au Pape
4e jour complémentaire de l'an X (21 septembre 1802).
Gùm me ad metropolitanam Ecclesiœ Bisuntinse sedem jam a novissimis temporibus vacantem Primus Galliarum Consul nominasset, statim Emin. Cardinalis Gaprara, iisdem in Galliis Sanctitatis Vestrae a latere legatus, canonicam institutionem mihi ultro et volens elargitus est.
Id vero simul injunxit ut infrà sex menses a data prsedictâ institutione computandos Sanctitati Vestrœ praesentare me curarem qui apostolicas confirmationes consuetâformâ sub plumbo expediendas litteras impetrarem.
Quod quidem ego tanto libentiùs exsequor quod hinc nova mihi offertur occasio in médium proferendi quam tenaci, quam insolubili vinculo primae apostolicae sedi inhaeream, quanta veneratione, quantoque amore ergà sa-
était entré au Sénat conservateur en attendant de reprendre son premier poste. En 180Î, Régnier, alors grand juge (ministre de la justice), remplit l'intérim.
1. Defermon des Chapellières, né en i?52, fut élu à la Constituante et à la Convention. Mis hors la loi, lors du procès des Girondins, il entra plus tard au Comité de salut public. Membre du conseil des Cinq-Cents puis du Tribunat, il devint, sous l'Empire, directeur général de la liquidation de la dette publique (1802-1810), puis intendant général du domaine extraordinaire. Il fut exilé en 1816, pour son bonapartisme, rentra en France en 1822 et mourut en i83i.
pientissimum ac laudatissimum hujusce sedis pontificem afficior.
Ego enim cum D. Hieronymo et in eodem sensu dixi et dicam semper : Cathedrœ Pétri communione consocior ; super illam petram œdificatam Ecclesiam scio : quicumque extra hanc domum agnum comederit, profanus erit.]
Eamque doctrinam toto animo, totisque viribus vel ipso tempore propugnavi quo de romanâ et apostolicâ sede jam actum esse furentibus ab impiis conclamatum est. Adeoque Pio VI Pont. Max. catenis constricto, œrumnis et opprobriis confecto, dum prœ timoré silerent omnes, obsequium, laudem ac defensionem scriptis propalàm atterre non dubitavi. Hoc et cujuslibet catholici episcopi , et meum prœcipue esse officium nunquam non existimayi.
Faxit Deus ut, quemadmodum Petrus cœterique Apostoli pleno ac constanti animorum consensu in propagando evangelico adlaborabant, ità Pétri successor et cseteri omnes episcopi, posthabitis omnibus vanis aut periculosis quœstionibus, in eo toti sint ut horrenda novissimœ persecutionis mala resarciant, ut ingravescentem in dies catervam impiorum impugnent, ut in Ecclesise decus et solatium, disciplinai instaurationem, propagationem fidei, errorum ac schismatum extirpationem, in amplissimam denique Ghristi gloriam et animarum salutem, curas, studia, vitamque ipsam ardore unanimi impendant!
Hœc votamea, Beatissime Pater, hos animi mei sensus, sincera haec venerationis mese specimina benignius Sanctitas Vestra excipiat, oro atque obsecro, apostolicas mihi concédât litteras, et mihi et ovibus meis apostolicam benedictionem impertiatur.
Sternum ero, Beatissime Pater,
i8oa. 49
Sanctitatis Vestrae humillimus, obseq. ac devotiss. fi-
lms ac servus.
CLAUDIUS, Bisuntinus Archiepiscopus .