XXVIII. — Quilibet Saoerdotum> quavis hebdomade

(1) Cet article annit besoin, cbez nous, û'itit modiéré, ^ cause de la pauvreté de nos prêtres.

m CÛHMUKI VlVENTlIUf. 139

pro Summo Romano Pontifice, et occurrentibus Sanctse Eccleeiœ necessitatibus, nec non pro increxn^nto liujus vit® Glericalis, et singularibug ejuB Benefactoribus unam Missam faciat : menstrua vero sacra duo, unum quovis in loco pro ejusdem Ordinario, alterum pro defunctis Confratribufi» et Benefactoribus, à singulis celebrentur. Quotiescumque etiam continget aUquem ex dictis Confratribus è Tita decedere , prseter «onsuetas exequiae, qu^ in sepultur» loco pera^entur, quivis Sacerdos hujug Tit», pro sainte animse ejusdem, tria sacra légat : preces, et alla pietatis opéra uniuscujusque libertati relinquuntur.

§ 4. — De 0ep«r«iloiie mllernvi*

XXIX. Cum Sacerdotes quotidianum Christi Domini receptaculum sint , arctissimam castitatis custodiam omnes habeant, enitendo Angelicam puritatem imitari; ad quam obtinendam portas sensuum occludere, omnesque occasiones, et privata cum mulieribus commercia diligentissime fugere studeant.

XXX. Quare null» mulieres cum liisce Sacerdotibus in eadem domo habitent; sed quantum Ôeri potest, in administratione domus et culinee, opéra virorum utantur (1) : si tamen familise rusticœ, vel alia inevitabilis nécessitas, mulierum famulitium requirat, matres. Tel sorores, si haberi possint, vel saltem taies suscipiantur, quas vitse morumque honestas commendat ; ea nihilominus separatione facta, quœ Superioribus videbitur fore suffîciens et necessaria.

S ft. — De OPiedleotla.

XXXI. Viam regiam sanct» illius obedientisa omnes teneant, quam locorum Ordinariis eshibere Clerici Sœculares

(1) Gela serait difficile parmi nous. On ne le pourrait aisément pratiquer qtt0 si nos associations sacerdotales ^adjoignaient des frères servants. En attendant, on suivra au moins Tesprit dje la règle, si l'on ji'en l^at observer la lettre.

140 C0N8TITUTI0NSS CLERICORUU SJBCULARIUM

commnniter tenentur, quemadmodum hœc TÎta clericalis ab origine sui, sine exemptione, illorum jurisdictioni se subjiciens, sancte servavit, et seryare dienceps perpétue debebit. Prœterea omnibus et singnlis dictœ vitœ constitutionibus, ac omnibus illis quee eorum Superiores rationabiliter in Domino mandaverint, circa actiones et functiones suas priyatas et œconomicas, perfectam quamdam obedientiam, non solum opère, verum etiam voluntate et intellectu, prœstare pro viribus enitantur; salva semper in omnibus Ordinariorum authoritate et Jurisdictione.

XXXII. In obtinendis vel retinendis beneficiis, non proprium suum arbitrium, vel commodum spectantes, promptum semper et paratum animum habeant vel manendi, vel alio eundi; sic tamen ut in acceptatione, ac dimissione, seu renuntiatione ejusmodi beneficiorum, ordo debitus, et uniuscujusque Diœcesis consuetudo semper observetur.

XXXIII. Secundum subordinationem superioritatis et inferioritatis unusquisque in conversatione sua, vel officio, ab alio se dirigi patiatur : si quis tamen forte irrationabili et indiscrète imperio gravetur, ad Superiorem recurrat, qui pro sua discretione in Domino remedium aflferet.

XXXIV. Superioribus suas nécessitâtes candide aperiant, et amotis suspicionibus, eorum dicta et facta ita accipiant, ut semper in meliorem partem interpreteutur, etsi propriœ voluntati et judicio contraria esse videantur : maxime vero caveant murmura et factiones contra Superiorum dispositiones excitare; hsec enim mutuam charitatem scindunt bonum regimen disturbant, et instar pestis corpus viresque communitatis inûciunt, ac divino Spiritui adversantur.

§ •. — De eara anlmaram.

XXXV. Cum pro nostrse vocationis scopo habeamut , juxta normam SS. Canonum (quoad melius fieri poterit) et vit» Ecclesiastic» honestatem puritatemque vivere, et simul

IN COMMUNE VIVENTUM. 141

per functiones Parochiales Dei honorem et salutem animarum sincère atque yigilanter, cum propriœ perfectionis studio, per Dei gratiam promavere, idcirco Sacerdotes hujus vitse singulari industria dictam animarum curam exercebunt, et quidem ea ferventi charitate ac solicitudine, ut neque in verbo, neque in opère, aut exemplo bono aliquid desideretur quod ad oviculas sibi concreditas, etiam cum]extremo Yitae periculo, rite pascendas conducere possit.

