II. — Jean Blézin ou Blazin
Il était le neveu de Jean Blézin Schyron qui professa de 1520 à 1566. En 1574, une chaire étant vacante par la mort d'Antoine Saporta, il se présenta au concours. Il échoua, et ce fut Nicolas Dortoman qui fut nommé 11 était déjà à celte époque doyen des docteurs non régents; en 1584, il devint doyen de la Faculté. Il mourut en 1609 après avoir publié, cette même année, les œuvres de son oncle.
A son concours de professorat en 1574, parmi les questions à soutenir, Jean Blézin eut la suivant.' : l'usage du vin guérit il lafaimetVophthalmie? Voici l'argumentation de celte thèse.
Questio undecima. An o<j>9«fyuav et famem vini potio tollat ? Misera haec nostri corporis constructio, variis diversisque est objecta affectionibus. Ignata nobiscum est nostri ruina. In dies exhaurilur primum illud humidum primigenium 'sic) ut minime sit mirandum si scepenumero concidamus animi delequio , siti, famé. Quod cum Deus ille bonus praesentiisset sua benignitate in lanlo cibariorum numéro, hoc unum praelulit vinum sane quant maxime commendandum et laudandum. Si quid enim sit quod proie famcn (sic) defendat, id equidem est. Id enim quam celerrime verlitur in sanguinem qui nos alit, effluviumque Iriplicis nostre substancie optissime restiluit. Vinum igitur in his vasibus bibemus, vi adhibemus. Nec solum ad hos, sed etiam et ad <k>9a)(xtàv. Nam cum aliqua obtingat, polius sanguinis quadam acrimonia quam ipsius redundanlia, adveniens a vino sanguinis magna copia, sanguinis effluen tis in oculos acrimoniam demulcet, ac contemperal, ila ofl'Apiàt toi lit . Quare o^atyiâv et famen vini (p)otio tollil '.