CCXXX. — 5. yeulx
11 so, che al suo partir più assai mi scaldo Si stampata in me l'imagine sua diva, E t'ha si sculto ogn'un de sensi mei Col sguardo suo, che hormai son tutto lei.
Même chose chez Tebaldeo, son. 35 :
A che presti superba a un vetro fede... Est-ce l'italien que Scève a suivi, ou cette épigramme de Michel d'Amboise(L« Cent Epi grammes... Paris, A. Lotrian, 1532, fol. 57 r°) :
Près d'ung miroir se pignant Mathurine
Et regardant sa plus que belle face,
Dist le mirouer : pourquoi, dame divine,
Regarde tu si tresfort ma verrine
Veu ta clarté qui trop la mienne passe
Par ton regard qui est trop véhément.
Tourne ton œil, ma verrine te ment:
Tu n'es ainsi comme tu t'y regarde.
Veulx tu te veoir au vray : plus cy ne tarde !
Va te mirer au cueur de ton aymant.
1. Ce dizain me parait inspiré de la pièce d'Angeriano intitulée : de Caelia et Speculo, dans son Erotopaegnion. — L' Erotopaegnion avait paru d'abord à Florence (1512), puis à Naples (1520), enfin à Venise (1535) : Colligit in nodum pexos dum Caelia crines
Ad spéculum, spéculum talia verba refert : Quid nie ta m fixis, rixis miraris ocellis ? Fulgorem superat lux tua clara meum.
Heu quia saeva mânes, tibi nec vis parcere, saltem Parce mihi : tua me scrinia clausa tegant.
Dirigis hue quotiesspectantia lumina, flammae Succendunt inopi saucia membra mihi...
Cf. la note 2 du diz. 186.