CONJUGAISON DE LA VOIX PASSIVE
1 94. Il y a quatre conjugaisons pour la voix passive comme pour la voix active.
La première conjugaison a le présent de l’infinitif terminé en art;
La deuxième conjugaison a le présent de l’infinitif terminé en eri;
La troisième conjugaison a le présent dé l’infinitif terminé en i;
La quatrième conjugaison a le présent de l’infinitif terminé en iri.
ÉLÉMENTS DU LANGAGE
195é Première eonjusaieon passive. — Verbe AMOR, je suis aimé.
INDICATIP.
PRÉSENT
Je suis aimé.
Am or.
Am aris ou am are.
Am atur.
Am amur.
Am amini.
Am antur.
IMPARFAIT
J’étais aimé.
Am abar.
Am abaris ou am abare.
Am abatur.
Am abamur.
Am abamini.
Am abantur.
FUTUR
Je serai aimé.
Am abor.
Am aberis ou am abere.
Am abitur.
Am abimur.
Am abimini.
Am abuntur.
PARFAIT
J’ai été aimé.
Amatus sum ou fui.
Amatus es ou fuisti.
Amatus est ou fuit.
Amati sumus ou fuimus.
Amati estis ou fuistis.
Amati sunt ou fuerunt.
PLUS-QUE-PARFAIT
J’avais été aimé.
Amatus eram ou fueram.
Amatus eras ou fueras.
Amatus erat ou fuerat.
Amati eramus ou fueramus.
Amati eratis ou fueratis.
Amati erant ou fuerant-
FUTUR ANTÉRIEUR
J’aurai été aimé.
Amatus ero ou fuero.
Amatus eris ou fueris.
Amatus erit ou fuerit.
Amati erimus ou fuerimus.
Amati eritis ou fueritis.
Amati erunt ou fuerint.
IMPÉRATIF
PRÉSENT
Am are ou am ator, sois aimé.
Am ator, gu'il soit aimé.
Am amini, soyez aimés.
Am antor, qu’ils soient aimés.
DU VERBE
SUBJONCTIF
PRÉSENT
Que je sois aimé.
Am er.^ .
Am eris ou am ero.
Am elur.
Am emur.
Am emini.
Am entur.
IMPARFAIT
Que je fusse aimé.
Am arer.
Am areris ou am arere.
Am aretur.
Am aremur.
Am aremini.
Am arentur.
PARFAIT
Que j’aie été aimé.
Amatus sim ou fuerim.
Amatus sis ou fueris.
Amatus sit ou fuerit.
Amati simus ou fuerimus.
Amali sitis ou fueritis.
Amati sint ou fuerint.
PLUS-QÜE-PARFAIT.
Que j’eusse été aimé.
Amatus essem ou fuissem.
Amatus esses ou fuisses.
Amatus esset ou fuisset.
Amati essemus ou fuissemus.
Amati essetis ou fuissetis.
Amati essent ou fuissent.
INFINITIF
PRÉSENTJ PARFAIT.
Am ari, être aimé.' Amatum esse ou fuisse^ avoir
été aimé.
FUTUR. FUTUR ANTÉRIEUR
Amandum esse, devoir être Amandum fuisse, avoir dû être aimé. aimé.
FUTUR SECOND
Amatum iri, devoir être aimé.
PRÉSENT
PARTICIPE
PARFAIT OU PASSÉ
FUTUR
Am atus, a, um, amé, ayant été aimé.
Am andus, a, um, devant être aimé.
SUPIN.
Am atu, à être ou pour être aimé.
ÉLÉMENTS DU LANGAGE
196 . Deuxième conJuKateon paeeiTe* — Terbe MONEOR, je suis averti.
INDICATIF
PBÉ8ENT.
Je suis averti.
Mon eor.
Mon eris ou mon ere.
Mon etur.
Mon emur.
Mon emini.
Mon entur.
IMPARFAIT
J’étais averti.
Mon ebar.
Mon ebaris ou mon ebare.
Mon ebatur.
Mon ebamur.
Mon ebamini.
Mon ebantur.
FUTUR
Je serai averti.
Mon ebor.
Mon eberis ou mon ebere.
Mon ebitur.
Mon ebimur.
Mon ebimini.
Mon ebpntur.
PARFAIT
J'ai été averti.
Monitus sum ou fui.
Monitus es ou fuisti.
Monitus est ou fuit.
Moniti sumus ou fuimus.
Moniti estis ou fuistis.
Moniti sunt ou fuerunt.
PLDS-QUK-PARFAIT.
J’avais été averti.
Monitus eram ou fueram.
Monitus eras ou fueras.
Monitus erat ou fuerat.
Moniti eramus ou fueramus.
Moniti eratis ou fueratis.
Moniti erant ou fuerant.
FUTUR ANTÉRIEUR
J’aurai été averti.
Monitus ero ou fuero.
Monitus eris ou fueris.
Monitus erit ou fuerit.
Moniti eriraus ou fuerimus.
Moniti eritis ou fueritis.
