LU

le]

Καὶ ἀλλαχοῦ * « ᾿δῪν μὴ τὰ πάντα τῷ πυρὶ ἐχλεπτυνθῆ, χαὶ ἣ EAN He ca βασταχθῆ ὑδὲν εἰς πέρας ἀχθήσεται. » Καὶ (ΟῚ ΐ

, . ΄ Ἢ N « πάντα δμορρευστήσαντα χρύσοπτα πᾶντα ποιεῖ ᾿ δυνάμει τὰ ὠμὰ NS > A 3 x N ἈΝ ΚΟ, αι M \ 4 C4 \, € -»

ὀπτὰ ποιεῖ, τὰ ὀπτὰ διπλοῖ ᾿ εἰ dE χαν λευχάναι εὕροις ἣ ξανθῶσαι.

» 1 on , ᾿ ιν “- , > N 3 ε οὐχέτι δυνάμει, ἀλλὰ χαὶ ἐνεργεία. « Eyo δὲ λέγω αὐτὸν, φησὶν à

- O7 ε ù à , μία TOY σχωριδίων, ἣ διδαγή

ELVOŒL OLX OX ονομίας ὄντα. » H οὖν OLXOVO-

1. Après διαχρίνει) ἐν ἑαυτῷ add. L. — Réd. de L : To δὲ (mel.) μέλαν yo. μόνον ἐστὶ

χυρ. χρῶμα, za πολλαί εἶσιν af dan. τοῦ μέλ. puis addition : πηγὴ γάρ ἐστι πάντων

NE : VAE - κι Δ τῶν ἄλλων χρωμάτων τὸ μέλαν χρῶμα * διὸ

χαὶ περὶ χρ. διαλεγομένων ἡμῶν... — τ μὴ om. AL. — 7. εἰς ἑαυτὸν Α. --- 10.

M. — 13. μολίόδου mss. --- ἀλλὰ

y. AL. — 14. Au-dessus de σώματ Fe πῶς M (main du XVe siècle. — Après σώματα] πῶς δὲ γένοιτ᾽ ἂν; add. L. (Glose

insérée dans le texte). — χαὶ τὰ ἀσώματα σωμ. om. M A.— 15. Au-dessus de δύο] πῶς M (XVe siècle). — 18. M mg. : ὧδε, en lettres retournées. — λίθος ἐστίν L.

— χαὶ ἐξ ἴσου L. — 19. πάντα om. L. — 20. εὕροις] βουλήσῃ L. — Après ξανθῶσα!ι] εὑρήσεις add. L.— 22. τὸν μόλυδδον χαλκὸν MKL ; signes du cuivre et du plomb A. Corr. conj. — 23. τῶν δύο σχωρ. AL.

— καὶ ἣ διὸ. L. — λιθοφρύγιον " ὄξυνε δὲ χαὶ re. L.— ὄξει καὶ A.

οὐχ ἁπλῶς λέγων, ἵνα μὴ πλανηθῆς, ἀλλὰ μέλανι τῷ ἡμῶν. Καὶ | N , ως HAN ss τ = πὸ x ΤΥ ἃ \ ἈΑγαθοδαίμων διὰ μολύδδου τοῦ ἡμῶν ποιεῖται τὰς ἰώσεις, χαὶ cxeu-

TO 1 εἶ' 17 L£e* = ZA Ἄ « Φ £ 41] Ἰδοὺ ὅλως σχευάζουσιν μέλανα μόλυδδον ᾿ ὡς γὰρ εἶπον, ὃ IN - ᾽ Ξε - , ε Ν χοινὸς μόλυόδος ἐξ ἀρχῆς μέλας ἐστίν * ὃ δὲ ἡμέτερος γίνεται μέλας, 5 ε 2 Q D 2 μὴ ὄντος αὐτοῦ τοιούτου. Ἢ πεῖρα ὁὀιδάσχαλος, πάλιν τε ἀληθεῖς

ανὰς συνάδειν τῷ προχειμένῳ, χαὶ εἰς τὸ πρότερον AT 5 ΞΕ , = a a Su i ἡμέτερον ἐπανιέναι πειρῶμαί. Οὐ γὰρ, ὥς φησιν, à ἄσημος γίνεται χρυσὸς, μὴ γένοιτο, ἀλλ᾽ à ἐργασία ἐστίν Οὐ γὰρ ἐχφαυλίζειν

"A ; -- > x = 7 = τῶ 15 τῶν εἰς ταῦτα ἠσχολημένων, τὸ ὑπὸ τοῦ Κυρίου ΠΕ, τοῖς - ’ LA ἐρωτήσασιν αὐτὸν μὴ λογιζομένων. Εἰ χαὶ τὴν χεχρυμμένην τέχνην l i τι i (l τῆς χυμείας ἐπίσταται, φησὶν πρὸς αὐτοὺς ὅτι « πῶς μεταδολὴν νῦν a A \ CAN A À 7 » \ δρῶ; πῶς τὸ ὕδωρ χαὶ τὸ ur ἐχθρὰ χαὶ ἐναντία ἀλλήλοις. χαὶ ζπρὸς τὴν» ἀντιπ ράθεσιν πεφυχότα εἰς τὸ αὐτὸ συνῆλθον ὁμονοία NES 127 PUX 4 ee | : N / 20 χαὶ φιλίας χάριν » χαὶ τὰ ra 174 v.) ἑξῆς: ὦ παραδόξου χρά- LA =: “- πῇ 5 O7 , σεως | πόθεν ἥτις ἣ τῶν ἐχθρῶν ἀπροσδόκητος φιλία - 2] Πάλιν οἱ ἡσμοὶ τοῦ ᾿Απόλλωνος συνηγοροῦσι * ταφὴν ! Ξ "μὴν τ} \ » L Ν \ Ὁ ᾽ , 3 γὰρ, Ὡσίρεως ὑποτίθενται. Ἢ δὲ ταφὴ τοῦ Ὡσίρεως TL ἐστιν; 1. χαὶ χλιάνας L. — eo M; συλλείου δὲ nat L. — 11. χαὶ ἡμέτερον L. — ὥς ©. ὁ χ L. — 6 Δημόχρ. AL. — 2. χατὰ παντὸς ἄργυρος ἤγουν ὁ ἄσ. L. — 12. ὁ χρυσὸς L.

χατασπᾶν τὸν μολ. L. — χαὶ παρεγγ.] xx om. AL. — 3. λέγω AL. — 4. ’Ayal. δὲ L. — σχευάζεται AL. — 5 Après μολύθδου] ποιῶν χαὶ add. L. — do ὧν L, f. mel.

- 7. ἰδοὺ ΤΕ μόλ. L. — 9. αὐτοῦ! αὐτῷ L.— Après τοιούτου] τινὸς πρότερον add. L.— χαὶ à πεῖρα διδ, A; hr. δὲ διὸ. ἔσται L.— πάλιν

— 13. M mg. :/. τὸ μὲν σῶμα, avec renvoi ἃ γράμμα. — τὸ μὲν γὰρ σῶμα, γράμμα A. Cp. Paul, II, Corinthiens, III, 6. — 14. τοῦτο δὲ L. — 16. μὴ λογιζ.] χαὶ μὴ λογιζομένοις L. — 17. χιμείας M. Ε΄ I.

χημείας. — φησὶν — φιλία Ὡς 21) om.