RATER ANA
stséstras ee
EPISTOLARUM
EpisTora XV
Poggius Nicolao suo sal, pl. dicit.
Rome, 21 octobre 1427.
Il accuse réception d'un Sénèque et d'un Tacite, ce dernier en lettres lombardes en majeure partie effacées. Il en a vu un en lettres antiques à Florence, c’est celui qu'il voudrait avoir ou tout autre bien écrit. 1] désire savoir ce qui a conduit Niccoli à Sienne. Il a une chambre réservée à sa collection de marbres antiques destinée au Val d’Arno.
Misisti mihi librum Senecae, et CorNeLrum Tacrrum! quod est mihi gratum : at is est LITTERIS LONGOPARDIS, ef majori ex parte caducis, quod si scissem liberassem te eo labore. Legi olim quemdam apud vos manens LITTERIS ANTIQUIS, nescio Colucii ne esset, an alterius. Ilum cupio habere, vel alium, qui legi possil : nam difficile erit REPERIRE SCRIPTOREM, QUI HUNG CODIGEM REGTE LEGAT ; ideo cura, ut alium habeam, si fieri potest; poteris autem, si volueris nervos intendere. Tu tamen misisti librum sine CHARTIS, quod nescio qua mente effeceris, nisi ut poneres lunam in arietem. Qui enim potest liber transcribi, si desint Pergamenae? Cura ergo de eis et item de altero codice, sed PRIMUM DE GHARTIS CONFICE. Item pro Titi Livii Decadibus, prout olim scripsi.
Audivi te ivisse Senas, nescio quam ob rem, nisi forsan ad ediscendam ab illis gravitatem vivendi, et recte sperandi disciplinam ; sed credam te satis gravari stipendiis publicis, ut aliam gravitatem non quaereres. Vellem a te scire voluptatisne, an imolestiae causa eo adieris; nam non esset hoc parvi momenti. Affer nobis causam, et adeo honestam, quam possis tueri apud me, praesertim qui effectus sum admodum capitosus.
Id quale sit scire cupis : habeo cubiculum refertum capitibus marmoreis, inter quae unum est elegans, integrum; alia truncis naribus, sed quae bonum artificem delectent. His et nonnullis signis, quae procuro, ornare volo academiam meam Valdarninam, quo in loco quiescere animus est; si tamen quies aliqua haberi potest in hoc procelloso mari. Sed tamen parandum aliquid est etiam ad somnum, Si non ad quietem. Ea nos trahit spes ad labores continuos, quibuseum morimur, mors sola quietem affert corpori, utinam et animo.
Vale. Contentor chartam deficere, ne longius philosophemur ad candelam.
Manu festina. Romae die xxr. Octobris.
1 CF. Ire partie, ch. III, page 55.
ErisroLzA XVII
Poggius pl. sal. dicit Nicolao suo V. C.
Rome, 5 juin 1428.
11 a corrigé les Philippiques de Cicéron sur un manuscrit ancien si défectueux, qu'il lui à fallu une sorte de divination ; on connaît sa sagacité en cette sorte de travail. 17 relourne le Tacite et le Tite-Live.
Philippicas Ciceronis emendavi cum hoc antiquo codice, qui ita pueriliter scriptus est, ita mendose, ut in iis quae scripsi, NON Conjectura opus fuerit sed divinatione. Nulla est femella tam rudis, tam insulsa, quae non emendatius scripsisset : sed scis in talibus me esse satis sagacem : non potui autem corrigere omnes, quia et duae ultimae deficiunt et in reliquis desunt nonnulla: multum tamen lucrati sumus. Nam praeter id quod antea scripsi, duabus in Orationibus desunt etiam multa. Feram igitur mecum, cum venero ad vos, Philippicas meas, ut uti illis possitis, quoad vobiscum fuero.
Vale : die v. Junii 1428.
Dedi Bartholomaeo de Bardis Decadem Livii et Cornelium Tacitum*, ut illos ad te mittat : in tuo CGornelio deficiunt plures chartae variis tn locis, et in Decade integra columnella, prout
videre poteris. 1428.
Erisroza XIX
Poggius pl. sal. dicit Nicolao suo.
