L. Consuz. Boie, Wiedem. Mag. p
L, isLANDICUS. Edmonston, Mem. Werner. Soc. E’dinb. (1829).
LEUCUS ARCTICUS. Bp. Consp. II, p. 216 (1856).
? Larus GLactauS. Benicken, Isis, p. 817 (1824). Nec Macgillivray, qui est L. glaucus. Brünn.
Larus Hurcmnsi. Sws. Fn. bor. am. IT, p. 419 (1829).
? GLAUCUS GLACGIALIS. Brehm, Handb. p. 732 (1831).
Gz. GLAGIALIS. Bruch, J. f. 0. p. 101 (1853), p. 282 (1855).
Semblable à L. glaucus, mais plus petit. Long. tot. 25”. Plus de blanc dans le plumage. Rémiges blanches (Bp.).
HABITAT. Mers arctiques (Bp.).
RAS Ru
LARUS LEUCOPTERUS. Vieill. Æncycl. p.346 (1823). Nec Faber.
L. cLacrais. Macgill. Mem. Werner. Soc. V, pl. 4, p. 270 (1895).
LARUS GLAUCUS ET CONSUL. Brehm, Handb. p.133-735 (1831).
PAU Gould, £ur. pl. 432 (1837).
ca Audub. Orn. Biogr. V, p. 59 (1839). — B. N. Am. VII, p. 170, pl. 449, f. 1. Ad. f. 2. jeune (1844).
Larus GLAUGUS. Reichb. Handb. pl. 47, f. 316-318 (1850).
GLAUCUS coNsuL. Bruch, J. f. O. p. 101 (1853).
LAROIDES GLAUCUS. Id. Ibid. p. 281 (1855).