‹ Collection intégrale et universelle des orateurs sacrés du premier et du second ordre et collection intégrale, ou choisie, de la plupart des orateurs du troisième ordre--Chapitre 251 sur 762 · SERMONS DE LA PÉNITENCE ET DES MOTIFS QUI NOUS Y EXCITENT · texte numérisé non relu

SERMONS DE LA PÉNITENCE ET DES MOTIFS QUI NOUS Y EXCITENT

Serin. I- De l'importance du salut. 10

Div.: Salus operanda est : 1. efrlcaciter : 2. unice; 3. secure.

Serai. II. Pour faire son salut il faut faire bon usage des grâces de Dieu comme de la mission et autres. 22

Div. : 1. Gratise Dei sunt excellentes ; 2. Grati;e dantur in numéro et mensura ; 3. gratiœ dantur cum onere proflciendi.

Serai. III. Nous devons coopérer aux grâces de DSeu promptcmcnt, pleinement, perscvcrammcot. 32

Div. : 1. promptement ; 2. pleinement, c'est-àdire parfaitement et fidèlement ; 3. avec persévérance jusqu'à la mort.

Serm IV. Si nous refusons les grâces de Dieu, elles sont données â d'autres. 43

Div. : 1. Quantumvis aliquis fuerit Deo acceptas, si peccat, rejicitur ab illo ; 2. alius accipit coronam quam primus perdidit; 3. conclusio : exhortatio ad humilitatem et timorem.

Serm. V. Manière d'entendre la parole de Dieu. 55

Div. : Rationes cur concioncs tam paucos convertant : 1. quia in iis aliqui non praidicant verbum Dei; 2. quia multi non adsunt ; 3. quia non adsunt bona intentione; 4. quia non attendunt iis quœ dicuntur ; 5. quia non credunt; 6. quia non conservant; 7. quia non aliis referunt qufo dicta sunt; 8. id fit expunitione Dei.

Serm. VI. Un péché conduit â un autre péché. G7

Div. : Probatur : 1. Scriptura ; 2. Patribus; 3. rationibus ex parte Dei, ex parte dtemonis, ex parte peccati, 4 exemplis.

Serm. VIL Présumer de la bonté de Dieu, première cause de péché. 74

Div. : Prasumentes de bonitate Dei impugnanlur : 1. quia sic irritant Deum; 2. quia sibi contradicunt; 3. babent contra se justitiam Dei; 4. habent contra se alias Dei perfectiones ; 5. imo ejus bonitatem.

Serm. VIII. Présumer des mérites de J.-C. deuxième cause de péehé. 83

Div. : StuHum. est peccare sub spe raeritorum,

Xli : 1. ex Scriptura: 2. non obstantibus merilis Xli régnât peccatum in mundo ; 3. et multi damnantur; 4. forte ejus mérita tibi non applicabuntur ; 5. si speras ea tibi applicanda et peccas committis maximam ingratitudinem; G. et fraudem damnabilem; 7. quamvis tibi applicentur et salveris, non vitabis maximum malumquod est ofl'endisse Deum.

Serm IX. Présumer qu'on fera pénitence, troisième cause de péché. 03

Div. : Stulte agit qui peccat sub spe pœnitenliro : l.quia sapiens diceret: Tanti pœnitere non emo ; 2. ob periculum moriendi in flagrantidelicto; 3. quia unum peccatum trahit ad aliud ; 4. quia Scriptura multa requirit ad veram pœnitentiam; 5. quia incertum est an habiturus sit gratiam efficacem ad pœnitendum; 6. quiaexperientiadocet paucos converti; 7. ob malos elïectus peccati ex parte Dei et ex parte nostri.

Serm. X. De la pénitence. 1S5

Div. : 1. Nécessitas pœnitentia» ; 2. ejus natura. Serm. XL Des qualités de la pénitence. 114

Div. : Pœnitentia débet esse : 1. interior; 2, cffectiva; 3. diligens.

Serm. XII. Des trois autres propriétés de la pénitence. 121

Div. : Pœnitentia débet insuper esse : 1. supernaturalis ; 2. generalis ; 3. perseverans.

Serm. XIII. De la cause efficiente de la pénitence, c'est-à-dire la miséricorde de Dieu. 130

Div. : 1. Deus solus potest dare pœnitentiam ; 2. Deus non dat omnibus sed quibus vult.

Serm. XIV. Du sujet de la pénitence. 140

Div. : 1. Ad conversionem requiritur volunlas nostra ; 2. hœc nostra voluntas débet esse ; a. rationalis; h. libéra; c. efficax.

Serm. XV. Du motif de la parfaite pénitence. 150

Div. : 1. Amor Dei ad perfectam pœnitentiam requiritur.

Serm. XVI. Des effets de la pénitence. 162

Div. : 1. Pœnitentia ; a. affligit animam ; b. humiliât animam; 2. pœnitentia a. negligit corpus; b. affligit corpus.