Rome, 11 septembre 1428.
ape en villégiature. Nicolas de Trèves avait annoncé ans doule intriguer son monde. Cornelius te une excursion à Ferentino en CoMmpa-
Ii revient de Genezano où il a laissé le p des lettres: elles ne sont pas venues; il veut S Tacitus garde le silence chez les Allemands. 1] racon gnie de Barth. de Montepulciano. Il envoie la copie d’une épilaphe.
Heri cum essem Genezani, redditae sunt mihi abs te litterae, quas legi summa cum voluptate. Hodie veni Romam, relicto Pontifice, quem spero tamen futura hébdomada Romam venturum. Ero igitur
brevis, quia et nox est, el ego paulum fessus ex via neque amplius
vigilare possum.
Litteras tuas dedi Panormitae. Minias Lucensis convaluit ex longo
morbo, et cras huc deferetur in cistis; nam equitando est invalidus.
Nicolaus Treverensis scr sed litterae non venerunt :
ibit se alias scripsisse latius de libris illis, itaque incertiores sumus quamdudum.
1 Cf, Lre partie, ch. IT, page 56.
296 EPISTOLARUM
Hoc an dicat explicandae rei causa, an se extricandi, nescio. Hoc compertum habeo illum adfuturum nobis hac hieme, et ut opinor cum libris. Scriptum est enim sibi, ut mature redeat, et libros afferat : quod si faciet, liberabimur hac curà.
Cornelius Tacitus! silet inter Germanos, exinde novi percepi de ejus operibus.
Opuscula, quae postulas, habebis, cum absolveris ea quae habes. Nolo te onerari pluribus rebus, ne succumbas labor
Habes ad litteras tuas :
neque quicquam
ibus variis.
nunc de me cognosce. Ego lucellum tibi apporto ex peregrinatiuncula nostra, quod licet p
arvi sis facturus, tamen nonnihil te oblectabit
. Fuimus Ferentinum Bartholomaeus de Monte Politiano, egoque, ille animi laxandi gr
aa, ego antiquitatis quaerendae cum quodam
amico nostro, qui nos opipare accepit; sed
sola die ibi mansimus, quo €50 nunquam quievi, licet calor esset
immensus; primum lustravi urbem, arcemque in ea antiquo opere perquisivi. Urbs est sita in monte: circum summitas montis cingit
muro lapideo : omnis qui murus adhuc exstat solo tenus intrinsecus,
extrinsecus vero multis in locis praelatus, et praeruptus, -ut admiraest praeterea turris quadrata ingens, cujus in duobus lateribus sunt litterae, quas videbis. Extra urbem prope muros in parte praerupta montis excisum est Saxum secus viam, ad quod ascenditur cum difficultate in h
Intus est epitaphium, quod ad te tr
tionem praebeat magnitudo operis :
anc formam.
ansmitto quod, ut opinor,
Sed vide, ut recti intelligas eas abbreviationes, sunt enim multae, et quid tibi de eo videatur
responde. Fuit mihi summus labor legere has litteras, primum illas
placebit etiam stomacho nauseanti.
quae sunt in turri arcis, cum sint a v
isu remotae, et magna ex parte consumplae ve
lustate, deinde eas, quae sunt in saxo illo; pluribus
enim horis insudavi, et sudavi quidem in meridie ad solem. Sed
famen labor omnia vincit. Nequivi amplius investigare. loca circum-
vicina licet cupiens, quia socii properabant. Charta deficit, et somnus premit. V
ale; manu veloci, Die xr. Septembris 1498.
1 Cf. Ire partie, ch, III, page 48,
EpisroLa XX
Poggius pl. sal. dicit Nicolao suo.
Rome, 15 septembre (1498. De T.).
Après être revenu sur la difficulté qu’il a eue à lire l'inscription précédente et fait une très jolie peinture de la foule qui l’entourait, il renouvelle sa demande de F1. Josèphe et de parchemin.
Rogo te mittas mihi chartas et Josephum quos dixi. Para etiam membranas pro Agellio, quem rogo postules a Leonardo nostro, et mittas mihi cum chartis. Saluta Cosmum, Laurentiumque. Vale; Romae xv. die Septembris.