Moniti erunt ou fuerint.
IMPÉRATIF
PRÉSENT
Mon ere ou mon etor, sois averti.
Mon etor, qu'il soit averti.
Mon emini, soyez avertis.
Mon entor, qu'ils soient avertis.
DO VERBE
SUBJONCTIF
PRÉSENT
Que je sois averti.
Mon ear.
Mon earis ou mon eare.
Mon eatur.
Mon eamur.
Mon eamini.
Mon eantup.
PARFAIT
Que j’aie été averti.
Monitus sim ou fuerim.
Monitus sis ou fueris.
Monitus sit ou fuerit.
Moniti simus ou fuerimos.
Moniti sitis ou fueritis.
Moniti sint ou fuerint.
IMPARFAIT
Que je fusse averti.
Mon erer.
Mon ereris ou mon erere.
Mon eretur. ^
Mon eremur.
Mon eremini.
Mon erentur.
PLUS-QCE-PARFAIT.
Que j’eusse été averti.
Monitus essem ou fuissem.
Monitus esses ou fuisses.
Monitus esset ou fuisset.
Moniti essemus ou fuisseraus.
Moniti essetis ou fuissetis.
Moniti essent ou fuissent.
PRÉSENT
Mon eri, être averti.
INFINITIF
PARFAIT
Monitum esse ou fuisse, avoir été averti.
FUTUR. FUTUR ANTÉRIEUR
Monendum esse, devoir être Monendum fuisse, avoir dû averti. être averti.
FUTUR SECOND
Monitum iri, devoir être averti.
PARTICIPE
PRÉSENT, PARFAIT OU PASSÉ
Mon itus, a, um, averti.
Mon endus, a,um, devant être averti.
SUPIN.
Mon itu, à être ou pour être averti.
ÉLÉMENTS DU LANGAGE
197 * Troiciième conJui;als«n panive. — Terbe LEGOR, je suis lu.
DCDICATIP.
PRÉSENT
Je suis lu.
Leg or.
Leg eris ou leg ero.^
Leg itur.
Leg imur.
Leg imini.
Leg untur.
IMPARFAIT
rétais lu.
Leg ebar.
Leg ebaris ou leg ebare.
Leg ebatur.
Leg ebamur.
Leg ebamini.
Leg ebantur.
FUTUR
Je serai lu.
Leg ar.
Leg eris ou leg ere.
Leg etur.
Leg emur.
Leg emini.
Leg entur.
PARFAIT
J’ai été lu.
Lectus sum ou fui.
Lectus es ou fuisti.
Lectus est ou fuit.
Lecti sumus ou fuimus.
Lec^i estis ou fuistis.
Lecti sunt ou fuerunt.
PLUS-QUE-PARFAIT. J’avais été lu.
Lectus eram ou fueram.
Lectus eras ou fueras.
Lectus erat ou fuerat.
Lecti eramus ou fueramus.
Lecti eratis ou fueratis.
Lecti erant ou fuerant.
FUTUR ANTÉRIEUR
J’aurai été lu.
Lectus ero ou fuero.
Lectus eris ou fueris.
Lectus erit ou fuerit.
Lecti erimus ou fuerimus.
Lecti eritis ou fueritis.
Lecti erunt ou fuerint.
IMPÉRATIF
PRÉSENT
Leg ere ou leg itor, sois lu.
Leg itor, qu'il soit lu»
Leg imini, soyez lus.
Leg untor, qu'ils soient lus.
DU VERBE
SUBJONCTIF
PRÉSENT
PARFAIT
Que je sois lu.
Que j’aie été lu.
Leg ar.
Lectus sim ou fuerim.
Leg aria ou leg are.
Lectus sis ou fueris.
Leg atur.
Lectus ait ou fuerit.
Leg amur.
Lecti simus ou fuerimus.
Leg amini.
Lecti sitis ou fueritis.
Leg antur.
Lecti sint ou fueriut.
IMPARFAIT
PLUS-eUE-PARFAIT.
Que je fusse lu.
Que j’eusse été lu.
Leg erer.
Lectus essem ou fuissem.
Leg ereris ou leg erere.
Lectus esses ou fuisses.
Leg eretur.
Lectus esset ou fuisset.
Leg eremur.
Lecti essemus ou fuissemus.
Leg eremini.
Lecti essetis ou fuissetis.
Leg erentur.
Lecti essent ou fuissent.
INFINITIF
PRÉSENT
PARFAIT
Leg i, être lu.
Lectum esse ou fuisse, avoir
été lu.
FUTUR
FUTUR ANTÉRIEUR
Legendum esse, devoir
être Legendum fuisse, avoir dû
lu.
être lu.
FUTUR SECOND
Lectum iri, devoir être lu.
PARTICIPE
PRÉSENT. PARFAIT OU PASSÉ
Lee tus, a, um, lu.
FUTUR
Leg enduB, a, um, devant être lu.
SUPIN.
Lee tu, à être ou pour être lu.
ÉLÉMENTS Dü LANGAGE.