‹ Daniel le prophète, exposé dans une suite de lecons pour une école du dimancheChapitre 191 sur 198 · LEÇON XLI · texte numérisé non relu

LEÇON XLI

a. Pages 247 et 250. Édit. de Cologne, 1686.

c. Justin, martyr. Edit. Colon. 1686, p. 247, 250. «Ta» XpGv<w

aopaXv)poupiv<*v, km tôu pkaaynpa wct -roXpipac itç tov Y<|kÇov prtXovto; XaXnv, Hm ha fopatç oVroç, xatipov xat xaupou; xat ^juou xaipou &axafttÇstv &A1I1HA futwu. Kou fcfuiç Afvoamç iroaov Xpovov fooocatTixeiv pbiXXu , dtXXo ^ryttoda* Tov ^ap KAIPON fccarot fnî ilrrfttoQt Xef idflai. . Eiàa touto i<mv, fc* ro iXax«rrw TON TH2 AN0MIA2 ANePflUON Tptotxocta irtvmxovTft irti (iounXtuacu £m (Iva to tipviftf vcv (wto tou àfiov AotviioX, KAI KAIPON, $uo povouc *aipouc Xtftafai àpiôp.Yî<J»fX£Y).

iV. 2?. Le lecteur est invité à remarquer ici comment, déjà du temps de Justin, les Juifs étaient conduits à comprendre que UN - - TEMPS (un KAIP02), dans les Prophéties, désignait nécessairement un très grand nombre d'années. Us le faisaient d'unsiècle.

d. P. $3#> fc *• ttmpt, t* 4t (MfÉ $<$* Ait» *«•» toçK«*i **£e<rr« ; ta» xn Ô THS AII0BTABA2 AJHM>«IOr, J *u n; tov T$wt* gàtt*

é. Ev -qi itf «Tip tp^w jftuua. (Livre III, chap. 3.)

/ Page 437. ÉdiU de Gnbfe

0. Ceci est tiré de la lettre dlrénée à Florinus, dans l'Histoire d'Eusèbé. Lit. V, ch. 19. EiJw &, -n^c ftv frt, * t$ mita Am,

A. Advers. Raeres. Ed. Grafc. Oxford., 176*. Pa§as 438-43S.

y. Et valdè verisimUe est qnomant ■wriaaimww Rflgmififrho* babet vocabulum. Latini enim sont qui nntyc régnant, (P. 449.)

i. Tertullien. ( Apologeticus , cap. XXXI.) Aduftatf mme mlus Imperatori, et raentiti vota, quae diximua ad evadendam set- Beetvim

QcK e*go ptttatf nihfl tm de débite' Caesaruin curare indicé Dei voces , Lifteras nostras , quas neque ipsi supprimimus, et

plerique easus ad extrafteo» transfahint Sdtete ex iBb pna»

ceptum esse nobis... etiam pro iaimieis Dean orare et penecutoribus nostris bona precari. Qui magis inimkà et petsecutora Christianoram quàm de quorum Majeatate ooavenimiir in men ? — Sed etiam nominatim atque manifesté, orale, h pro Regibus, et pro Principibus et Potestatibos, ot omnia quilla sint.

Cap. XXXII. Est et alia major nécessitas nobis orandi pro Imperatoribus, etiam pro ômn! statu ftttperli rebusqué romanis; quod vim maximam universo orbi imminentem , ipsàmque clausulam sœculi acerbitates horrepdas oommioantam, Rama Imperii commeatu scimus retardari. Itaqoe nolumus expenri; et dura precamur differri, Roman» diuturnitati favemos.

De Resurrectione Camis. Cap. M (en pariant de 1 Ums. , II, 6) : « Quis, nisi Romanus status ? ciyutabscessio, in deecm reges dispersa , Antichristum superinducet ; et Urne revelabiUir Iniquus. (P. 340. Edit. Rigaltii. Paris; 1075.)

k. Voyez Cave. , Hist lfittér. des Auteur» ecdés. (à son nom). — Gox's Lives of the primit. Fathers.

t. Orig. Adamant. Contra Celsum. Lib. W, p. 668.— Edit. Bened*, tom. I.

