A Caprara

28 fructidor an XIII (i5 septembre i8o5).

Eminentissime Domine Gardinalis, cum tempus istud pro quo apostolicse facultates per decretum 26 maii anno i8o3 a Vestra Eminentia nobis demandatœ fuerant, totum jam effluxerit ; cumque perdifficiles adhuc circumstantiœ id omnino pétant ut ordinarius in hac nostra diœcesi quam maxima uti possit auctoritate, id enixe oro et precor, illustrissime Domine, ut easdem facultates instaurare et aliquot ad annos bénigne prorogare seu prolongare Vestra velit Eminentia.

Quassata diu vehementi tempestatum œstu, nostra hœc ecclesia perfectœ nondum securitati reddita est : impia

1. Cf. Un éçêque assermenté, p. 121. J'ai cru devoir omettre les passages qui suivent ; ils ne contiennent que des remarques sans importance sur la langue bretonne et ses origines.

hinc incredulorum turba numerosa, inde protestantium acies, famoso quodam libello l recens edito et insigni academia perperam laureato audacior facta, imminet et sollicitudinem struit. E re igitur nostrœ religionis est, adeoque ofTicii nostri ratio postulat sanctissima ut, coadunatis viribus, in id omnes constanti animo nitamur quo et irriti fiant utriusque generis adversariorum conatus, et fides pietasque apud nos maneant inconcussrc, atque etiam id maximœ causse est cur Vestram apud Eminentiam hœc a me fiât rogatio.