XXXVI. Sacramentorum itaque administrationem, Sacrarumque Cœremoniarum functiones, cum decenti gravitate et veneratione peragant. Ritus etiam ubique illos observent, quos Romana Ecclesia et locorum Ordinarii prsescripserint.

XXXVII. Ad frequentem usum Sacramentorum Pœnitenti» et Eucharistise populum fervide adhortentur ; necessitatem, Tim et effectus eorum explicando; maxime Tero inyigilent ut segroti Sacro Viatico et extrema unctione mature provisi ex hac vita décédant.

XXXVIII. In praedicando Evangelio Christi, solius Dei gloriam et animarum salutem spectantes, ab omni invectivarum génère et acrimonia verborum in particulares personas abstineant, neque hominibus, sed Deo placerestudeant ; unde et ostentationem, et auditorum captui minus accomodatos conceptus fugiant ; ea semper in médium proferentes, quse, pro diversitate auditorii sui, populum in veritate Christiana erudire, aut in moribus corrigere, vel in charitate, aliarumque virtutum studio magis accendere apta sint.

XXXIX. In sensu simplicitatis et veritatis Christian» abundantes, Ecclesiae traditiones, et Sanctorum Patrum doctrinas, prsecipue vera Sacrae scripturse libres summe «estiment, venerentur, et sibi familiares reddant; quos non ex propria sapientia interpretando ad subtiles conceptus trahere, sed simpliciter ita proponere studeant, prout est utile ad docendum, ad arguendum, ad corripiendum, et

142 CONSTITUTIONES GLERICORUH SJECULARIUU

ad erudiendum in justitia, et prout Sancta Ecclesia, Sancti Patres, et Theologorum orthodoxorum consensus, sancte hactenus intellexit, et etiamnum intelligit.

XL. Doctrina catechetica, ad rudiores et parvulos in articulis ûdei orthodoxse, et moribus Christiano homine dignis rite instruendos, singulis Dominicis in Ecclesiis parochialibus uniformiter ex prsecripto instituatur; ut sic ex naturalibus ignoranti» tenebris ad lumen veritatis fidei, et in viazn sanctse couTersationis traducantur (1).

XLI. Ad hoc plurimum juvabit, si scholas Ternaoulas (quse magnum, prseter alia commoda non pauca, doctrinœ cathecheticœ cum fructu prosequendœ praesidium conferunt) ruri non minus quam in civitatibus :• omni studio et solicitudine instituendas curent, frequentius visitent, et ea qu» in catechesi dicta. Tel dicenda sunt, ludimagistnun parvulos 8U08 dooere jubeant.

XLII. Ex vernaculis hisce scholis aliqui bonseindoli parvuli sd œdes parochiales assumentur, qui Sacerdotibus ad altare inserviant, mensœ ministrent, ad eam Scripturam Sacram legant, canereque et latine loqui paulatim addiscant; in mjsteriis quoque christianse Ôdei, timoré Domini, ingenuis moribus, bonis litteris, et aliis hujus vitae Clericalis principiis instruantur; sicque ad omnem pietatem et morum honestatem ab ineunte setate solicite educentur.

XLIII. Animarum fructum plurimum promoveri sciant, si parochiani sincera charitate foveantur : hinc œgrotos frequentius invisant, eisque, cum opus erit, ad ultimam luctam ex debito salutaribus monitis assistant et confortent: pauperum vero, pupillorum, viduarum, aliarumque miserabilium et afflictarum personarum singularem quamdam

(1) Les règles de notre association diocésaine prescrivent : les petits catéchismes pour les plus jeunes enfants; les catéchismes de première communion plusieurs fois U semaine, et les catéchismes de persévérance le dimanche.

IN COMMUNE VIVENTIUM. 143

curam habeant , earumdem nécessitâtes et miserias , quantum fieri poterit, consilio, opéra, solatio sublevando.

XLIV. In parochiis suis nihil hovi incipiant, nihil mutent; verum consuetudinibus laudabiliter hactenus observatis insistant : maxime yero caveant ne in ullam controTersiam» prsesertim cum Magistratibus» se intromittant, nisi requisito prius Superiorum consilio, et impetrato consensu.

XLV. Hanc Clericorum sœcularium vitam diligant, de« fendant, propagent, et in vocatione sua, tanquam generosi milites in statione, quibuscumque adversis non obstantibus, constanter persévèrent ; ac pro firmiore harum constitutionum observatione et custodia, quandoque colloquia instituant, quibus id efficiant ne res suse, sive spirituales, sive temporales, aliquid capiant detrimenti ; et casu quo disciplinam dissolvi, vel œconomiam periclitari deprehenderint, proTido maturoque consilio occurrant : quod ipsum assequentur facilius si quivis, in examine privato, juxta statum et conditionem suam, super his constitutionibus, cum proposito emendationis, diligenter se examinaverit.

XLVL Denique hse constitutiones sub peccato, per se loquendo, non obligant.

m SV ^