DE FÉNELON A UN PRÉLAT ROMAIN

n le remercie de la lettre qu'il lui a écrite sur sa soumission.

Cameraci, 16 augusli 1699.

QuA Domiuatio vestra illustrissima me dignata est epistola, tantam humanitatem et urbanitatem prœ se fert, ut in memoriam jucundissimè revocet floreutera illam setatera tuam , quâ te acutum , elegantem , ad orania laude digna promptum et alacrem olim pulchrè novi. Nunc verô iogenii sagacitatem, solertiam, facundiam, et gravitatem ex litteris perspectas habeo. Preeterilorum quidem , illustrissime Domine , te non esse obiitum audire , raeque vicissim merainisse juvat. Verùm laudes quibus me cumulas, eo quod apostolicœ sedi obtemperarim , sinas veiim , me omnino immeritum recusare. Quid enim mirum, si tenuitatis meœ conscius tantse aucloritati anime docili obsequar? His igitur laudibus prsetermissis, hoc

unum a te expecto , scilicet , ut me tibi peuitus devinctum putes , et diligas. Constanti et intime affectu ero perpetuum , etc.

VVfcVVVVVVVVVVV lAA/VVVV VtAVVVVVVVVVVV VVV\V\t VVVVVVV V\AVVVV V\^^