‹ Cours complet de grammaire latineChapitre 89 sur 220 · Autre modèle de I» troisième conjusolson · texte numérisé non relu

Autre modèle de I» troisième conjusolson

passive .— Verbe ACCIPIOR, je «ttW reçu.

PRÉSENT

PARFAIT

Je suis reçu.

J’ai été reçu.

Accipi or.

Acceptas sum ou fui.

Accip cris ou accip ere.

Acceptus es ow fuisti.

Accip itur.

Acceptus est ou fuit.

Accip imur.

Accepti sumus ou fuimus.

Accip imini.

Accepti estis ou fuistis.

Accipi untur.

Accepti sunt ou fuerunt.

IMPARFAIT

PLÜS-QÜE -PARFAIT.

J’élais reçu. ,

J’avais été reçu.

Accipi ebar.

Acceptus eram ou fueram.

Accipi ebaris ou accipi ebare.

Acceptus eras ou fueras.

Accipi ebatur.

Acceptus erat ou fuerat.

Accipi ebamiir.

Accepti eramus ou fueramus.

Accipi ebamini.

Accepti eratis ou fueratis.

Accipi ebantur.

Accepti erant ou fuerant.

FÜTCR.

FUTUR ANTÉRIEUR

Je serai reçu.

J’aurai été reçu.

Accipi ar.

Acceptus ero ou fuero.

Accipi eris ou accipi ere.

Acceptus eris ou fueris.

Accipi etur.

Acceptus erit om fuerit.

Accipi emur.

Accepti erimus ou fuerimus.

Accipi emini.

Accepti eritis ou fuiaritis.

Accipi entur.

Accepti erunt ou fueriut.

IMPÉRATIF

PRÉSENT

Accip ere ou accip itor, sois reçu:

Accip itor, quil soit reçu.

Accip imini, soyez reçus.

Accipi untor, qu’ils soient reçus.

DU VEHBE.

SUBJONCTIF

PRÉSENT

Que je sois reçu.

Accipi ar.

Âccipi aris ou accipi are.

Accipi atur.

Accipi amur.

Accipi amini.

Accipi antur.

IMPARFAIT

Que je fusse reçu.

Accip erer.

Âccip ereris ou accip erere.

Accip eretur.

Âccip eremur.

Accip eremini.

Accip erentur.

PARFAIT

Que j’aie été reçu.

Acceptas sim ou fuerim.

Acceptas sis ou fueris.

Acceptas sit ou faerit.

Accepti simas ou fuerimas.

Accepti sitis ou faeritis.

Accepti sint ou faeriat.

PLUS-QUE-PARFAIT

Que j’eusse été reçu.

Acceptas essem ou faissem.

Acceptas esses ou fuisses.

Acceptas esset ou fuisset.

Accepti essemas ou fuissemus.

Accepti essetis ou fuissetis.

Accepti essent ou fuissent.

Accip iÿ être reçu.

INFINITIF

PARFAIT

Acceptam esse ou fuisse, avoir été reçu.

FUTUR. FUTUR ANTÉRIEUR

Accipiendum esse, devoir être Accipiendum fuisse, avoir dû reçu. être reçu.

FUTUR SECOND

Acceptam iri, devoir être reçu.

PARTICIPE

PRÉSENT. PARFAIT OU PASSÉ

Accep tus, a, um, reçu.

FUTUR

Accipi endus, a, um, devant être reçu.

SUPIN.

Accep tu, à être ou pour être reçu.

1 99 . fÿuntrième eonjugaison passive. — Verbe AUDIOR, je suis entendu.

INDICATIF

PRÉSENT

Je suis entendu.

Audi or.

Aud iris ou aud ire.

Aud itur.

Aud imur.

Aud imini.

Audi untur.

IMPARFAIT

J’étais entendu.

Audi ebar.

Audi ebaris ou audi ebare.

Audi ebalur.

Audi ebamur.

Audi ebamini.

Audi ebantur.

Je serai entendu.

Audi ar.

Audi eris ou audi ere.

Audi etur.

Audi emur.

Audi emini.

Audi entur.

PARFAIT

J’ai été entendu.

Auditus sum ou fui.

Auditus es ou fuisti.

Audilus est ou fuit.

Auditi sumus ou fuimus.

Auditi estis ou fuistis.

Auditi sunl ou fuerunt.

PLÜS-QUE-PARFAIT

J’avais été entendu.

Auditus eram ou fueram.

Auditus eras ou fueras.

Auditus erat ou fuerat.

Auditi eramus ou fueramus.

Auditi eratis ou fueratis.

Auditi erant ou fuerant.

FUTUR ANTÉRIEUR

J’aurai été entendu.

Auditus ero ou fuero.

Auditus eris ou fueris.

Auditus erit ou fuerit.

Auditi erimus ou fuerimus.

Auditi eritis ou fueritis.

Auditi erunt ou fuerint.

IMPÉRATIF

PRÉSENT

-\ud ire ou aud itor, sois entendu.

Aud itor, qu’il soit entendu.

Aud imini, soyez entendus.

Audi untor, qu’ils soient entendus.

DU VERBE

SUBJONCTIF

PRÉSENT

Que je sois entendu.

Aud iar.

Âud iaris ou aud lare.

Aud iatur.

Aud iainur.

Aud iamini.

Aud iantur.

Que je fusse entendu.

Aud irer.

Aud ireris ou aud irere.

Aud iretur.

Aud iremur.

Aud iremini.

Âud ireutur.

PARFAIT

Que j’aie été entendu.

Auditus sim ou fuerim.

Auditus sis ou fueris.

Auditus sit ou fuerit.

Auditi simus ou fuerimus.

Auditi sitis ou fueritis.

Auditi sint ou fuerint.

PLUS-QUE-PARFAIT

Que j’eusse été entendu.

Auditus cssem ou fuissem.

Auditus esses ou fuisses.

Auditus csset ou fuisset.

Auditi essemus ou fuissemus.

Auditi essetis ou fuissetis.

Auditi essent ou fuissent.

INFINITIF

PRÉSENT. PARFAIT

Aud iri, être entendu. .Auditum esse ou fuisse, avoir

été entendu.

FUTUR. FUTUR ANTÉRIEUR

Audiendum esse, devoir être Audiendum fuisse, avoir dû entendu. être entendu.

FUTUR SECOND

Auditum iri, devoir être entendu.

PARTICIPE

PRÉSENT. PARFAIT OU PASSÉ

Aud itus, a, uni, etUendu.

FUTUR

Audi endus, a, um, devant être entendu.

SUPIN.

Aud itu, à être ou pour être entendu.

Gr. Lat, ^

ÉLÉMENTS SU LANGAGE

OBSERVATIOIVS SUR I.A COMMiGAlSON DE LA VOIX PASSIVE.

200. Les verbes passifs n’ont point de participe présent; mais ils ont un participe passé qui manque aux verbes actifs : amatus, a, uta, aimé; monitus, a, um, averti; lectus^ a, um, lu; auditus, a, um, entendu.

Ce participe passé est un véritable parfait du participe ; il doit être rangé parmi les temps accomplis.

Dans quelques verbes, le participe passé admet une signification active. Ce sont :

Cœnatus (de cœnare, souper), ayant soupé;

Pransus (de prandere, dîner), ayant dîné;

Potus (de potare, boire), ayant bien bu;

Juratus (de jurare, jurer), ■ ayant juré ;

Conjuratus (deconjurare, conjurer), ayant conjuré.

201. Les verbes passifs ont un supin, mais ils n’ont pas de gérondif.

Page 1