‹ Considérations pratiques sur les névralgies de la faceChapitre 23 sur 30 · OBSERVATION VINGT- QUATRIEME · texte numérisé non relu

OBSERVATION VINGT- QUATRIEME

« Puella qusedara, annos viginti nata , nullo morbo, nisi rheumalica biliosa febre laboraverat ; a qua tamen ad pristinam sanitatem restituta fuerat, ita, ut nullum quidem pristini morbi vestigium superesset. Mensium fluxus semper regularis fuerat ; atque in hoc quoque morbo rite fluebant menses. Mense autem octobri anni 1795, conquerebatur de dolore maxillam inferiorem lateris dextri occupante. Hic dolor mox quasi dilacerans erat, mox tendens, moxpungens, adeo ut aegroîa sensumillum, quem percipiebat, non satis perspicue verbis exprimere posset. Dolor vero singulis diebus aliquoties revertebatur , maxime post

nieridiem atque multam molesliam quotidie fere auctam faeminae afferebat. Simul ac illa aliquid cibi sumeret, dolore suo vexabalur, isque impetum suum , et quidem majori cum vi , etiam tune redintegrabat , quando segra in aère libero versabatur, atque in bypocaustum calidum intrabat. Ante doloris impetum latus affectum frigescehat, ac musculi illius loci intumescebant : pulsus erat aliquantum irritatus cœterum naturalis. Quibus praegressis, dolor irruebat, atque per quadrantem vel eûam dimidium horse, atque interdum etiam diutius, durabat. Eorum tamen symptomatum neque duratio , neque tempus, quo redirent , praedici poterat. Vesperi, cum iectum peteret aegrota, dolor apparebat, eratque longe gravior, quara interdiu : dein vero , id quod miserae magno solatio erat , post quietum situm horae unius et dimidise , dolor subito evanescere solebat , quo facto somnus plerumque insequebatur. Ab omni calido cibo potuque abstinere debebat, quippe qui dolorem excitabant. Talis erat puellse status, quumse mihi committeret. Quae cum dentibus cariosis laborarêt, atque jam antea doloribus dentium vexata fuisset, et neque in facie , neque in ore aliquid haberet , quod pro causa mali haberi posset ; initio dentés cariosos pro causa doloris habendos esse existimabam. Sed paulo post me in errore fuisse videbam : eegrota enim cibos frigidos in latere affecto non minus, quam in sano, manducare poterat, sine omni doloris dentium sensu. Ipsa quoque di-

( 94 ) cebat , dolorem non in dentibus , sed potius in carnosa faciei parte sedem suam habere. Dolor erat fîxus, atque in parvo loco, et quidem in medio dextise maxillae in ferions residebat. Quum locus affectus externe premerelur, dolor, tam in parosismo angebatur, quam extra illum redibat : hoc phsenomenon in doloribus aliarum partium non animadverteram. In latere maxillae exteriori nil aderat, quod causam doloris indicaret. NuUa rubedo, nulla durities externe conspicua erat, sed levis solummodo tumor, qui paulo ante paroxismum apparebat et cum illo disparebat. Hujus morbiindolem probabiliter rheumaticam esse mihi persuadebam, quia aegrota in cubiculo humido habitabat eamque ob causam remédia, quse in ejus modi morbis dare soient, adhibebam, additis tamen medicamentis evacuantibus , propter sordes n primis viis haerentes. Purgatis vero primis viis sequentem formulam praescribebam.

%, TarL vitriol, drachm, duas,

Pulv. gumni, giiai, drachm. iinam, Antim. crud.

Extr, aconit, ana. scriip. mium^ S ace h. alb. drachm. unam.

M. F, pulv. D. S. capiat mane et vesperi cochlear. parvum.

Simui praescribebam decoctum ex ligno guaiaci, juniperi , stipitibus dulcamarse et herba millefolii.

Externe linimentum volatile cum oleo succini infricari jubebam , atque aegrae convenientem vitae vielusque rationem commendabam. Initio dolor aliquantum minuebatur, sed deinde dolor gravior evadebat, atque res aegrae in pejus ruebant. Antea raro ante meridiem doloris impetum experiebatur aegrota , nunc etiam ante meridiem atque noetu per très quatuor ve horas illum percipiebat. Jam quoque dolor non amplius in uno loco residebat, sed vagus modo maxillam superiorem et tempora, modo magis aurem internam occupabat. Ante impetum saepe , maxime vesperi, non tamen semper, frigus aderat illudque insequebatur calor. Nunc frictiones tentabam, sed frustra. Intra triduum tria vesicatoria pone aurem adplicari jubebam ; sed nullum levamen insequebatur. Durum illum malum jam duodecim per hebdomadas ssevierat, atque miseram vehementissimum in modum vexaverat. Aderat magna corporis débilitas et macies, quia dimidium noctis vigilando peragebat aegrota, ciborum appetentia prorsus nulla, atque dum cibos caperet fœmina, redibant increscebantque dolores, quod antea factum non erat. Notatu dignum et hoc est. In principio morbi aegra cibis frigidis vesci potuerat , nullum doloris impetum sen tiens : in praesenti vero ab omnibus frigidis abstinere illam oportebat , quippe quae acerbissimis doloribus illam adficiebant. Calidi cibi potusque minus incommodi afferebant, nec tamen raro et hos dolor insequebatur. Pedes semper fri-

gidos habebat, qunm antea semper, maxime seslatis tempoi e , sudarent : hinc ssepe pediliivia commendabam ad sudorem reducendum. Quo facto dolor aliquanlum imminuebatur , mox vero pristina vehementia redibat , atque pediluviorum usum frustraneum esse demonslrabat. Nunc unguentum Homii adhibebam, illudque sequenti formula praescribebam.

%, Camph, scrap, unum y Solve in

Page 1