ND

n 57 te T7 9 γίνεται βεδαία ξάνθωσις. » Καὶ ὄντως ἡ ἀφθονία τοῦ ἀν

Oo "ΕΣ ὯΝ ὯΝ D εὶ Ὁ (ei [=>] R

’ “ o Ξ SANG & NE \ 14] Ὅρα γὰρ πῶς εὐθέως συνῆψε τὸν διορισμὸν χρησάμενος, χαὶ LA , CN 72 ι χρόχος χιλίχιος, ἀριστολοχία,

CAN] χνήχου ἄνθος, ἀναγαλλίδος ἄνθος τῆς τὸ χυάνεον ἄνθος ἐχού πε Τούτου

/ es ; Si WA ; 1 πλέο OV τι Et EV εἰπεῖν, ἢ χαταλεςζαι, ἵνα πείσῃ ἡμῶν πὰς χαρδίας, ει μη

δν ΝΟ, ENS " “λλιὸ «ἢ / 5

διὰ τὸ εἰπεῖν ἄνθος ἀναγάλλιδος ἡαύμασαι γάρ LOL οὐ μόνον ἀναγαλ--

70 2 " 5 x x ; ΠΝ sr a QE \

Ados, ἀλλὰ χαὶ ἄνθος εἶπε ᾿ πὸ γὰρ ἀναγαλλίοδος ἐμήνυσεν ἡμῖν πὸ Ἄν τον x

ἀναγαγεῖν TO ÜOWP * OLA Ὑ

Lo τοῦ ἄνθους τὰς τούτων PP ἀναγαγεῖν, ua

| / » ᾿ ὑδέ 72 TOUTECT! τὰ πνεύματ α. Ei aY" TP ταῦτα οὕτως ἔχοι, Ὁ DEV ἐσπ ι ῥέξαιον .

χαὶ μάτην δυστυχήσαντες οἱ πάλανες εἰς τὸ πέλαγος τοῦτο ὑπορριπιζό-- NI A, / \ ΕΞ . / 5 É

ETOVTEL.

ιν ΄ ñ = : SN ATQUQ = 15] — Καὶ τί πάλιν ὃ ἄφθονος φιλόσοφος καὶ καλὸς διδάσχαλος ἐπή-γᾶγε ῥὰ ποντικὸν;

B2 ! ( s AN EP, ‘Ps: ES CPAS A 24 5 - , — bete GpOoVEe ἀνὸρος α εἶπεν αὖτο, χαὶ ἵνα ἡμᾶς “πεῖση,

Ne δὰ ΄ » ὙΝ " :

πήγαγε τὸ TOVTLIXO ὄν. Τίς γὰρ ἀνορῶν φιλοσόφων οὖχ οἷὸὲεν ὅτι ὃ Πόντος , . - = Sir ee æ \ 3 χατάρρους ἐστὶν ἐχ τῶν ποταμῶν πάντοθεν περικλυζό- {4 Το) μενος ;

Ἰ [Qi =

S or « ᾿

περ Fabr. (A mal lu).— Τῷ διορισμῷῶ B.— | — Kat τί πάλιν] Pas dechangementd'in- 8. M mg.: ση ζμείωσα!». — Au-dessus terlocuteur dans M. F. 1. διὰ τί, — 21. de χρύχος, signe du mercure BCA. — ἐπήγαγε] εὐθέως ἐπήγαγε B. — τὸ ba πόντιον