Aribtopli., Haïue, v

aliquanto serins, mea quidem sentenlia), ad exemplum virtutum omnium mens dirigenda'. )> Quam longe abest ab illis magistris optimis, quos, dum vult defendere, prodit! Lbi nunc Horalianum illud

« Scribendi recte sapere est et principium e' fous* ? »

Lbi etiam boc tullianum : « Est eloquentiœ sicut reliquarum rerum fundamentum sapientia''? » Quam quidem sapientiam ad pbilosopbiam moralem Seneca omnem traduxerat, ab nlrisque pauliim declinans : a praecepto tamen ipso non avertebatur, quum res ante omnia monstrabat occupandas. « Ues fallunt, illas discerne. — Circa verba occupatus es? jamdudum gaude, si sufficis rébus! » etc. Fabius contra videtur ubique sic praicipere : « Verba desunt, illa compara. »

Debebit ergo, secundum Eabii institutionem, futurus oralor « studere semper et ubiqut;* » (quod sane multum est), et, velut discipulus ille sempiternus, — Plinium dico Secundum, — seu and)ulet, seu venetur, seu lavetur, imminere stilo et pugillaribus. Neque ullo tempore, aelate ulla ita securus dicet, ut negligentem suum paliatur sermonem esse : « Quidquid loquemur ubicumque, sit pro sua scilicet portione perfeclum\ » Neque primum quœret quid dicat, sed quemadmodum.« Quo milii abiit interea vis cogitimdi, qua ablata nibil sit eloquenlia nisi vanus cymbali sonus? — At enim audio eum respondentem : « ne ad banc quidem vim cogitandi perveniri posse aut subito aut cito. Nam primum facienda multo stilo forma e^t, quœ nos etiam cogilantes seciuatur^ » Optime; ea tamen conditione, ne in illa captanda forma, et caplata conservanda, anni nimis multi consumantur, neve interdum exerceatur minus cogitatio, qua», quo tardius ad vim suam pervenit, eo malurius videtur prœparanda. Sed, quum video bomines sunnna facultate, post annum sexagesimum, diebus et noctibus nibil aliud agentes, adhuc scolasticos esse^ rideo quos ne sencctus quidem