‹ De l'ouïe considérée dans ses rapports avec l'intelligence et la voix; thèseChapitre 13 sur 15 · Physiologie · texte numérisé non relu

Physiologie

La vie ne s’entretient que par l’excitation. (Brown. )

Toui est tellement lié et enchaîné dans les corps vivans , qu'une partie quelconque ne peut être troublée dans ses fonctions sans que les autres ne s en ressentent aussitôt. ( Bichat, Anatom. générale. )

Quibus voces naturâ sunt asperæ, iis linguæ sunt subasperæ. (Hipp., de Morb. vulg lib. 2 ,sect. 7.)

io5. Si quis enim vocem suam continué per seminotas attollere aut deprimere conetur, ut cura testudinedigiti fides supra deprimunt; aut per intégras notas , donec ascenderido ad octavam pervenerit, in hune modum sonos efforraare haud poterit : undè patet naturain post très intégras notas requirere seminotæ interpositionern harmoniæ gratiâ. ( Baco , Sylva sylvarum , sive Hist. nat v cent. 3.) ,

108. In dissonantiis, secunda et septîma omnium rnaximè auribus ingrata occurrit, quarum priorunisonum proximè antecedit, posterior verô diapasonti proximè in descensu succedit ; undè apparet quôd harmonia justam notarum distantiain requirat. [Ibid. )

111. Causæ soni , vel grati vel ingrati auribus , illustrari possunt ex iis quæ visuin aut oblectant aut oflfendunt. Duo visui eraia sunt

( omissis formarum picturis , quæ objecta tantum sunt secunda ri a , recoi dantique solùm aut placent aut displicint) colores et ordo. Delectamenlum ex coloribus symbolizat, sive consensuel habet cum voluptate quam e\ uno et simplici tono percipirntis ; s eu deiectamentum ex ordine , symbolizat cum harmqniâ. Hinc videmus quantopere lopiaria in bonis et proe miner» ti« ædi Quorum, ej quo-

libet figuræ æqualitate rite proportionatæ placeant (ut globi pyramides , coni , cylindri ) , cum inæqualibus insit tantummodo deformiias. (Jiraque bæc voluptas ad aures æquè visum spectans , ex observatâ rite proporlione nasciiur ; adeo ut certum sit ex æquali ta te et syrnmetriâ procreari harmoniam : sed proportio synametriæ di fïiciiis et in obscnro est. [Ibid. )

112. Toni non tam apti sunt conciliando somno quàrn alii soni , ut ventus , aquæ strepitus , bombus apum , et amabilis iegentis vox. Ratio est, quia utpotè æquales, nec aures prælabentes, magis aliis perstringunt , excitanique sensum , et nimia attentio somuum iinpedit. ( Ibid. )

1 13. in musicâ figuræ quædam et tropi occurrunt, illis rhetoricæ admodùm similes ; quique affectibus animi aliisque sensibus respondent. Primo divisio , et vocis vibratio tanli in musicâ delectamenii , cum scintillatione luminis convenit, ut lunæ radii, dùm in fluctibus ludentes errant. Deindè transitus à dissonantiâ ad consonantiam , maximæ suavitatis causa, cum affectibus consentit, qui post offensiones quasdam , in ordinem reducuntur. Gustui quoque affinis, cui continuus dulcedinis usus fastidium créât. Prolapsus ex clausulâ aut cadentiâ figuræ rhetoricæ haud absimilis existit, quæ vocatur præter exspectatum ; gratum enim est sic decipi. Repetitiones et fugæ conveniunt cum figura rhetoricæ, repetitio aut traductio dicta. Triplæ aut temporum variatio , mutaiionibus perturbationum sive affect uum respondent , ut cum in medio tripudii geslus alacritatis excitatur. [Ibid. )

Cet état ide'al d’innocence , de haute tempérance , d’abstinence entière de la chair , de tranquillité parfaite , de paix profonde , a-t il jamais existé? N’est-ce pas un apologue, une fable, où l’on

emploie Phomme comme un animal pour nous donner des leçons ou des exemples? Peut-on même supposer qu’il y eut des vertus avant la société ? ( Buffon , loco citato. )

Page 1