AUOCLOV £YE UYVYEVELOLV πρὸς τὸ 27. YA) ? GLS τὴ 2UTEL
NS F4 9 LE , “΄ \ ε " 7 PI = 5. ἦν ταγέντι χυλῷ τῆς ἀμπέλου, ποίει Fi ὡς ἔθος “ ὁάπτε (f. 70 wv.} ΕῚ - 1" [4 , Là a] Ψῳ ss" D] = ἰργυρον ἐκ πετάλων ἕως ἀρέσῃ τὸ χρῶμα ‘ ἐὰν ὁὲ χάλχεον TO
nl = ” N1à , NA \ = \ ε 5 ka πέταλον ἔσται,. βέλτιον. Προχάθαιρε δὲ τὸν χαλκὸν ὡς ἔθος. Εἶτα
= ἢ ὃς ᾿ ’ 1 ! A ΄ Et OS y A βαλὼν ἀριστολοχίας βοτάνης μέρη BP, xai xpéxou χαὶ EAuôgiou τὸ Nes ; à PR LS een nd Re) ne en διπλοῦν, ποίει πάχος χηρωτῆς, χαὶ χρίσας τὸ πέταλον, ἀπεργάζου τὶ
΄ - \ ( ‘0 ES 7 LL Le ΄ 3 CES) pen πρώτη ἀγωγῆ, χαὶ βαυμάσεις. À γὰρ χιλίχκιος χρόχος τὴν αὐτὴν τῇ
͵ ὑδοχογύρῳω ἔχει ἐνέονειαν, ὡς ἣ χασία τῷ χινναμώμῳ. Ἢ ya ὁραργυρῳ πεχιξῦ ἐνερηξε ΘΕ σα ΤΟΣ τειν ΒΙῸΣ TPE φύσις τὴν φυσιν νιχᾶ.