CAPUT XII

Peraclis igitur in itiaere quse perpetranda erant, Eremum regrediens, qus6 prius proposuerat iterum ÎDchoavil, ibique quantum licuitlabovi çorporeo insistens, in humililate conqnievit. Sed « ne civitas super montem posila^etiumenlateret » in tenebris, » sanctœ Romans sedia memoralus Anlistes (1) tantiviri nomen audiens, Âbbati suo, ut ad eum mitterelur. Utterisdenuntîat. Ille verô tanli mali famâ dolore commolus^ ne alii tttrbarentur, sigillum abscondisse, nec manifestasse dicttur; donec Dominus Papa rursus aliud mitteret, qaod duriora bajularet. Secundo namque per litteram editam dédît, nisi quantocius in Simonem Iransmiltendo festinus existeret, Abbas et cuActa coDgregatio à spintali oificio vacaret. Quid plura? Turbatur Abbas, fratres pariter contristantur. Quid aliud facei*ent? Ecclesise namque solamen amitlitur.

Dîsposito ergô iiinere in iis quae parari videbantur, Simoo urà cuw sociis ad urbem dirigilur. Quem postquam venieotem Dominus Apostolicus comperit, et appropinquantem oculis iniuilus lest, Islus eificitur, cum honore perdebito suscipiens enm. Cui ubi biandè allocutus pacis osculum tradidit, jmla Thecte virginis Ëcclesiam domus ad habitandum congruaeligitur« Quà sanctissimè conversanU, et orationi vacanti^ omnis societas suorum pro infirmitate loci morte subtracta est ; reliclis solumroodô duobus Monacbis» quorum aller ad Monasterium regressus est, aller verô illi servîens usque ad Gnem vite, urbis inaequalitatem cum ao suslinuit (2).

(1) Saint Grégoire vil.

(2) Il est ici question de U MaHaria^ fiètre daDgereuse qui lègue k Rome depuis la fin de mai jusqu*au mois d*octobre.