Fl-

laaxuv... Àrpi £• oinw « Epmp».*. (et ici suivent, tout au long, les six premiers Torsots de S Tfcesà. II). » Bxcoro* la too-

t»v axçwiaai, où -qp irapoorp app&t ffpatyUffintt, < itftfk aoroir &q irpoqppua « t^ A***& XtXwtK» , taoptvtf rot f povtpaç mu i\/pte|x©v»ç &v<rpv«MK0VT4 faiTpi<|pft 4m 10 faupam touç tojouc è* dtiinfar fctoouç xai irpo?r.TUtouç , «r oie XtXtwrm ta «tpt t«v pnXXowttw 0«oOtt*v, *pÇ<*-

0LtV« «HO T*W X?*** A«W^, P*XP* THC ?fcp*IÇ T» XOOpOt). BMOtttt If à

jforîupiwj» Jvrvx*f> éur^fc «taw fautif iw Avnxpwi*», àp* * J** toteura ton* « Km tft'*«x«nt **i Paatac* oWmw..».., »

Voyez aussi lib. II, p. 424-436, — - où Origèft* rapproche également , pour décrire l'Antichrist , Paul (2 Thess. II , 9-6), sur râbinme de péché , et Daniel (VII, 26).

m. Voyez Cave^Hist, littér. ecclés. (à son nom).

n. Sanctt Hîppotyti opéra. (Hamburgi, 1716.) Liber De Chrlsto . H séntickristo. Cap. XIX. .

Cap. XIX. TWwv II tuv lofptOTttV lilti^uvcav, fltof&tv X*irro{UaWpov n Xrytt AAJRIHA tv toiç âpaaiv Outoç *yap ItoumXXttv toç jura tout* itfop.cvaç paaiXtiac , fatlîngiv èv i^amç xatpotc toi ttjv tou Amxpiarou *Kpa>«fev. At-f« «Juv fattocw tô ©"poq** HaS^x0*0™*0?* ^» P«ffrt*v,

Miùpti?, ** {©V.. (Ici sont cités tout au long les vertets 31, 89> 3», 34 et 3* du chap. II de Daniel)

Cap. XX. Suva^oro; foy rcpoç tootoiç xai toç outou tou AAHUJLA ipa«i;, {uav à^oTtfiot([rnv lurçnoiv irotiwofuôa àirGluxvuvTtç fars* *w» oupqp »v* xou àXr^n. Aryn «yap bn*ç. Ef« AANIHA, tttupouv... (Ici Daniel VII,

versets 2, 3, 4, 5, 6.) Cap. XXI, XXII. Encore ici Daniel, VII, 7, 8, 9, M), 1 1, 13, 13» 14. Cap. XXII. Encore Daniel, VII, 10, If, lfr, 13, 14

Cap- XXHf jEitti o\lv Iwrtdffrot tttft loxtt fivou raurara p/jaràutç Jipupuva, foltv rouTttv dt*oxpu<i>optv «poç imp»mv tou u*yi>) vouv xixnrtyAfvotç

(Leltotf, la lionne, explique-t-il, c'est l'Empire des Babyl.) Cap. XXIV. L'ourse » ce sont les Perses.

Cap. XXV. Btttrra fftov (feiptov rtroprof ço€rpov xott ècfapi&ov, {o^upov

• «fpioffé»;^ M«t ot dlbvriç oturou m^Vjpoi

Tivi< o6to» iU' ^Pft^cttw; 6mp iortv Ô oioSipoc, ^ vuv ^«noaa ParfO.ua. Al JttilfMU "]f«p oWm$ 0ioS|ipfla ftfj<mx^ ioSiXutfi lia ruv lotxrbXwv

ttt« «ofcv T0ix ^«o^wç to<K «î £ow j^tipo^ivouç ( ex iflo ortam ha-

440 NOOS.

bftUTOS), àxtç Xrjfti AÀHŒA* « Ilpovtvocwv vote ftipootv dhrroo, xn i£s» « xap oc fafov (Micf ov dwt€* «v pio» dbrtw, mk rpi« xaporw tmv ipstpo*- « to du»Tcu igftp ptfritit deico *po««i*M» dbtou fctp Mwuxm fax tripot « flOX'u 6 ÀimXPIïTOÏ 6 tptpofuvoç. »

On n'a point cité son livre De la Consommation du monde, parée que son authenticité est douteuse; taudis que celle du livre sur le Christ et l' Antichrist ne l'est point.

11 explique (plus loin) la pierre qui vient frapper In statue , et s'attache à montrer que cette pierre est c Celui-là même que Daniel , au chap. VII , voit arrivant comme Fils de l'Homme sur les nuées des deux. »

Gb. LXIÏl. H montre que Paul, au deuxième chapitre de la 2* aux Thess., a prédit les mêmes choses.

o. Cyril). Hieros. Catech, XV, cap. VI, p. 211. (Oxon., 170*0

EpKrra» Jfc 6 «pof ipn(Uvoç A.vnxpiffroc àoroç, ta» *X*p«d*ww et mnç* tik P«*(Adu«ftv PootXuoic, xoî icXuoiaÇti Xomw» xm *noç tou xo«pa> ovrafeoc Anca (uv ojuu P«ft{MU«*v fyipovrot pflunXttç, tv dtaçoosiç p*v îoiktoygi;, xara $i tov dniTov fWtXwcvot xaipov. Mita $• toutouc, b£fxaroç 6 A.vn» Xpioroç , ix rv)( parfume xaxonxvtd^ rqv PupAUDv iÇouotav dÉomwac.

