Ad quid nimc lencainr

Fridericus, vir probus ac integris moribus, prœditus cum ab Antonio gravi fuisset injuria affectus, adeo in eum ira excanduit, ut occultum ejus facinus sibi dumtaxal cognitum jjluribus hominibus adstautibus Antonio objecerit, ac graviter objurgarit, ex quo maximum illius famœ deti'imcnlum secutum est. Quare paulo post cum ex prisîiaa probitalis opinione decidisset Antonius, publico munere cujus partes cum laude expleverat dejectus est, alquc indc summa rei familiaris inopia afiîictari cœpit. Id cum intellexisset Fridericus conscientiœ stimulis agilatus Confessarium adit, cui rem aperiens confirmât se detriraentum, quod Antonio obvenerat, nulla ratione intendisse, neque animo prcevidisse , quamquam, si rem pacato animo cogitasset, facile intelligere poterat quantum ex criniinis declaratione detrimentum cidem impeaderet. His cognitis, Confessarius sccum qurerit.

1. An, ut actus eonimque effectus sint imputabiles , requiratur actualis ttdvertentia ad eorum muUtiam, vel suffidat virtualis et interpretativa?