Scribo ad Leonardum Aretinum de Agellio : tu tradito litteras, librumque petito, et simul epistolam suam quamdam, quam ad me mittas volo.
EpisToLa XXI
Poggius pl. sal. dicit Nicolao suo.
Rome, 2 octobre (1428. De T.).
Il a relevé une autre inscription sur un mur à la porte qui mène à Tibur; de jolies femmes y assistaient. Il n’en dira rien à Niccoli pour le punir. Il redemande Aulu-Gelle, Josèphe, et du parchemin. On attend Nicolas de Trèves
Pridem aliud epigramma summo cum labore purgato muro excerpsi, quod antea propter hederam, et virgulta nunquam potui legere : praeteribant plurimae feminae, nam id ést in porta, qua itur Tibur, et quidem forma conspicuae, credisne me id pro mala fortuna advertisse? Adstabant nonnullae, ridebantque velut inanem meum laborem : ego eas ibidem jocans ridebam. Censesne, tu, homo severe, hoc pro maleficio habendum ? Quae fert casus non sunt culpanda, quia sunt plena voluptatis. Sed puniam te : non habebis hoc epigramma, cum sit egregium, nisi satisfeceris. Nam quod prius scribis difficillimis ad intelligendum notis, ego omnia plenissime lego, intelligo, exceptis quatuor litteris simul ordine positis : videlicet H. A. I. R. Tu si quid dubitas, praeterea ad me scribas velim : Oedipum me praestabo tibi.
Cura de Agellio ac Josepho, membranisque. Vale, et saluta Laurentium et Cosmum.
Romae die 1. Octobris.
Nicolaus Treverensis cito aderit nobis.
EPISTOLARUMs
EpisToLA XXII
Poggius pl. sal. dicit Nicolao suo.
Rome, 30 octobre (14928. De T.).
Il a reçu livres et parchemin; son copiste est à l’œuvre. Il voudrait avoir le Traité contre Apion pour le joindre à la Guerre Judaïque. Il envoie l’épitaphe annoncée. N'ayant pas de nouvelles à donner, il fait de la philosophie pastorale.
Habui membranas, et libros, in quo fecisti mihi rem pergratam. Scriptor meus est in fine noni libri primae Decadis : postea incipiet LE Agellium, et brevi absolvet.
Le | Cura ut habeam, si fieri potest, libros Josephi contra Appionem O0 Grammaticum, quos volo addere ad historiam belli Judaici.
Mitto tibi epitaphium, de quo aliis in litteris ad te scripsi, id tibi placebit. Quid ad te amplius scribam, nescio.
Mihi crede, excepta domo, vinea, et horto, nihil amplius reperietur
|. 1n. bonis. + 270 halte RS RENE RCE RSS | | ; || ) Derideas licet, ut soles, hoc consilium meum : ego perstabo in sen- ER ER | tentia. Tu vale:
{ Romae 111. Kalendas Novembris.
EPIsToLA XXIV
‘ \ NE | Poggius pl. sal. dicit Francisco Barbaro. V. C. |!
Rome, 12 novembre (1428. De T.). Après avoir promis son appui à Barbaro, au sujet d’une prébende en litige entre Hermolaüs
( el | et un Bartholomeo, il lui dit qu’il lui enverra son Dialogue contre les Avares; maïs il n’ose \ | le publier.
h | $ Ego enim nonnihil tibiexcudi, sed edere non audeo propter tempora: |
| F4 est enim contra avaritiam, quae ut multis inest, ita et multorum me metus movet, ne in se dictum putent. Tibi autem id, quicquid est, dedicavi. Si crederem non efferri, te participem facerem, ut ex eo elicerem consilium tuum, judiciumque exquirerem. Sed temporibus obsequemur. Vale, et me, ut soles, ama.
| Romae pridie Idus Novembris.
EPisToLa XXV
j | | Poggius pl. sal. dicit Nicolao suo.
\1l Rome, 13 novembre (4498. De T.).
Le parchemin qui lui a été envoyé ne peut servir. I] a dû en demander à Angelo | afin que son scribe ne chôme pas.
= a Dre SERRE
Ego ad te scripsi superioribus litteris membranas, quas ad