Cap. VI. Tout* £t Maoxopttv dux iupiotXypjvnc, eùùS fe t»v ton* 6oOv- 0ia£o|uvt»v *jpoç«*v, xou pwtfaora et tik Ofrtttç àva-pttftsiaic tou JlAHIHA. irpoç dtsioc (U|M(AnxoTtca xafaç -xci rjtêpmX 6 ApxoTÏ1^0* ^lefuww« , Xt^uv ôutc*- To faptov to Ttraprov , (taaiXua tsts^tti iarm. rv rp *^y *nç tnriptÇti iraaaç toç paaiXsiac* Toutyiv ^i iivau t«v Pa>{/.aiw ôt fexAnauw- Tixot irapa£i$«»x«9iv igirpi™*

p. (Algasiœ, Quaest. II, col. 209. Prior pars. Tom. IV. Edit. Bened.) Et in templo Deiy vel Ierosolymis (ut quidam putant), vd in eedesift ( ut veriùs arbitramur ) , sederit , ostendens se tanquam ipse sit Christus et Filius Dei : Hisi, inquit, fuerit Romanum imperium ante desolatum , et Antichristus prœcesserit , Christus non veniet.

Et nunc quid detineat, scitis^ ut reveletur in suo tempore; hoc est , quae causa sit ut Antichristus in presentiaruin non veniat, optiraè nostis. Nec vult apertè dicere Romanum imperium destruendum, quod ipsi qui imperant seternum putanL — Si enim apertè audacterque dixisset : Non veniet Antichristus, nisi priùs Romanum deleatur imperium, justa causa persecutioni8 in orientem tune ecclesiam consurgere videbatur. Qui tenebat, de medio fit, et non intelligimus Antichristom

appropinquare, quem Dominus Jésus Christus interficiet spiritu oris sui !

(Ad Ageruchiam, deMonogamiâ. — Col. 748, 2a pars , t. IV.) Ergo dicamus quod omnes scriptores ecclesiastici tradidenuit : in oonsumraatione nrandi , quandô regnum destruendum est Romanorum , decem futuros reges qui Orbem romannm inter se dividant : et undeeimum surrectarum esse regera par- ▼ulum, qui très reges de deeem regibus superaturus sit. ,» (Hieron. Comment, vol. 3, p. 1101. Edit. Bened.)

q. De Civitate Dei. Lib. XX, cap. 19.

Nulli dubium est, eum de Antichristo ista dixisse ; diem que judicii (hune enim appellat diem Domini) non esse venturum , nisi ilie prior venerit. — Et nunc guid detineat sciiis. — Quidam putant hoc de Imperio dictum fuisse Romano, et proptereà Paulum apostolum non id apertè scribere voluisse , ne calumniam videlicet incurreret, quod Romano Imperio malè optaverit, cùm speraretur sternum.

Quatuor ilia régna exposuerunt quidam Assyriorum , Per-

sarum , Macedonum et Romanorum. Quàm vero convenientes

id fecerint, qui nosse desiderant, legant presbyteri Hieronimi

librum in Danielem , satis diligenter eruditèque couscriptum.

(ibid., lib. XX, cap. 23.)

r. In 2 Thess., p. 530, tom. XI. (Edit. Bened.)

« Â àpx*! "h P»[muxii 6rav àpôn ix pttaou, tôt* ixctvoç tAÇm, x*t ùxgtoc* Êc*ç 7«p àv i -auTYîç $ toc apxift ço€o<, otôtiç ra^iaç uirora'pKxsTcu. Orav $t àuTï) xaraXuS^ , faitaatrai np àvapxta , xat mv tcùv àvdpwirœv, xai tuv tou ©«ou tiaxtipuau ^firaaai âpxw.

*. Décret de Trente , session IV. ( Decretura « De editione et usu sacrorum librorum. ) »

« EademSacro-Sancta Synodus,...ad coercenda petulantia ingénia, decernit, ut nemo, suae prudentiae innixus, in rébus fidei et morum ad aedificationem doctrinœ christianœ pertinentium , contra eum sensum, quem teuuit et tenet sauta mater ecclesia, cujus est judicare de vero sensu et interprétations Scripturarum Sanctarum, — aut etiam contra unanimem consensum Patrum, — ipsam Scripturam interpretari audeat : — etiam si hujusmodi interpretationes nullo unquam tempore inlucem edendae forent. — Qui contra venerint, per Ordinarios declarentur, et paenis a jure statutis puniantur. »

Page 1