‹ Compiègne, sa forêt, ses alentours; études & souvenirs historiques & archéologiques suivis de documents relatifs à la vie du B. Simon, comte de Crespy et d'AmiensChapitre 54 sur 75 · CAPUT V · texte numérisé non relu

CAPUT V

Est et siliad mémorise dignum, qtiod Bomiauâ servo suo monstrare dignatus est; nocte et enim quadam priusquàm fratres ad débitée servitutis officittm processissent, ille alios aotecedens, Monaslerium anle altare Dominicum oratunis iogreditur. Gùmque in oratione persisteret^ sursum caput elevans, ecclesi» fenestras lominis splendore coruscantes» tresqge renitentissimi habitus Tfros Monasterium subinlraro specolatur, usque in Presbyterium festinantes ; quoram xxms sacerdoli similis, aller Diaconi> tertius vero Subdiâcoai spe^ ciem gerebat. tJbi super sanctum Altare inspectante vtro Dei, qnast solemnla Miss^devotissimëoelebraverunt. Bttfema vérè oratiqne flnitft» qoi Sacerdos videbatur Simonem beDedicens unà cum sooiis ab ejus oculis évanutt (1).

Quod Âbbati suo, ut moris est, confessionem» fàciens non celavit, exigens ab eo, utquamdiuin hac viia subsisteret, nulli penitus hominum denudaret. Abbas autem tidens Det hominem profectum attendentem et paulatim quee Del sunt yirtutes multas amplectentem, alteriori quàm quo ingressus est Capitttli loco, ascendere et sedere prsecepit ; quod ipse ad modum triste ferens, venlarom multiplitotione misericordifltii postulabat : et hoc tandiu aotum est, donec ad sedem pristp nam revocari promeruit.

(1) Dans la lie de Bninon, depuis saint Léon IX, nous trooTons le lédt d'une Yision qui a de Tanalogie avec celle de Simon de Grespy. En opérant ce rapprochement et d'autres aiUeurs, nous nous proposons de faire mieux apprécier les sentiments de foi roligieuse, parfois naïve peutrétre, mais toujours profonde, qui animait ces siècles du moyen-Âge si injustement décriés par Tesprit firondeur et prétendu libéral de notre temps.

AS

Page 1