‹ Cours complet de grammaire latineChapitre 88 sur 220 · CONJUGAISON DE LA VOIX PASSIVE · texte numérisé non relu

CONJUGAISON DE LA VOIX PASSIVE

1 94. Il y a quatre conjugaisons pour la voix passive comme pour la voix active.

La première conjugaison a le présent de l’infinitif terminé en art;

La deuxième conjugaison a le présent de l’infinitif terminé en eri;

La troisième conjugaison a le présent dé l’infinitif terminé en i;

La quatrième conjugaison a le présent de l’infinitif terminé en iri.

ÉLÉMENTS DU LANGAGE

195é Première eonjusaieon passive. — Verbe AMOR, je suis aimé.

INDICATIP.

PRÉSENT

Je suis aimé.

Am or.

Am aris ou am are.

Am atur.

Am amur.

Am amini.

Am antur.

IMPARFAIT

J’étais aimé.

Am abar.

Am abaris ou am abare.

Am abatur.

Am abamur.

Am abamini.

Am abantur.

FUTUR

Je serai aimé.

Am abor.

Am aberis ou am abere.

Am abitur.

Am abimur.

Am abimini.

Am abuntur.

PARFAIT

J’ai été aimé.

Amatus sum ou fui.

Amatus es ou fuisti.

Amatus est ou fuit.

Amati sumus ou fuimus.

Amati estis ou fuistis.

Amati sunt ou fuerunt.

PLUS-QUE-PARFAIT

J’avais été aimé.

Amatus eram ou fueram.

Amatus eras ou fueras.

Amatus erat ou fuerat.

Amati eramus ou fueramus.

Amati eratis ou fueratis.

Amati erant ou fuerant-

FUTUR ANTÉRIEUR

J’aurai été aimé.

Amatus ero ou fuero.

Amatus eris ou fueris.

Amatus erit ou fuerit.

Amati erimus ou fuerimus.

Amati eritis ou fueritis.

Amati erunt ou fuerint.

IMPÉRATIF

PRÉSENT

Am are ou am ator, sois aimé.

Am ator, gu'il soit aimé.

Am amini, soyez aimés.

Am antor, qu’ils soient aimés.

DU VERBE

SUBJONCTIF

PRÉSENT

Que je sois aimé.

Am er.^ .

Am eris ou am ero.

Am elur.

Am emur.

Am emini.

Am entur.

IMPARFAIT

Que je fusse aimé.

Am arer.

Am areris ou am arere.

Am aretur.

Am aremur.

Am aremini.

Am arentur.

PARFAIT

Que j’aie été aimé.

Amatus sim ou fuerim.

Amatus sis ou fueris.

Amatus sit ou fuerit.

Amati simus ou fuerimus.

Amali sitis ou fueritis.

Amati sint ou fuerint.

PLUS-QÜE-PARFAIT.

Que j’eusse été aimé.

Amatus essem ou fuissem.

Amatus esses ou fuisses.

Amatus esset ou fuisset.

Amati essemus ou fuissemus.

Amati essetis ou fuissetis.

Amati essent ou fuissent.

INFINITIF

PRÉSENTJ PARFAIT.

Am ari, être aimé.' Amatum esse ou fuisse^ avoir

été aimé.

FUTUR. FUTUR ANTÉRIEUR

Amandum esse, devoir être Amandum fuisse, avoir dû être aimé. aimé.

FUTUR SECOND

Amatum iri, devoir être aimé.

PRÉSENT

PARTICIPE

PARFAIT OU PASSÉ

FUTUR

Am atus, a, um, amé, ayant été aimé.

Am andus, a, um, devant être aimé.

SUPIN.

Am atu, à être ou pour être aimé.

ÉLÉMENTS DU LANGAGE

196 . Deuxième conJuKateon paeeiTe* — Terbe MONEOR, je suis averti.

INDICATIF

PBÉ8ENT.

Je suis averti.

Mon eor.

Mon eris ou mon ere.

Mon etur.

Mon emur.

Mon emini.

Mon entur.

IMPARFAIT

J’étais averti.

Mon ebar.

Mon ebaris ou mon ebare.

Mon ebatur.

Mon ebamur.

Mon ebamini.

Mon ebantur.

FUTUR

Je serai averti.

Mon ebor.

Mon eberis ou mon ebere.

Mon ebitur.

Mon ebimur.

Mon ebimini.

Mon ebpntur.

PARFAIT

J'ai été averti.

Monitus sum ou fui.

Monitus es ou fuisti.

Monitus est ou fuit.

Moniti sumus ou fuimus.

Moniti estis ou fuistis.

Moniti sunt ou fuerunt.

PLDS-QUK-PARFAIT.

J’avais été averti.

Monitus eram ou fueram.

Monitus eras ou fueras.

Monitus erat ou fuerat.

Moniti eramus ou fueramus.

Moniti eratis ou fueratis.

Moniti erant ou fuerant.

FUTUR ANTÉRIEUR

J’aurai été averti.

Monitus ero ou fuero.

Monitus eris ou fueris.

Monitus erit ou fuerit.