Serm. XVII. Des fruits de la vertu de pénitence. 171

Div. : 1. Per pœnitentiam deletur peccatum; 2. per pœnitentiam recuperaturgratia Dei ; 3. perpœ-

nitentiam recuperantur mérita bonorum operum. Serai. XVIII. De la contrition. 180

Div. : 1. Definitio contritionis; 2. nécessitas contrilionis ; 3. acquisitio contritionis. Serm. XIX. De l'examen de conscience. 190 Div. : 1. examen débet fieri ; a. singulis diebus : b. ante confessionem sacramentalem : 2. examen débet fieri; a. de cogilationibus ; b. de verbis; 3. de actionibussive propriis sive alienisnobis imputatis; 3. quomodo faciendum est examen.

Serm. XX. De la confession. 200

Div. : 1. sit simplex; 2. humilis; 3. pura a serupulis; 4. fidelis seu declarans omnia peccata.

Serm. XXI. De la satisfaction. 212

Div. : Satisfactio per opéra pœnalia est necessaria; a. ex parte Dei ; b. ex parte peccati ; c. ex parte pœnitentis.

Serm. XXII. Des injures que fait le pécheur. 223

Div. : 1. peccator offendit graviter Deum ; 2. Peccator nocot communitati; 3. peccator nocet sibi.

Serm. XXIII. Le péehé offense la grandeur de Dieu. 235

Div. : 1. manifestaïur excellentia Dei; 2 gravitas peccati; a. ex parte Dei; b. ex parte peccati; c. ex parte noslri.

Serm. XXIV. De la haine que Dieu porte au péché. 247

Div. : 1. Principium hujus odii est amor Dei ergaseipsum; 2. proprietates hujus odii : est Deo essentielle, necessarium, infinitum ; 3. effectus hujus odii.

Serm. XXV. De l'ingratitude du péché. 257

Div. : 1. Bénéficia Dei; 2. ingratitudo peccatoris abutentis beneficiis Dei.

Serm. XXVI. Le péché offense l'Incarnation. 269

Div. : 1. In Incarnatione Deus raanifestavit suam potentiam; 2. in Incarnatione Deus manifestavit suam sapientiam; 3. in Incarnatione Deus manifestavit suam justitiam ; 4. in Incarnatione Deus manifestavit suam bonitatem.

Serm. XXVII. Le péché est la mort de l'âme. 279

Div. : 1. Peccatum nos séparât a Deo qui est vitaanimse; 2. peccalum est mors delerior morte corporali ; 3. peccatum est mors deterior morte reterna.

Serm. XXVIII. De la mort malheureuse des pécheurs. 2S8

Div. : 1. Deus numerat imo ssepe breviat dies peccatoris; 2. peccator in morle appenditur a justissima Dei statera; 3. omnia qu?e habet auferuntur.

Serm. XXIX. Du ingénient particulier. 299

Div. : 1. An detur judicium particulare; 2. in eo

accusamur de omni abscondilo, de onini contemplu, de omni errato.

Serm. XXX. Du jugement particulier. 312

Div. : Daemon cupit nos esse reos peccatorum proximi : 1. quia hoc modo nos facit reos multorum criminum ; 2. quia nullum fructum ex eis percipimus ; 3. quia in iis diu perseveramus.

Serm. XXXI. Des fausses excuses au juge-

Div. : Rofutantur excusationes peccatoris.

Serm. XXXII. Condamnation de l'Ame au jugement. 331

Div.: 1 Senlentia justa quia reprimitcausam peccati; 2. sententia justa quoad quantilatem pœna? ; 3. sententia justa quoad qualitatem pœnre.

Serm. XXXIII. Du jugement universel. 341

Div. : 1. Expedit fieri judicium universale propter honorem Christi ; 2. expedit fieri ut corpus et anima judicenlur; 3. expedit fieri ut mala opéra puniantur; 4. expedit fieri ut laudontur elecli, viluperentur reprobi.

Serm. XXXI V. Circonstances du jugement universel. 350

Div. : 1. Ante judicium erunt signa terribilia reprobis; 2. in judicio omnia erunt contraria reprobis; 8. post judicium erit œternitas culpa? et pconse pro reprobis.

Serm. XXXV. Des peines de l'enfer. 360

Div. : Dolores inferni sunt : 1. veri; 2. magni ; 3. multi; 4. a?terni.

Serm. XXXVI. Des causes de l'éternité malheureuse 369

Div. : 1. Causa efficiens nfternitatis pœnarum est voluntas Dei; 2. causa materialis est immortalitas animre; 3. causa formalis est ignis inexlinguibilis; 4. causa finalis instructio electorum.

Serm. XXXVII. Des propriétés de l'éternité malheureuse- 380

Div. : 1. yEternitas est interminabilis; 2. œternitas est inimutabilis; 3. œternitas est tota simul.

Serm XXXVIII Effets de l'éternité malheureuse. 390

Div : 1 Primus effectus : pœnitentia de prreterito ; 2. secundus effectus : fastidium de praesenti : 3. tertius efl'cclus : desperatio de futuro.

Serm. XXXIX. Des joies du paradis.

Serm. XL. Des désordres que le péché mortel fait au monde. 412

Div. : Peccatam inordinat : 1. mundum naturalem ; 2. mundum spiritualcm seu Ecclesiam ; 3. mundum qui est homo.

Page 1