Moniti eriraus ou fuerimus.

Moniti eritis ou fueritis.

Moniti erunt ou fuerint.

IMPÉRATIF

PRÉSENT

Mon ere ou mon etor, sois averti.

Mon etor, qu'il soit averti.

Mon emini, soyez avertis.

Mon entor, qu'ils soient avertis.

DO VERBE

SUBJONCTIF

PRÉSENT

Que je sois averti.

Mon ear.

Mon earis ou mon eare.

Mon eatur.

Mon eamur.

Mon eamini.

Mon eantup.

PARFAIT

Que j’aie été averti.

Monitus sim ou fuerim.

Monitus sis ou fueris.

Monitus sit ou fuerit.

Moniti simus ou fuerimos.

Moniti sitis ou fueritis.

Moniti sint ou fuerint.

IMPARFAIT

Que je fusse averti.

Mon erer.

Mon ereris ou mon erere.

Mon eretur. ^

Mon eremur.

Mon eremini.

Mon erentur.

PLUS-QCE-PARFAIT.

Que j’eusse été averti.

Monitus essem ou fuissem.

Monitus esses ou fuisses.

Monitus esset ou fuisset.

Moniti essemus ou fuisseraus.

Moniti essetis ou fuissetis.

Moniti essent ou fuissent.

PRÉSENT

Mon eri, être averti.

INFINITIF

PARFAIT

Monitum esse ou fuisse, avoir été averti.

FUTUR. FUTUR ANTÉRIEUR

Monendum esse, devoir être Monendum fuisse, avoir dû averti. être averti.

FUTUR SECOND

Monitum iri, devoir être averti.

PARTICIPE

PRÉSENT, PARFAIT OU PASSÉ

Mon itus, a, um, averti.

Mon endus, a,um, devant être averti.

SUPIN.

Mon itu, à être ou pour être averti.

ÉLÉMENTS DU LANGAGE

197 * Troiciième conJui;als«n panive. — Terbe LEGOR, je suis lu.

DCDICATIP.

PRÉSENT

Je suis lu.

Leg or.

Leg eris ou leg ero.^

Leg itur.

Leg imur.

Leg imini.

Leg untur.

IMPARFAIT

rétais lu.

Leg ebar.

Leg ebaris ou leg ebare.

Leg ebatur.

Leg ebamur.

Leg ebamini.

Leg ebantur.

FUTUR

Je serai lu.

Leg ar.

Leg eris ou leg ere.

Leg etur.

Leg emur.

Leg emini.

Leg entur.

PARFAIT

J’ai été lu.

Lectus sum ou fui.

Lectus es ou fuisti.

Lectus est ou fuit.

Lecti sumus ou fuimus.

Lec^i estis ou fuistis.

Lecti sunt ou fuerunt.

PLUS-QUE-PARFAIT. J’avais été lu.

Lectus eram ou fueram.

Lectus eras ou fueras.

Lectus erat ou fuerat.

Lecti eramus ou fueramus.

Lecti eratis ou fueratis.

Lecti erant ou fuerant.

FUTUR ANTÉRIEUR

J’aurai été lu.

Lectus ero ou fuero.

Lectus eris ou fueris.

Lectus erit ou fuerit.

Lecti erimus ou fuerimus.

Lecti eritis ou fueritis.

Lecti erunt ou fuerint.

IMPÉRATIF

PRÉSENT

Leg ere ou leg itor, sois lu.

Leg itor, qu'il soit lu»

Leg imini, soyez lus.

Leg untor, qu'ils soient lus.

DU VERBE

SUBJONCTIF

PRÉSENT

PARFAIT

Que je sois lu.

Que j’aie été lu.

Leg ar.

Lectus sim ou fuerim.

Leg aria ou leg are.

Lectus sis ou fueris.

Leg atur.

Lectus ait ou fuerit.

Leg amur.

Lecti simus ou fuerimus.

Leg amini.

Lecti sitis ou fueritis.

Leg antur.

Lecti sint ou fueriut.

IMPARFAIT

PLUS-eUE-PARFAIT.

Que je fusse lu.

Que j’eusse été lu.

Leg erer.

Lectus essem ou fuissem.

Leg ereris ou leg erere.

Lectus esses ou fuisses.

Leg eretur.

Lectus esset ou fuisset.

Leg eremur.

Lecti essemus ou fuissemus.

Leg eremini.

Lecti essetis ou fuissetis.

Leg erentur.

Lecti essent ou fuissent.

INFINITIF

PRÉSENT

PARFAIT

Leg i, être lu.

Lectum esse ou fuisse, avoir

été lu.

FUTUR

FUTUR ANTÉRIEUR

Legendum esse, devoir

être Legendum fuisse, avoir dû

lu.

être lu.

FUTUR SECOND

Lectum iri, devoir être lu.

PARTICIPE

PRÉSENT. PARFAIT OU PASSÉ

Lee tus, a, um, lu.

FUTUR

Leg enduB, a, um, devant être lu.

SUPIN.

Lee tu, à être ou pour être lu.

ÉLÉMENTS Dü LANGAGE.

Page 1